“Ω πως αλλάσσουν τα πράγματα

σαν ποταμού, τα περάματα

όπου πηγαίνουν και δεν γιαγέρνουν

σαν της βροχής τα σταλάγματα”.



Είναι ένας στίχος από το “Θρήνο της Κρήτης”, για την πτώση του Χάνδακα στους Τούρκους, που έγραψε ο Πατριάρχης Γεράσιμος Β’ Παλλαδάς, ένας ακόμα Κρητικός που έμεινε 22 χρόνια (1688-1710) στο θρόνο της Αλεξάνδρειας.

Γεννήθηκε στο χωριό Σκιλλούς της Πεδιάδας και ήταν γιος και αδελφός πρωτόπαπα. Σπούδασε στην Κέρκυρα και τη Βενετία και εργάστηκε ως δάσκαλος στην Πελοπόννησο και την Ηπειρο. Ο μελετητής Ν. Τωμαδάκης, διατυπώνει τη γνώμη ότι ο Γεράσιμος σπούδασε στο ελληνικό κολλέγιο του Αγίου Αθανασίου της Ρώμης όπου γνωρίστηκε με πολλούς λόγιους με τους οποίους διατήρησε φιλία τα επόμενα χρόνια.

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, πριν πάει στην Αίγυπτο ήταν αρχιερέας Καστορίας και επίσκοπος Ανδριανουπόλεως.

Εξελέτη Πατριάρχης τον Ιούλιο του 1688. Ηταν πολυγραφότατος· έτσι, στην Πατριαρχική Βιβλιοθήκη Αλεξανδρείας σώθηκαν πολλές επιστολές του, χειρόγραφες. Σχετικά με το γλωσσικό του ύφος, ο καθηγητής Θ.Δετοράκης γράφει ότι: “Μέσα στο 17ο αι. ήταν ο τελευταίος εκπρόσωπος της τάσης για εκλαϊκευση της γλώσσας· το ομιλητικό του έργο, σε λαϊκή γλώσσα παραμένει ακόμα ανέκδοτο”.

Τη διετία 1707-9 ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και τη Βλαχία και επιστρέφοντας το 1710, απεσύρθη λόγω γήρατος. Εμεινε αρχικά στο Ταμιάθιο (Διαμιέττη) και μετά στο Αγιο Ορος όπου πέθανε το 1714. Το συγγραφικό του έργο που περιέχεται σε αλληλογραφία θα μπορούσε να εκδοθεί σε τόμους. Εγραψε ακόμα πραγματείες, ύμνους , ποίηση κλπ.