Πιο προσωπική είναι η δημιουργία ενός καλλιτέχνη όταν βρίσκεται μακριά από την καρδιά των εξελίξεων, σύμφωνα με το σημαντικό Ηρακλειώτη ζωγράφο, Γιώργο Γεωργιάδη. «Πιστεύω ότι ένας καλλιτέχνης που έχει ήδη περπατήσει στη ζωή του, έχει προχωρήσει αρκετά, μπορεί κάλλιστα να είναι και λίγο μακριά από αυτά που συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο της τέχνης. Δηλαδή, μπορεί να κάνει λίγο μόνος του, να πειραματιστεί, να βρει τα δικά του τα ευρήματα, να γυρέψει τη δική του δουλειά και αυτό να του δώσει πολλούς καρπούς», εξηγεί ο ίδιος. Όπως λέει, όταν όλο επηρεάζεσαι από τους άλλους ζωγράφους ή από τα άλλα πνεύματα ζωγραφικής που επικρατούν σήμερα στον κόσμο, καμιά φορά χάνεις την προσωπικότητά σου. «Εγώ πιστεύω ότι, αν μη τι άλλο, έχω διαφυλάξει αυτό που έχω, όσο είναι αυτό, ακριβώς για αυτό το λόγο, επειδή έμεινα λίγο μακριά από την πολλή κίνηση και τα πολλά φώτα της κοινωνίας», σημειώνει.

Το τελευταίο διάστημα, έπειτα από την τελευταία του έκθεση που έγινε στο Ηράκλειο τον περασμένο Απρίλιο και λόγω προβλημάτων υγείας που τον ταλαιπώρησαν, είχε μια απουσία στα δρώμενα της πόλης. Ωστόσο, για ένα καιρό ξανάρχισε να ασχολείται με τη μουσική, αγόρασε ένα πιάνο από τη Γερμανία και έτσι αισθάνεται γεμάτος καλλιτεχνικά, έτοιμος να αρχίσει ξανά τη ζωγραφική του. Ο Γιώργος Γεωργιάδης αγαπά τόσο πολύ τη μουσική που είχε χάσει την ταυτότητά του, αισθανόταν πολύ συγκεχυμένος, «αλλά τελικά το ξεκαθάρισα, σα δημιουργός είμαι περισσότερο στη ζωγραφική ενώ στη μουσική περισσότερο ερμηνεύω κομμάτια άλλων», εξηγεί. Τώρα, θα αρχίσει να δουλεύει για μία επόμενη έκθεσή του στην Αθήνα και μία άλλη στη Γαλλία. Το τελευταίο διάστημα ασχολείται με μία νέα θεματολογία, αρκετά αφαιρετική και ερμηνευτική, ο ζωγράφος φεύγει από τον αυστηρό ρεαλισμό ολοένα και περισσότερο και μπαίνει σε μια πιο αφαιρετική και συμβολική ζωγραφική. «Δεν το επιδίωξα, ήρθε μόνο του. Νομίζω είναι λόγω ωριμότητας, όταν κανείς διανύσει ένα μεγάλο δρόμο σε ένα πνεύμα ζωγραφικής είναι φυσικό ξαφνικά να βγει σε άλλους δρόμους, να εκδράμει, ελευθερωθεί, να κάνει μια εξόρμηση λίγο πιο προσωπική, πιστεύω ότι λίγο πολύ συμβαίνει σε όλους τους καλλιτέχνες», λέει εξηγώντας την αλλαγή του.

Ο Γιώργος Γεωργιάδης υποστηρίζει πως οι καλλιτέχνες του Ηρακλείου δεν έχουν τη στήριξη που απαιτείται από τους τοπικούς φορείς και αρχές, με εξαίρεση τη δημαρχία Καρέλλη, «λυπάσαι και σκέφτεσαι ότι είμαστε πολύ πίσω στην πόλη μας», λέει χαρακτηριστικά. Θεωρεί, ακόμα, πως αν οι αρμόδιοι ήθελαν θα μπορούσαν να έχουν χώρους για εκθέσεις στο Ηράκλειο αφού υπάρχουν χώροι αξιοποιήσιμοι, τους οποίους και δεν αξιοποίησαν. Επίσης, θα μπορούσε να εγκριθεί μια πινακοθήκη, «να γίνει κάτι που λείπει, δεν είναι σωστό να εκθέτουμε στη Βασιλική που είναι ένας άλλος χώρος, νομίζω δεν είναι ο κατάλληλος ούτε με το φωτισμό, δεν είναι αντιπροσωπευτικός για εκθέσεις», υποστηρίζει.



Ποιος είναι



Ο Γιώργος Γεωργιάδης γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1933. Είναι πτυχιούχος της Εθνικής Σχολής Καλών Τεχνών της Λυών ενώ ήταν μαθητής του καθηγητή ζωγραφικής Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του Παρισίου, K. Gotz. Ο κ. Γεωργιάδης φιλοτέχνησε τον εσωτερικό διάκοσμο των Βυζαντινών Εκκλησιών στη Νέα Υόρκη. Αργότερα, συνέχισε τις σπουδές του στη Μουσική Ακαδημία του Αμβούργου, όπου σπούδασε πιάνο. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ λάβει μέρος σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις.

Παράλληλα, έχει ασχοληθεί με τη σκηνογραφία, έχει γράψει θεατρικά έργα ενώ έχει επιμεληθεί τη μουσική επένδυση για το θέατρο. Έχει φιλοτεχνήσει τα εξώφυλλα και την εικονογράφηση επτά βιβλίων. Ο κ. Γεωργιάδης είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, της Πολιτιστικής Επιτροπής του δήμου Ηρακλείου, είναι επίτιμο μέλος του Συλλόγου Εικαστικών Ηρακλείου Δικτύο Εικαστικών. Ακόμα, διδάσκει ζωγραφική στο Εργαστήρι του στην Αγία Ειρήνη στα Σπήλια από το 1995. Η Βικελαία Βιβλιοθήκη εξέδωσε άλμπουμ με έργα του το 1994.

Έργα του κ. Γεωργιάδη υπάρχουν, μεταξύ άλλων, στο Υπουργείο Πολιτισμού, στη Βουλή των Ελλήνων, στο Δημαρχείο Ηρακλείου, σε μουσεία, πινακοθήκες και ιδιωτικές συλλογές.