«Ένας από τους συγγραφείς που αγαπάτε ιδιαιτέρως είναι όπως έχετε πει ο Νίκος Καζαντζάκης. Πώς τον ανακαλύψατε και πώς σας έχει επηρεάσει;»

Κάποια στιγμή, μικρούλα ακόμα, ο πατέρας μου, μου χάρισε ένα του βιβλίο. Και τότε ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με ένα πρότυπο συγγραφέα, ένα πρότυπο ανθρώπου. Σιγά σιγά άρχισα να τον ανακαλύπτω, να καταλαβαίνω πως ο Νίκος Καζαντζάκης, αυτός ο ταξιδιώτης του πνεύματος, δεν ήταν απλά ένας συγγραφέας. Ήταν πάνω από όλα φιλόσοφος. Όπου πήγαινε, κρατούσε πάντα ανάμεσα στα δόντια του σαν φύλλο δάφνης, την Ελλάδα, όπως διαλαλούσε με περηφάνια κι εκείνος. Κάθε του πρόταση αποτελεί βιβλίο ολόκληρο. Αγάπησε τον άνθρωπο, λάτρεψε την ελληνική γη, υπήρξε κατά τη γνώμη μου ο μεγαλύτερος Έλληνας συγγραφέας των νεότερων χρόνων. Είναι διαχρονικός, θα παραμείνει πάντα επίκαιρος.

Έχω μάθει τόσα πράγματα για τον εαυτό μου, περπατώντας στις σελίδες των βιβλίων του. Ένιωσα περήφανη που είμαι Ελληνίδα, ένιωσα τις σημαίνει ελευθερία, τι σημαίνει χαρά της ζωής.

Δανείστηκα δικά του λόγια και τα έκανα τίτλους σε δύο από τα μυθιστορήματά μου. Το «Αγαπώ θα πει Χάνομαι» που αναφέρεται στην αγάπη και το «Κόκκινο Κοράλλι», που αντιπροσωπεύει τον αγώνα του ανθρώπου για να ανακαλύψει την αλήθεια γύρω του, τον αγώνα για τα ιδανικά του. Του χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί προσπαθώ να αντικρίζω τη ζωή, ακολουθώντας τη συμβουλή του: «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισό σου και μπες μέσα».