Της Κατερίνας Μυλωνά

O ζωγράφος Νίκος Βισκαδουράκης

Η πρώτη επαφή του ζωγράφου, Νίκου Βισκαδουράκη, με την τέχνη ήταν από μικρή ακόμα ηλικία όταν ο πατέρας του διατηρούσε ένα εργαστήριο με επιγραφές στη Χάνδακος δίπλα σε αγιογράφους της πόλης.

Από εκείνους δέχθηκε τα πρώτα ερεθίσματα που στη συνέχεια τον οδήγησαν στη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης στο εργαστήρι της Τέτας Μακρή. Από το 1973 εκθέτει τα έργα του στο Ηράκλειο, το Ρέθυμνο αλλά και στην Αθήνα και το Μιλάνο ενώ από το 1977 έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος και την Κύπρο.

Όπως αναφέρει ο ίδιος, η κατάσταση που επικρατεί στο Ηράκλειο είναι δύσκολη για έναν καλλιτέχνη, «από την άποψη του να προσπαθείς να ζεις από τη ζωγραφική», εξηγεί. Κάτι, που, όπως, λέει ισχύει ακόμα και στην Αθήνα, που αποτελεί το κέντρο όλων των πραγμάτων στο χώρο του πολιτισμού, αλλά εκεί οι δυσκολίες είναι κάπως λιγότερες. Ο Ν. Βισκαδουράκης αναφέρει πως οι δυσκολίες είναι που αναγκάζουν ένα καλλιτέχνη να αναζητήσει άλλες διεξόδους προκειμένου να καλύψει τις βιοποριστικές του ανάγκες και πολλές φορές αναγκάζεται να κάνει συμβιβασμούς. «Έχω αναγκαστεί κι εγώ να συμβιβαστώ, απλώς το βλέπω κάπως αλλιώς όταν φτιάχνω κάτι για να ζήσω το σέβομαι και το κάνω με περισσότερη ειλικρίνεια», υποστηρίζει. «Η ζωγραφική», τονίζει, όμως, «είναι αυτό που με απασχολεί και με καίει»

Παρόλα τα προβλήματα, ο Ν. Βισκαδουράκης δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει την πόλη στην οποία γεννήθηκε και αγαπά. Θα ήθελε να είχε τη δυνατότητα να βρίσκεται στην Αθήνα για κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς να σπάσει τους δεσμούς του με το Ηράκλειο.

Όπως εξηγεί, ο δήμος Ηρακλείου έχει, προς το παρόν, άλλες προτεραιότητες και ο πολιτισμός δεν είναι μία από αυτές. «Αυτό που είναι βασικό είναι η νοοτροπία, πρέπει να αλλάξει για να μπορέσει να λειτουργήσει ένα πολιτιστικό πλαίσιο σωστά που θα μπορούσε στην πορεία να προβάλλει τους καλλιτέχνες. Αλλά η νοοτροπία είναι δυστυχώς λίγο παλαιομοδίτικη, δεν είναι ευρωπαϊκή σκέψη», υποστηρίζει.



Ποιος είναι



Ο Νίκος Βισκαδουράκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1956. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης στο εργαστήρι της Τέτας Μακρή και σήμερα ζει και εργάζεται στο Ηράκλειο.

Οι ατομικές εκθέσεις που έχει πραγματοποιήσει είναι οι εξής: 1973 και 1978 Βασιλική του Αγίου Μάρκου, 1987 Γκαλερί «Σταυρακάκη» Ηράκλειο και Εργαστήρι Α. Θεοδωράκη Ρέθυμνο (όπου φιλοξενήθηκε έκθεσή του και το 1989), 1990 χώρος τέχνης «Αριάδνη Ηράκλειο, 1998 Art Athina 98, 1999 χώρος τέχνης «Αριάδνη», 2000 Mi Art 2000 Μιλάνο Ιταλία, 2005 χώρος τέχνης «Αριάδνη». Παράλληλα, έχει λάβει μέρος στις ακόλουθες ομαδικές εκθέσεις 1977 Γκαλερί «Σταυρακάκη», 1983 Αίθουσα Τέχνης Ηρακλείου, 1985 Γκαλερί «Σταυρακάκη», 1987 «12 Κρήτες Ζωγράφοι» Γκαλερί «Σταυρακάκη», 1988 «Ηρακλειώτες καλλιτέχνες», Δημοτική Πινακοθήκη Λεμεσού, Κύπρος και Αʼ Παγκρήτια έκθεση νέων δημιουργών Γκαλερί «Σταυρακάκη», 1997 Εικόνες γυμνού, χώρος τέχνης «Αριάδνη», Κρήτες ζωγράφοι Βασιλική του Αγίου Μάρκου, 1998 «Με τη λύρα και το Δοξάρι. Μνήμες και Σύγχρονη Δημιουργία» Κέντρο Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας Ρεθύμνου, Δημοτική Πινακοθήκη «Λ. Κανακάκις», Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα, 2000 «7+7πλη» Εκθεσιακός χώρος ένωσης πτυχιούχων ΑΣΚΤ Αθήνα, «Ιστορώντας την ελιά» Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα, «17 εικαστικοί για το Μ. Αναγνωστάκη» Γκαλερί Αριάδνη, 2003 «Οικάδε» Κρήτες καλλιτέχνες- Κέντρο Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας Ρεθύμνης, Δημοτική Πινακοθήκη «Λ. Κανακάκις», Ρέθυμνο- Αθήνα- Ηράκλειο Γκαλερί Γ. Κουνάλη Χανιά και το 2004 «Ο κόσμος της ελιάς» Βασιλική Αγίου Μάρκου, «Πόλις» Τεχνόπολις.

Στους πίνακές του δε χρησιμοποιεί κάποια συγκεκριμένη τεχνική, «το ζήτημα στη ζωγραφική είναι τι θα πεις και πώς, η τεχνική μπορεί να βοηθήσει στο αν έχεις να πεις κάτι μπορείς να το πεις καλύτερα», εξηγεί. Τα υλικά του δεν είναι αυστηρά περιορισμένα, ζωγραφίζει με ακρυλικά, μολύβια, ακουαρέλες και με μία μίξη από αυτά.