«Πώς μπορούμε να κάνουμε ένα παιδί σήμερα που το ίντερνετ και τα ηλεκτρονικά έχουν κατακλύσει τη ζωή του, να αγαπήσει πραγματικά τα βιβλία;»
Η παιδική λογοτεχνία είναι ένα εργαλείο. Χρειάζεται τον γονέα για να την αξιοποιήσει σωστά, για να βοηθήσει το παιδί που κάνει τα πρώτα του δειλά βήματα στη ζωή. Κι ο γονέας πρέπει να προσφέρει στο παιδί το κατάλληλο βιβλίο στην κατάλληλη ηλικία, με τον κατάλληλο τρόπο. Έτσι μόνο θα καλλιεργήσει το κριτήριό του ως μελλοντικού αναγνώστη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ πως το παιδί ΜΙΜΕΙΤΑΙ. Αν βλέπει συχνά το γονέα με ένα βιβλίο στο χέρι, σίγουρα θα μάθει κι εκείνο πως το διάβασμα είναι ανάγκη, είναι τρόπος ζωής. Κι αυτό δεν το τονίζω μόνο ως παιδαγωγός, αλλά κι από προσωπική εμπειρία. Παντού, όπου κι αν βρεθώ, προτρέπω τους γονείς να διαβάζουν για δέκα λεπτά κάθε μέρα ένα παιδικό βιβλίο στο παιδί τους, λίγο πριν κοιμηθεί. «Είναι τα δέκα πιο σημαντικά λεπτά της ημέρας σας», τους λέω, γιατί η παιδική λογοτεχνία φέρνει τον γονέα σε ουσιαστική επαφή με το παιδί, του μαθαίνει τη μητρική του γλώσσα, το γεμίζει χαρά.
Κι ο γονέας πρέπει να το καταλάβει καλά αυτό. Το παιδί ενθουσιάζεται, ταξιδεύει, χαίρεται, διαμορφώνει τον ίδιο του τον εαυτό. Φυσικά το παιδικό βιβλίο πρέπει να υπάρχει και μέσα στο σχολείο, να χρησιμοποιείται ως απαραίτητο εργαλείο από τους παιδαγωγούς, για να μπορέσουν να υπάρξουν φανατικοί μελλοντικοί αναγνώστες.
«Έχετε γράψει 150 παιδικά βιβλία, δικά σας και διασκευές, εννέα βιβλία για ενήλικες και έχετε μεταφράσει πάνω από 1300 βιβλία παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Ζείτε για να γράφετε ή γράφετε για να ζείτε;»
Έχω ανάγκη να γράφω. Η γραφή είναι η ανάσα μου. Πιστεύω πως για να γράψεις με την ψυχή σου, πρέπει να έχεις πονέσει, πρέπει να νιώθεις κοντά στους ανθρώπους και δεν πρέπει να είσαι εγωιστής. Να μην κλείνεσαι στον εαυτό σου, να είσαι ανοιχτός στα πάντα. Νιώθω περισκόπιο την ψυχή μου. Βλέπω γύρω μου και ρουφάω αντιδράσεις, κινήσεις, βλέμματα. Ακόμη και τώρα που μου μιλάτε ψάχνω να βρω ερμηνείες πίσω από τις ίδιες σας τις λέξεις – κρύβουν τόσα πολλά πίσω τους οι λέξεις.
Προσπαθώ να ρουφάω καθημερινά τη ζωή, τις χαρές της και τις λύπες της, κι ύστερα γράφω, προσπαθώντας να ταξιδέψω ανάμεσα στις αξίες… Δεν μπορώ να μη γράψω. Το συναίσθημά μου ολόκληρο το μεταμορφώνω σε λέξεις.

