Της Κατερίνας Μυλωνά









Την ανάγκη η τέχνη να αποτελέσει κομμάτι της καθημερινής ζωής των κατοίκων του Ηρακλείου, υπογραμμίζει η εικαστικός, Ελένη Παντατοσάκη, η οποία θεωρεί πως είναι στα χέρια του δήμου αλλά και των ίδιων των καλλιτεχνών να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο σε θέματα τέχνης και πολιτισμού, ξεκινώντας από τις μικρότερες ηλικίες. Τονίζει πως το πνεύμα των καλλιτεχνών πρέπει να είναι περισσότερο συλλογικό, να λειτουργούν αρμονικά σαν ομάδα, έτσι μόνο επωφελούνται όλα τα μέλη της.

Η ίδια επισημαίνει πολλές ελλείψεις στην πόλη μας σε ο,τι αφορά τα εικαστικά δρώμενα, ιδιαίτερα στην ανυπαρξία χώρων για να εκθέσει ένας καλλιτέχνης τη δουλειά του. Πρότασή της είναι να δημιουργηθούν κάποιες αίθουσες με τη μορφή ενός σύγχρονου και διαρκώς ανανεώσιμου μουσείου, όπου θα φιλοξενούνται μόνιμες εκθέσεις καλλιτεχνών και θα αποτελέσουν σημείο αναφοράς για τους φιλόμουσους Ηρακλειώτες. «Η κοινωνία πρέπει να ευαισθητοποιηθεί περισσότερο στα καλλιτεχνικά και την επέμβαση πρέπει να την κάνουμε εμείς οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, να κοινοποιήσουμε κάποια πράγματα, να κάνουμε εκθέσεις, να αρχίζει να συνηθίζει το μάτι του Κρητικού, να ευαισθητοποιείται και να μεταφράζει τη ζωή μέσα από την τέχνη, τη ζωγραφική , τη γλυπτική και να γίνει αυτό το κομμάτι μέρος της ζωής του», σημειώνει, Θεωρεί, μάλιστα, πως αν κάτι τέτοιο γίνει πραγματικότητα, τότε θα αναπτυχθούν και ιδιωτικές πρωτοβουλίες στο κομμάτι των εκθεσιακών χώρων, κάτι που στις μέρες μας έχει εκλείψει. Μία ακόμα πρότασή της είναι οι καλλιτέχνες να επέμβουν στην πόλη και σε ορισμένα κτίρια που αποτελούν αισθητική παραφωνία, θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να τοποθετούν κάποιο έργο τους αποτυπωμένο σε αφίσα μπροστά από ένα κτίριο που βρίσκεται υπό κατασκευή.

Επιπλέον, θα αποτελούσε τονωτική ένεση για τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης η καθιέρωση ενός είδους εικαστικού φεστιβάλ με τους καλλιτέχνες να συγκεντρώνονται μια συγκεκριμένη ημερομηνία κάθε χρόνο σε ένα σημείο, όπου θα δέχονται παιδιά, θα μιλάνε για την τέχνη και θα δημιουργούν μαζί. «Αυτό θα εξασφαλίζει την προσωπική επαφή και θα πάψουν να είναι απομακρυσμένοι από την κοινωνία οι καλλιτέχνες», υποστηρίζει. Η Ελ. Παντατοσάκη έχει διδάξει σε σχολεία του νομού και θεωρεί πως πρέπει από νωρίς τα παιδιά να «μυούνται» στην τέχνη, όχι μόνο από τους καθηγητές αλλά και από το οικογενειακό τους περιβάλλον, διαφορετικά δεν πρόκειται να αλλάξει η σημερινή απαξίωση που επικρατεί.



Ποια είναι



Η Ελένη Παντατοσάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης, το 1978, στο οποίο και ζεί. Σπούδασε ζωγράφος στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, στο Cardiff, Σχολή Καλών Τεχνών και παρακολούθησε ειδικά μαθήματα στην Ανωτάτη σχολή ΑΣΚΤ της Αθήνας. Παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας στο Πανεπιστήμιο και μετά. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις (St. David's Hall, Cardiff Bay, Howard Gardens, Jecops Market Galleries) στο Εξωτερικό και Χανιά- Νεώρια, Ηράκλειο-Βασιλική Αγ. Μάρκου, Creta Maris -Χερσόνησος στην Ελλάδα καθώς και ατομικές στο Ηράκλειο την Μύκονο και στο Broadway Gallery-Αγγλία. Διακρίθηκε για την 5η Biennale στην Chestohowa-Πολωνία. Διδάσκει και δουλεύει ιδιωτικά ως ζωγράφος. Έχει συμμετάσχει κατά καιρούς σε πολιτιστικά δρώμενα του Ηρακλείου, (στους Ολυμπιακούς, στον καταυλισμό των τσιγγάνων-πρόγραμμα Μεταμορφώσεις).

Μια περίοδο αντλούσε θέματα από την παράδοση, «μου αρέσει αυτό το κομμάτι γιατί ο ζωγράφος μπορεί να αποτυπώσει την εποχή του, να δείξει κάποια πράγματα, κι επειδή κάποιες παραδόσεις μας χάνονται, ήθελα να τις αποτυπώσω», εξηγεί. Τοπία, όπως λέει, δεν της αρέσει να ζωγραφίζει γιατί «πιστεύω ότι είναι πολύ τέλεια για να το χαλάσω». Στα έργα της περνάει διάφορα μηνύματα, όπως τους λεπτούς χειρισμούς που απαιτούνται για να ισορροπήσει μια σχέση αγάπης, το αίσθημα της «μαριονέτας» που δημιουργείται σε κάποιον που χειραγωγείται και άλλα. Η τέχνη της είναι συμβολική ενώ της αρέσουν οι πειραματισμοί σε τεχνικές.