Και θα ανατρέχει πάντοτε, καθώς εκεί ανευρίσκω τις καθάριες πηγές του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, όπου αναβλύζουν τα νάματα της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του ανθρωπισμού.
Επειδή έγινε κάποιος λόγος για υποβάθμιση της σημασίας του δημοψηφίσματος, θέλω να υπενθυμίσω λοιπόν ότι τα ψηφίσματα του λαού στην αρχαία Ελλάδα ήταν η ύψιστη έκφραση της δημοκρατίας, η θεία λειτουργία της δημοκρατίας, κατά την οποία ο λαός είχε την απόλυτη δύναμη στα χέρια του, πάνω από τη θέληση και τις αποφάσεις ολίγων αρχόντων. Στην Αθήνα κυρίως, το λίκνο και το προπύργιο της δημοκρατίας, η εκκλησία του δήμου, δηλ. η συνέλευση του λαού, ήταν ο ισχυρότερος παράγοντας προάσπισης των συμφερόντων του λαού.
Στον σημερινό κόσμο ξέρομε ότι στα περισσότερα κράτη ισχύει το κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα. Εν τούτοις, είναι γνωστό ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στα γραφεία και στους διαδρόμους από ολίγους ανθρώπους, εντάξει από την κυβερνητική πλειοψηφία. Έ, λοιπόν, οι αρχαίοι Αθηναίοι έκαναν αυτό που ήταν πιο σοφό και συνετό: για τα κρίσιμα θέματα «μεταβίβαζαν» την εξουσία και την ευθύνη στον λαό.
Τώρα η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Να ψηφίσει Ναι ή Όχι, πού όμως; Το Όχι αναφέρεται στα σκληρά μέτρα που προτείνουν οι δανειστές και το ΔΝΤ. Το Ναι τελικά πού αναφέρεται; Θα ήταν φυσικά παράδοξο, όσοι προσανατολίζονται να ψηφίσουν το Ναι, να μας πουν ότι δέχονται τα σκληρά μέτρα. Έτσι εναρμονίζονται με τη διαστρεβλωμένη πρόταση αυτών που κηρύττουν την πολιτική της λιτότητας και της υποταγής των λαών στα προστάγματα του νεοφιλελευθερισμού, ότι τάχα ψηφίζουν Ναι στην Ευρώπη και στο ευρώ.
Είναι όμως γνωστό ότι οι διακηρύξεις της ελληνικής κυβέρνησης πάντοτε απηχούσαν τη θέληση και την επιδίωξή της να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, αλλά με λύση βιώσιμη, με μοναδικό στόχο την ανάπτυξη και τη λύτρωση από τα δεινά της μνημονιακής πολιτικής.
Οι δανειστές «εταίροι» μας όλο αυτό το διάστημα των διαπραγματεύσεων έδειξαν το άκαμπτο, βλοσυρό και μοχθηρό σχέδιό τους: να γονατίσουν και να ταπεινώσουν την ελληνική κυβέρνηση. Τελικά, όπως τους βροντοφώναξε ο Gr. Gysi στο γερμανικό κοινοβούλιο, στόχος τους δεν ήταν τα 400 εκατμ. ευρώ, αλλά να πλήξουν την ελληνική κυβέρνηση. Οι χαριεντιζόμενοι και αλληλοασπαζόμενοι κύριοι του Γιούρογκρουπ και του ΔΝΤ δεν θέλουν τέτοιες κυβερνήσεις που μπορούν να σηκώσουν κεφάλι. Τους βολεύουν περισσότερο οι Ραχόι και τα τσιράκια τους από τη διαλυμένη Σοβιετική Ένωση.
Όμως ο ελληνικός λαός δεν έχει μόνο δημοκρατικό και ανυπότακτο φρόνημα, αλλά έχει κυρίως περηφάνια και ομοψυχία.
Δεν γίνεται να επιτρέψει στον κ. Σόιμπλε να του κουνάει το δάκτυλο.
Δεν γίνεται να επιτρέψει στην κ. Λαγκάρντ να υποτιμά τη νοημοσύνη του.
Δεν γίνεται να επιτρέψει στον κ. Γιούνγκερ να του υποδεικνύει τι θα ψηφίσει.
Υ.Γ. Για όσους δείχνουν, καλοπροαίρετα, κάποιο σκεπτικισμό, ότι είμαστε μικρός λαός και δυστυχώς δεν μπορούμε να κάμομε αλλιώς, θα ήθελα να πω, κι εγώ καλοπροαίρετα, ότι το χειρότερο από όλα είναι να αποδεχόμαστε μοιρολατρικά και υποτακτικά τη μοίρα μας.
