Της Κατερίνας Μυλωνά

“Δε νομίζω ότι ένας πίνακας ζωγραφικής μπορεί να αλλάξει την κοινωνία - ενδεχομένως

ένα κινηματογραφικό έργο να έχει μεγαλύτερη

δύναμη - δίνει, όμως, έναυσμα για σκέψη”


Από την… κούνια πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα στη ζωγραφική ο Νίκος Μόσχος, γιος του ζωγράφου και συντηρητή έργων τέχνης, Τάκη, «όταν ξεφυλλίζω ένα άλμπουμ από την παιδική μου ηλικία πάντα βλέπω ότι κρατάω ένα μολύβι στο χέρι, έχω ένα μπλοκ μπροστά μου… αυτά ποτέ δε μου έλειπαν, με γοήτευαν πάντα κι έγιναν αυτόματα τρόπος ζωής», περιγράφει ο ίδιος.

Στα έργα του κυριαρχεί ο άνθρωπος ενώ τα τελευταία χρόνια οι πίνακές του περιέχουν συνήθως πολλές φιγούρες ανθρώπινες και προσπαθεί, μέσα από σκηνές φαινομενικά της καθημερινότητας και όχι θεαματικές, να αναδείξει τα προβλήματα του σημερινού κόσμου κάνοντας ένα κοινωνικό σχόλιο για θέματα, όπως τις σχέσεις του παιδιού με το μεγάλο και κοινωνικές ανισότητες, τις περισσότερες φορές αποδοσμένα με πολύ χιούμορ.

«Η κοινωνία θα έπρεπε να αντιμετωπίζει το καλλιτέχνη πιο σοβαρά και όχι σαν κανένα γραφικό που λέει παλαβομάρες ή ουτοπικά πράγματα», τονίζει ο Ν. Μόσχος, ο οποίος θεωρεί πως στο παραπάνω έχουν συμβάλει και άνθρωποι που βαφτίζουν τους εαυτούς τους καλλιτέχνες και με αυτή την ιδιότητα βγαίνουν και εκφράζουν απόψεις. «Δε νομίζω ότι ένας πίνακας ζωγραφικής μπορεί να αλλάξει την κοινωνία- ενδεχομένως ένα κινηματογραφικό έργο να έχει μεγαλύτερη δύναμη- δίνει, όμως, έναυσμα για σκέψη», αναφέρει.

Ο Ν. Μόσχος υποστηρίζει πως «εξυπνακίστικα» έργα που δεν προσφέρουν αισθητικά και δε βάζουν κάποιο λιθαράκι στην εξέλιξη των εικαστικών τεχνών κυριαρχούν στις μέρες μας. «Όλοι αρκούνται στο να κάνουν κάποιες δηλώσεις μέσα από τα έργα τους, τις οποίες μόνο εξυπνακίστικες μπορείς να τις θεωρήσεις. Αυτό που απαιτεί κόπο και μπορεί να στείλει μηνύματα, όπως η ζωγραφική, που είναι δύσκολη από τη φύση της, δυστυχώς αποφεύγεται, και οι καλλιτέχνες οδηγούνται στις εύκολες λύσεις, όπως κάποιες κατασκευές», επισημαίνει.

Το Ηράκλειο

Από το Ηράκλειο έφυγε σε ηλικία 17 ετών και όπως αναφέρει, «είναι ένα μέρος που με ηρεμεί, με γαληνεύει μολονότι είναι μεγαλούπολη δεν ακολουθεί σε καμία περίπτωση τους ρυθμούς της Αθήνας είναι μια πόλη με ένα δικό της τρόπο ζωής, ζωντανή». Διαπιστώνει ότι στο χώρο των τεχνών γίνονται κάποια αξιόλογα βήματα, ωστόσο, θεωρεί ότι το Ηράκλειο, λόγω του μεγέθους και παρελθόντος του, θα έπρεπε να έχει περισσότερες αίθουσες τέχνης. «Οι πρωτοβουλίες του δήμου δεν μπορώ να πω ότι με ικανοποιούν, αν εξαιρέσουμε εκθέσεις που οργανώνονται από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, από κει και πέρα είναι έρμαιο των επιλογών κάποιων ακατάλληλων ανθρώπων που βρίσκονται σε πολύ σημαντικά πόστα», υποστηρίζει. «Νομίζω ότι θα μπορούσε να οργανωθεί πολύ καλύτερα και μέσα σε ένα τουριστικό πλαίσιο να γίνουν πιο οργανωμένες κινήσεις που να αποφέρουν και οικονομικά οφέλη, δε θεωρώ ότι είναι κάτι που απαιτεί φοβερή προσπάθεια, πλέον έχει καταρριφθεί ο μύθος ότι χρειάζονται πολλά λεφτά για να γίνουν καλές δουλειές, νομίζω ότι το μεράκι και η καλή διάθεση ανθρώπων, οι οποίοι θέλουν να βοηθήσουν αρκούν για να γίνουν πολύ αξιόλογα πράγματα», αναφέρει. Τέλος, εύχεται, πέρα από κάποιες φιλότιμες προσπάθειες ντόπιων ρομαντικών, οι ιθύνοντες να αφυπνιστούν λίγο περισσότερο και να συνεργαστούν με αυτούς οι παράγοντες, «δεν πρέπει να ξεχνάμε την παράδοση που έχουμε, οφείλουμε να οργανωθούμε περισσότερο και ο καθένας από το μετερίζι του να κάνει ο,τι καλύτερο μπορεί», τονίζει.

Το μήλο έπεσε

κάτω από τη μηλιά

Ο Νίκος Μόσχος (www.nikosmoschos.gr) γεννήθηκε το 1979 στο Ηράκλειο Κρήτης. Πήρε τα πρώτα βασικά μαθήματα ζωγραφικής από τον πατέρα του, Τάκη Μόσχο. Από το 1997 μέχρι το 2003 σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας, ζωγραφική με τον Χ.Μπότσογλου και φωτογραφία με τον Μ.Μπαμπούση. Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη, στο Μουσείο Φρυσίρα, στην Πινακοθήκη της Βιάννου καθώς και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές.

Έχει πραγματοποιήσει ατομική έκθεση στην Αθήνα και έχει λάβει μέρος σε ομαδικές στο Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Χανιά, την Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Άνδρο, τη Λευκωσία, στην Ιταλία, στο Μεσολόγγι, Βενέτια και το Πεκίνο, Κίνα. Έργο του φιλοξενείται στην έκθεση «Εικαστικές Αφετηρίες» του μουσείου εικαστικών τεχνών Ηρακλείου. Κατά την περίοδο 2006-2007, πραγματοποίησε αντίγραφα για τις ανάγκες των γυρισμάτων της μεγάλου μήκους κινηματογραφικής ταινίας “EL GRECO”, του Γ. Σμαραγδή. Το 2008, οχτώ έργα του κόσμησαν το cd της Νατάσσας Μποφίλιου «Μέχρι το τέλος», το οποίο κυκλοφόρησε από τη Μικρή Άρκτο.