Της Κατερίνας Μυλωνά

Η αρρώστια είναι ένα θέμα, το οποίο του δίνει τροφή να μιλήσει γιʼ αυτό που θέλει, «η αρρώστια υπάρχει γύρω μας, είτε ψυχική είτε σωματική, και αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια αλλά ως καλλιτέχνης οφείλω να μιλήσω για αυτή»

«Οι Κρήτες ενδιαφέρονται για την τέχνη, είναι στο DNA μας να απολαμβάνουμε και να θαυμάζουμε τα έργα τέχνης», αναφέρει ο εικαστικός, Αντώνης Κοσμαδάκης, ο οποίος θεωρεί πως στόχος του ζωγράφου δεν είναι να δημιουργήσει απλώς έναν ωραίο πίνακα αλλά να δώσει ένα μήνυμα, τον ίδιο τον ενδιαφέρει η επικοινωνία με τον κόσμο ενώ επιθυμεί να αφήσει το στίγμα του.

Τα έργα του Αντώνη Κοσμαδάκη έχουν να κάνουν με το φόβο του θανάτου, με τον πόνο, το πώς στέκεται ο άνθρωπος απέναντι στην αρρώστια. Στους πίνακές του υπάρχουν στοιχεία μακάβρια και σκοτεινά αλλά παράλληλα πολύ παιχνιδιάρικα, με χιούμορ, «με ενδιαφέρει πάρα πολύ αυτή η αντίθεση ανάμεσα στο σοβαρό, το ακαδημαϊκό και το πολύ ποπ, το μεταμοντέρνο ενώ θεματολογικά εκφράζουν αυτό που εγώ αισθάνομαι για τον κόσμο αυτό, ότι υπάρχει ένας αχταρμάς, όλα παίζουν, κινούνται, όλα τίθενται πάνω στο τραπέζι, υπάρχει σχιζοφρένεια αλλά επίσης πλούτος, δίπλα μας υπάρχει κόσμος που δεν είναι καλά αλλά και κόσμος που δεν τον ενδιαφέρει καθόλου», περιγράφει. Η αρρώστια είναι ένα θέμα, το οποίο του δίνει τροφή να μιλήσει για αυτό που θέλει, «η αρρώστια υπάρχει γύρω μας, είτε ψυχική είτε σωματική, και αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια αλλά σα καλλιτέχνης οφείλω να μιλήσω για αυτή», εξηγεί. Εκείνο που θεώρησε τεράστια προσωπική επιτυχία ήταν όταν, κατά τη διάρκεια μιας έκθεσής του στην Αμερική, τον πλησίασε ένας άνθρωπος παραμορφωμένος από κάποιο ατύχημα, ο οποίος έκλαιγε και του είπε ότι τα έργα του τον άγγιξαν, «το θεώρησα μεγάλη επιτυχία, επιβράβευση», αναφέρει.

Στόχος του είναι να καταφέρει να προσελκύσει το μάτι του θεατή περισσότερη ώρα απ όση συνήθως αφιερώνει κάποιος μπροστά από έναν πίνακα, -τονίζει- «για μένα είναι επιτυχία αν ο κόσμος δώσει δέκα δευτερόλεπτα από τη ζωή του για να δει ένα έργο μου, να σκεφτεί τι γραφή είναι αυτή, πυκνή, δυνατή αλλά στην ουσία με ενδιαφέρει να δει ότι κάτι δεν πάει καλά μέσα στον πίνακα… Υπάρχουν στοιχεία ρεαλιστικά που έλκουν το θεατή και στη συνέχεια υπάρχουν αυτές οι λεπτομέρειες που τον απωθούν”.



“Ο κόσμος της Τέχνης είναι κλειστός παντού και λίγοι έχουν πρόσβαση”

Υπάρχει -αναφέρει ο καλλιτέχνης- λεπτομερής απόδοση των προσώπων σα να ήταν σε θεατρική σκηνή, μια δράση αινιγματική, ο θεατής δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει οπότε μπορεί να έχει μια υποψία ότι αυτό που συμβαίνει είναι σκοτεινό. Υπάρχουν διάφορα επίπεδα ανάγνωσης και καλείται να θέσει ο θεατής τις δικές του ανησυχίες, τα δικά του ερωτήματα πάνω στον πίνακα», περιγράφει ο εικαστικός.

Ο Αντώνης Κοσμαδάκης έχει ζήσει στην Αμερική ενώ μένει μόνιμα στην Αθήνα. Όπως αναφέρει, ο κόσμος της τέχνης παντού είναι κλειστός, μια φούσκα όπου λίγοι έχουν πρόσβαση. Η διαφορά στην Αμερική είναι ότι το εμπορικό κομμάτι της τέχνης είναι πιο φανερό.

Ο καλλιτέχνης σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Σεβίλλης και αποφοίτησε από την Α.Σ.Κ.Τ. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Ζωγραφικής στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο, από όπου και αποφοίτησε το 2007. Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις στο Σαν Φρανσίσκο, στη Ν. Κορέα και στην Αμερική.