«Η επιστολογραφία του Καζαντζάκη ως εκδοτικό ζητούμενο» είναι το θέμα της ομιλίας του ομότιμου καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας πανεπιστημίου Κρήτης Σ.Ν.Φιλιππίδη.
Σύμφωνα με τον κ.Φιλιππίδη, περισσότερες από χίλιες επιστολές του Καζαντζάκη έχουν δημοσιευθεί σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες. «Πολλά από αυτά είναι δυσεύρετα ή η δημοσίευση δεν έχει γίνει με επιστημονικό τρόπο. Από μια σύγκριση της πεζογραφίας του συγγραφέα και των δημοσιευμένων γραμμάτων του καθίσταται εμφανές ότι οι επιστολές έχουν την ίδια αξία με τα λογοτεχνικά του κείμενα. Κάποτε μάλιστα αποτελούν ανώτερα δείγματα λογοτεχνικής γραφής, επειδή διαθέτουν την αμεσότητα και την ζωντάνια της βιωμένης στιγμής, σε σχέση με τον ρητορισμό που διέπει τη λογοτεχνική γραφή στο πρώτο τέταρτο του εικοστού αιώνα (πβ. τον Παλαμά και τον Σικελιανό, των οποίων παρεμπιπτόντως η επιστολογραφία έχει εκδοθεί επιστημονικά, σε σειρά έξι τόμων του πρώτου και τεσσάρων του δεύτερου)» σημειώνει ο ίδιος.
Σε περίληψη της εισήγησής του προσθέτει ακόμα ότι «Οι επιστολές του Καζαντζάκη είναι πλησιέστερα στα ανέκδοτα σημειωματάρια, όπου κατέγραφε τις εμπειρίες του, τις σκέψεις του, τα όνειρά τουα έτσι μας οδηγούν κοντύτερα στον άνθρωπο, στον στοχαστή, αλλά και στο εργαστήριο συγγραφής των έργων του. Η ανάγκη πρώτα για τη συναγωγή πρώτα όλων των σωζόμενων επιστολών ενός μείζονα νεοέλληνα συγγραφέα, όπως ο Καζαντζάκης, και έπειτα για τη συνολική δημοσίευση της αλληλογραφίας, εκδεδομένης έως σήμερα και ανέκδοτης, σε τόμους που θα ακολουθούν τη χρονολογική σειρά αποστολής των επιστολών και που η έκδοσή τους θα βασίζεται σε επιστημονικές αρχές, είναι πλέον ένα έντονο αίτημα της ελληνικής επιστημονικής και αναγνωστικής κοινότητας. Το πολύτομο αυτό έργο θα αποτελεί ένα εκδοτικό εγχείρημα, το οποίο η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι αδύνατο να αναλάβει λόγω του κόστουςα είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να αναλάβουν τη σχετική πρωτοβουλία οργανισμοί ή ιδρύματα κατά μόνας ή σε συνεργασία και με κρατική και/ή ευρωπαϊκή και/ή ιδιωτική ενίσχυση».

