Της Κατερίνας Μυλωνά









Για απαξίωση των καλλιτεχνών από τους αρμοδίους του δήμου Ηρακλείου κάνει λόγο ο εικαστικός, Βασίλης Γρατσίας, ο οποίος έχει εδώ και εικοσιπέντε χρόνια εγκατασταθεί μόνιμα στο Ηράκλειο ενώ προσφέρει στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης μας, εκτός από την προσωπική του δουλειά, και τα μαθήματα σε ενήλικες επίδοξους ζωγράφους που παραδίδει στο «Εργαστήρι Τέχνης».

Όπως αναφέρει ο Β. Γρατσίας, όσο λειτουργούσαν παλιότερα κάποιες αίθουσες ιδιωτικές υπήρχε μια δυνατότητα κανείς να εκθέσει τη δουλειά του στο Ηράκλειο, υπήρχε ένας διάλογος και μεταξύ των καλλιτεχνών και με το κοινό, «τώρα, δυστυχώς, δεν υπάρχουν αυτά κι έτσι έχει γυρίσει η πλάτη στους καλλιτέχνες», υποστηρίζει και φέρνει ως παραδείγματα προς μίμηση ο,τι συμβαίνει σε Χανιά, Ρέθυμνο και Άγιο Νικόλαο. Ο ίδιος θεωρεί πως στην πόλη μας δεν υπάρχουν κατάλληλοι άνθρωποι ενώ πολλές φορές συμπεριφέρονται με αστειότατο τρόπο. «Σα δίκτυο εικαστικών είχαμε κάνει πρόταση για έκθεση αλλά εισπράξαμε απαξίωση που κανείς απορεί πώς είναι δυνατόν σε μια ζωντανή πόλη να μη δίνεται βήμα στους καλλιτέχνες; Δυστυχώς περνάμε μια δύσκολη φάση», αναφέρει.

Ο Β. Γρατσίας είναι μέλος του ΔΣ του δικτύου, το οποίο θεωρεί πως είναι κυρίως θέμα επικοινωνίας ανάμεσα στους καλλιτέχνες, «δεν περιμένουμε κάποιο να έρθει να προωθήσει τη δουλειά μας και να μας κάνει γνωστούς», λέει ο ίδιος. Αντίθετα, οι εικαστικοί περιμένουν από την Πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της και να προάγει τις τέχνες, «εδώ υπάρχει ένα πελατειακό αλισβερίσι, ανεξαρτήτως αν έχει κάποιος έργο ή είναι από το πουθενά κι έτσι οι καλλιτέχνες κλεινόμαστε ο καθένας στον εαυτό μας, κάνουμε τη δουλειά μας και βλέπουμε…», περιγράφει.

Από τη θέση του δασκάλου, αν και δεν έχει να κάνει με μικρά παιδιά, θεωρεί ότι «σε μία πόλη που λειτουργεί κάτω από αυτές τις συνθήκες και τα παιδιά δεν έχουν μέλλον» και προσθέτει ότι δε δίνεται η αίσθηση ότι κάτι γίνεται, ότι υπάρχει θεσμός. Στο εργαστήρι του συμμετέχουν άτομα ηλικίας από 18 και πάνω που στο πίσω μέρος του μυαλού τους είχαν πάντα την επιθυμία να ασχοληθούν με τη ζωγραφική και βρήκαν τώρα το χρόνο να το πράξουν.

Στα σχέδια του Β. Γρατσία είναι η συμμετοχή του στην έκθεση των μελών του δικτύου, για την οποία, όμως, δεν έχουν λάβει ακόμα απάντηση αν θα έχουν διαθέσιμη τη δημοτική αίθουσα. «Μία αίθουσα στέκει στο Ηράκλειο- η Βασιλική του Αγίου Μάρκου- και έτσι όπως έχει γίνει πρέπει να γίνει αποστείρωση και μετά από πολύ καιρό να ξανανοίξει», λέει χαρακτηριστικά.

Ο Β. Γρατσίας το τελευταίο διάστημα ασχολείται μέσα από τα έργα του με τη σχέση των φαρμάκων με τον άνθρωπο, ένα θέμα που μπορεί να ειδωθεί από πολλές πλευρές. Το φάρμακο είναι απαραίτητο στη ζωή των ανθρώπων, ιδίως όσο μεγαλώνουμε, ενώ στους πίνακές του προσδίδει έναν συμβολισμό για την αρρώστια γενικότερα που υπάρχει σε πολλούς τομείς, όπως την πόλη μας και την πολιτική.

Ποιος είναι

Ο Βασίλης Γρατσίας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946 και κατάγεται από το Φιλώτι της Νάξου. Τελείωσε τη Σχολή Βακαλό με δασκάλους τους Π. Τέυση- Σχέδιο, Δ. Γουναρίδη- Γραφιστική και Ελ. Βακαλό –Ιστορία Τέχνης. Ασχολήθηκε μέχρι το 1980 με τη γραφιστική, αλλά τελικά ακολούθησε τη ζωγραφική μετά τη δίχρονη παραμονή του, 1980- 1982, κοντά στη ζωγράφο και γλύπτρια, Λυδία Σαρρή. Έρχεται στο Ηράκλειο το 1983, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Το 1987 κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση. Έκτοτε ακολουθούν άλλες έντεκα ατομικές εκθέσεις, καθώς και πολλές ομαδικές. Την ίδια χρονιά οργανώνει εργαστήρι ζωγραφικής στο ΠΚΕ- ΟΤΕ Ν. Ηρακλείου. Το 1999 η Πολιτιστική Ένωση Εργαζομένων ΟΤΕ τον τίμησε για την πολιτιστική του δραστηριότητα. Το 2006 δημιούργησε το «Εργαστήρι Τέχνης», όπου διδάσκει ζωγραφική σε ενήλικες. Εργάστηκε ως τεχνικός στον ΟΤΕ από το 1962 ως το 1996. Έργα του βρίσκονται στον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και του ΔΣ του Δικτύου Εικαστικών Ηρακλείου. Για το έργο του έχουν γράψει οι Αρ Βλάσσης, Ν. Ψυλλάκης, Δ. Ξυριτάκης Λ. Σαρρή, Γ. Δ. Μιχελάκης, Π. Χ. Καράμπελας και Κ. Φανουράκης.