«Για ένα απόφοιτο Λυκείου που περνά από το σύστημα των Πανελληνίων Εξετάσεων, η είσοδος στο Πανεπιστήμιο αποτελεί σήμερα την έναρξη μιας «ξέγνοιαστης» ζωής, το βίωμα μιας καθυστερημένης εφηβείας. Παρότι η πληροφορία που παρέχεται στο Λύκειο είναι άφθονη, η αποστήθιση και όχι η κατανόηση της πληροφορίας δημιουργεί όχι μόνο κενά στην γνώση, αλλά πολλές φορές και άγνοια. Συνήθως, τα δύο πρώτα έτη των σπουδών τους, οι φοιτητές προσπαθώντας να κερδίσουν τον χαμένο έδαφος της “νιότης” αντιμετωπίζουν προβλήματα, όχι γιατί το επίπεδο είναι πολύ υψηλό, αλλά γιατί δεν ασχολούνται με τα μαθήματά τους. Από το τρίτο έτος όμως οι φοιτητές συνειδητοποιούν την αξία του χώρου στον οποίο κινούνται, ξαναγυρίζουν με όρεξη στα θρανία και σε ένα μεγάλο ποσοστό αποφασίζουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Όπως απορρέει από μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε το 2005 με πρωτοβουλία του Γραφείου Διασύνδεσης Π.Κ. («Έρευνα απορρόφησης αποφοίτων Π.Κ. στην αγορά εργασίας την περίοδο 1998-2000», Επιστημονικοί υπεύθυνοι Α. Ξεπαπαδέας και Μ. Σαματάς), το ποσοστό των φοιτητών που συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές κυμαίνεται από 17,1 (Επιστήμες Αγωγής) έως 75 (Τμήμα Βιολογίας), ενώ φαίνεται ότι 43,5% του συνολικού αριθμού φοιτητών εμβαθύνει στο επιστημονικό πεδίο του ενδιαφέροντος.
Άρα αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στους φοιτητές μας, οι οποίοι σε ένα μεγάλο ποσοστό καταφέρνουν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες του εκπαιδευτικού μας συστήματος και καταξιώνονται ως επιστήμονες.»

