Ποσά ύψους έως 150.000 ευρώ ζητούν ορισμένες αλυσίδες σούπερ μάρκετ για να τοποθετήσουν στα ράφια τους τα γαλακτοκομικά προϊόντα των μικρομεσαίων τυροκομικών μονάδων της Κρήτης, όπως είπε κατά τη διάρκεια της ημερίδας ο πρόεδρος του συλλόγου Τυροκόμων Ν. Ρεθύμνου, αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Τυροπαραγωγών Ελλάδος και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΟΓ Κώστας Κλάδος. Επιπλέον, κάποιες αλυσίδες σούπερ μάρκετ ενώ εισπράττουν από τους καταναλωτές τοις μετρητοίς, πληρώνουν τους προμηθευτές τους με μεταχρονολογημένες επιταγές μέχρι και…πέντε χρόνων!

Ο κ. Κλάδος αφού αναφέρθηκε με τα καλύτερα λόγια για τη χθεσινή διοργάνωση, ήταν ιδιαιτέρως καυστικός όταν αναφέρθηκε στην τακτική ορισμένων αλυσίδων. Να σημειωθεί ότι το σύνολο των αλυσίδων σούπερ μάρκετ ελέγχει το 81% της αγοράς. Ορισμένες όμως, όπως είπε ο κ. Κλάδος, δρουν ως εξής:

1ο Για άνοιγμα κωδικού ενός είδους απαιτούν ποσό έως και 150.000 ευρώ και χωρίς καμία εγγύηση πώλησης ποσότητας και για πόσο διάστημα.

2ο «Γλάστρα» απόδοσης πιστωτικού τιμολογίου για άνοιγμα νέου καταστήματος, άνω των 2.000 ευρώ, ανάλογα με το τζίρο από κάθε προμηθευτή για κάθε άνοιγμα νέου

3ο Ετήσιο ή μηνιαίο πιστωτικό τζίρου περίπου 5%. (Κράτηση ποσοστού 5% από τις τιμές που χρεώνει ο τυροπαραγωγός)

4ο Ποσό 2.000 ευρώ επιβάρυνση σε κάθε παρτίδα για την πιστοποίηση ποιότητας του είδους, ασχέτως αν του προσκομιστεί κατά την παράδοση

5ο Τουλάχιστον 5% επιστροφές ανά είδος λόγω ανειδίκευτων υπαλλήλων στον πάγκο ή φθορά λόγω αμέλειας στους αποθηκευτικούς χώρους

6ο Ενώ εισπράττουν μετρητοίς, τα σούπερ μάρκετ πληρώνουν με επιταγές από τρεις μήνες έως και πέντε χρόνων από την έκδοση του τιμολογίου, λόγω τάχα ασυμφωνίας τιμών κλπ.

7ο Βαφτίσματα και τυπικές ενδείξεις κρεάτων και τυροκομικών ακόμα και γεωργικών προϊόντων καθ΄ υπόδειξη των ίδιων των σούπερ μάρκετ - αγοραστών, αρκεί να είναι καλυμμένη με νόμιμα φορολογικά στοιχεία από τον προμηθευτή προς χάρη δήθεν του ανταγωνισμού και σε βάρος των καταναλωτών. Μου είπε κάποιος χαρακτηριστικά, επεσήμανε ο κ. Κλάδος, «βάλε τα πόδια σου μέσα, αρκεί να μου φέρεις τυρί με 1.500 δρχ» όταν η μέση τιμή έτρεχε στις 1.800 δρχ.

8ο Ξεχωριστά λαδώματα αγοραστών κάτω από το τραπέζι.

Για τα ξενοδοχεία, ο κ. Κλάδος είπε ότι «εκτός εξαιρέσεων ουδέποτε χρησιμοποίησαν μέσα στους τεράστιους χώρους τους, μία γωνία για την προβολή των τοπικών μας προϊόντων, για να έχουν την ευκαιρία να τα γευτούν οι πελάτες τους από τα μπουφέ τους.

Απερίγραπτη επίσης είναι η κατάσταση στις ταβέρνες, γενικότερα στους χώρους εστίασης, εκτός κάποιων εξαιρέσεων, στις καντίνες ακόμα και τα περίπτερα της γειτονιάς. Σχεδόν παντού εμφανίζεται το φαινόμενο της παραπλάνησης των καταναλωτών, με άγνωστες τις μελλοντικές συνέπειες στην υγεία τους και της υφαρπαγής των χρημάτων τους».

Επίσης, ο κ. Κλάδος απευθυνόμενος στους συμμετέχοντες στην ημερίδα τόνισε: «Διερωτηθήκατε ποτέ, αν το γιαούρτι που τρώτε είναι γιαούρτι βάσει του άρθρου 82, αν η τυρόπιτα του εμπορίου έχει πράγματι τυρί, αν το τυρί του τόστ είναι τυρί, αν το γαλακτομπούρεκο έχει γάλα, αν το αθώο λυχναράκι Κρήτης είναι από μυζήθρα, αν το σαγανάκι έχει τυρί, αν στην πίτα γύρο μπήκε ποτέ γιαούρτι….».