«Π»: Να σας προκαλέσω λίγο; Εσείς έχετε έναν πλούτο ιδεών. Κάποια στιγμή σας βγαίνει αυτό και το κάνετε ένα βιβλίο, ένα ιδεολόγημα. Θα μπορούσατε να δείτε τον εαυτό σας ηγέτη με όλα αυτά που έχετε μέσα σας;
Μίμης Ανδρουλάκης: Μα εγώ πολλές φορές λειτούργησα ηγετικά, αλλά η Ιστορία έφερε εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Δηλαδή, αν υπήρχε σήμερα μια ισχυρή Αριστερά, βεβαίως θα ήμουν. Όμως το παιχνίδι παίχτηκε τελείως διαφορετικά. Μπορώ όμως άνετα να μανατζάρω έναν ηγέτη πολύ δυνατά.
«Π»: Εγώ μιλάω για το φυσικό ρόλο το δικό σας.
Μίμης Ανδρουλάκης: Η Ιστορία τα φέρνει διαφορετικά, ακόμα και αν έχεις τα προσόντα.
«Π»: Το κλείνετε αυτό πολιτικά;
Μίμης Ανδρουλάκης: Δεν το κλείνεις ποτέ αυτό πολιτικά. Η Ιστορία έχει πολλές διακυμάνσεις. Δε μπορεί κανείς νʼ απαντήσει ούτε θετικά ούτε αρνητικά σʼ αυτό.
«Π»: Εσείς έχετε αυτό που περιγράφετε σε πολλούς, το πατροκτόνο στοιχείο. Δεν το έχετε αρνηθεί ή σας το έχουν χρεώσει για να το πω αλλιώς.
Μίμης Ανδρουλάκης: Κοίταξε να δεις, το πατροκτονικό είναι όσον αφορά στη ρήξη με κατεστημένες σκέψεις, ιδέες. Στο προσωπικό επίπεδο ίσως είμαι το μοναδικό στέλεχος της Αριστεράς, που ξεκόψαμε από το ΚΚΕ, που διατήρησα την ανθρώπινη σχέση και συνεργασία με το Χαρίλαο Φλωράκη μέχρι τέλους. Άλλωστε αν δεις με τι αγάπη μιλάω για το Χαρίλαο ή για το Λένιν ή για τον Τρότσκι ή για το βλέμμα το δικό μου ακόμα και σε έναν «κακό» του χώρου, το Στάλιν, ή σε μια χαρισματική φυσιογνωμία όπως ο Νίκος Ζαχαριάδης.
«Π»: Με βάση το βιβλίο σας θα μπορούσε κανείς να σας χαρακτηρίσει και Ζαχαριαδικό και Σταλινικό.
Μίμης Ανδρουλάκης: Ναι, γιατί αυτοί είναι οι μεγάλοι αδικημένοι της ιστορίας. Είναι τόσο απλή η περίπτωση του Ζαχαριάδη, μιας εκπληκτικής προσωπικότητας. Επομένως μπαίνεις στο μυστήριο της τραγωδίας του. Η δική μου λοιπόν σχέση με τα πρόσωπα δεν είναι τόσο αν είναι καλός ή κακός, είναι να καταλάβω το συνέβη. Πώς ένα φτωχόπαιδο που έζησε στην έσχατη κοινωνική ταπείνωση όπως ο (Κόμπα) που αργότερα ονομάστηκε Στάλιν, αυτός ο μέγας επαναστάτης, πώς μπόρεσε να γίνει τύραννος; Πώς έγινε αυτή η μεταμόρφωση; Άρα ρίχνεις στα πρόσωπα ένα βλέμμα συμπάθειας. Δε λες κακά λόγια για κανέναν. Ακριβώς θέλω να δω τι μπορώ να πάρω από τον καθένα.
Η επιστροφή στο Κοινοβούλιο
«Π»: Δύο χρόνια συμπληρώνετε τώρα στην επιστροφή στην ενεργό πολιτική, ως βουλευτής.
Μίμης Ανδρουλάκης: Για να λέμε την αλήθεια εγώ πάντα διατηρούσα μια στενή επαφή με τα πολιτικά πράγματα. Έκανα πρώτα απʼ όλα ραδιόφωνο. Τα δύο τελευταία χρόνια επέστρεψα στο Κοινοβούλιο, έστω και με το ένα πόδι.
«Π»: Αυτό ήθελα να πω. Θεωρώ ότι το διάστημα των δύο χρόνων στέλνετε το μήνυμα ότι δεν επιστρέψατε οριστικά.
Μίμης Ανδρουλάκης: Όχι, όχι. Πάντα είμαι μέσα εγώ και πολύ σκληρά μέσα. Όταν εγώ έκανα ραδιόφωνο επηρέαζα πιο πολύ τα πράγματα απʼ ό,τι τώρα. Αυτό είναι μια τραγωδία της πολιτικής. Αυτή τη στιγμή αν δεν ήμουν βουλευτής Επικρατείας και παρέμενα να κάνω ραδιόφωνο ή τηλεόραση με ένα γρήγορο και ιδεολογικό τρόπο θα βοηθούσα πιο πολύ το ΠΑΣΟΚ απʼ ό,τι τώρα. Και θα επηρέαζα την εξέλιξη.
«Π»: Αυτό ακριβώς είναι η τραγωδία της πολιτικής σήμερα.
Μίμης Ανδρουλάκης: Είναι η τραγωδία της πολιτικής. Δηλαδή ότι ο βουλευτής δε μετράει πια. Ως δημοσιογράφος θα ασκούσα μεγαλύτερη και πιο θετική επίδραση στην πορεία του ΠΑΣΟΚ με κριτική και κρητική. Να σου το πω απλά. Όταν έκανα εκπομπή δίωρη κάθε Παρασκευή, μετά με έπαιρνε τηλέφωνο ο Παπανδρέου και ανταλλάσσαμε σκέψεις. Τώρα που είναι πρω… πρωθυπουργός πήγα να πω! Που είναι αρχηγός και είμαι βουλευτής του, έχουμε μια από καρδίας συζήτηση κάθε τρεις μήνες ας πούμε. Τον πειράζω μάλιστα. Πρόσεξε να δεις. Εγώ έχω τις περισσότερες ομιλίες από κάθε άλλο βουλευτή σʼ όλη την Ελλάδα, μακράν. Το νούμερο είναι εκπληκτικό. Αν εξαιρέσεις δύο περιπτώσεις μια στο Ρέθυμνο και μια στην Κέρκυρα, αυτές δεν είναι κομματικές. Κάνω αυτό που έκανα και πριν, χωρίς μάλιστα να έχω την άνεση που έχεις όταν κάνεις ραδιόφωνο ή τηλεόραση. Εγώ θα έκανα και τηλεόραση τώρα, πιο επιθετικά θα προχωρούσα τα θέματα των μεγάλων αλλαγών που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία, αλλά τώρα πρέπει να γίνει συζήτηση, να ωριμάσει.
«Π»: Δεσμεύστε τώρα.
Μίμης Ανδρουλάκης: Δεσμεύεσαι περισσότερο. Παρόλα αυτά αν έχουμε δεσμεύσεις είναι λίγο δύσκολο. Η δέσμευση από την άλλη μπορεί στιγμιαία να μην επηρεάζεις στην ίδια έκταση, αλλά να μπορείς να επηρεάσεις βαθύτερα θετικά το πώς θα είναι μια νέα διακυβέρνηση. Ήδη εγώ δουλεύω σʼ αυτό σχολαστικά. Δηλαδή, το επόμενο βιβλίο μου πρέπει να είναι ένα οικονομικό βιβλίο που θα δένω όλες τις κινήσεις που θα πρέπει να κάνει μια δική μας κυβέρνηση σε μια όσον αφορά στα οικονομικά, ώστε να συγχρονιστούν όλες οι αλλαγές σε μια ενιαία λογική.
Δεν είμαι ένας κουλτουριάρης της Αριστεράς
«Π»: Πολλοί λένε ότι ο Μίμης παράγει σε επίπεδο ιδεολογίας, πολιτικής. Μπορεί να το εφαρμόσει; Δηλαδή, θα μπορούσατε νʼ αναλάβετε υπουργός Παιδείας μιας κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, αύριο μεθαύριο;
Μίμης Ανδρουλάκης: Γιατί όχι; Και μάλιστα μʼ έναν τρόπο που δε φαντάζεσαι. Εγώ έχω πολλαπλές ιδιότητες, αλλά θεωρώ πιο ισχυρή απʼ όλες τη μαθηματικοοικονομική μου, την εκτελεστική μου πλευρά. Όχι μόνο Παιδείας. Αυτά που λέω στο ασφαλιστικό, είμαι έτοιμος για όταν ανοίξει οριστικά ο φάκελος «τι κάνουμε». Όταν το ΠΑΣΟΚ πει οριστικά «τι κάνουμε στο ασφαλιστικό», δούλεψα και δουλεύω με έναν τρόπο που φθάνει στα επίπεδα ενός συμβούλου της (Price Water House).
Τις ιδέες μπορώ και τις μετατρέπω προς υλοποίηση. Αυτή τη μεγάλη αλλαγή που έκανα τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, όπου εξειδικεύτηκα στα νέα χρηματοοικονομικά προϊόντα, σε πράγματα που ακόμα δεν τα χειρίζεται η πολιτική. Όταν βγει το επόμενο βιβλίο μου, θα δεις πώς μπορούμε νʼ αλλάξουμε γενικά τον τρόπο που λειτουργεί γενικά το Ελληνικό Δημόσιο οικονομικά. Ας το πούμε έτσι, πώς θα συνδέσουμε οριστικά τις χρηματοδοτήσεις με τα μετρήσιμα αποτελέσματα σε ποσότητα και ποιότητα υπηρεσιών στον πολίτη. Πώς θα εφαρμόσουμε μια νέα λογική στην οικονομική διακυβέρνηση και στη διαχείριση. Επομένως, ξέχνα το ότι είμαι ένας κουλτουριάρης της Αριστεράς. Αυτό να το ξεχάσετε καλά όλοι σας. Έχω μια εκτελεστική δεινότητα που θα σας ανατριχιάσει…
«Π»: Θα δεχόσαστε μια πρόκληση αυτά που έχετε εκφράσει με τις μελέτες ή με τα βιβλία σας, με τις παρεμβάσεις σας, θα μπορούσατε να τα κάνετε πράξη;
Μίμης Ανδρουλάκης: Όχι δεν είναι αυτό, αν θα τα κάνω.
«Π»: Τώρα δε μπορείτε να τα κάνετε γιατί δεν έχετε εκτελεστική δυνατότητα.
Μίμης Ανδρουλάκης: Πώς δεν έχω; Αυτά θα εσωτερικευθούν στο στυλ διαχείρισης του Γιώργου Παπανδρέου. Θα γίνουν συστατικό στοιχείο της οικονομικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. Ήδη είμαστε σʼ αυτό το δρόμο. Δεν έχουμε εδώ σοβαρές διαφωνίες. Απλώς έπρεπε να προετοιμαστεί ο χώρος. Άλλωστε και το προηγούμενο του Κώστα Σημίτη βοήθησε πολύ. Δηλαδή ότι από τον Κώστα Σημίτη πάμε στο Γιώργο Παπανδρέου.
Η σχέση με το ΠΑΣΟΚ
«Π»: Οριστικοποιήσατε τη στάση σας δίπλα στο Γιώργο Παπανδρέου, με την έννοια ότι αυτά τα δύο χρόνια εξέφρασαν αυτό που σκεφτόσαστε; Ξέρω ότι είχατε αμφιβολίες, από την προηγούμενη φορά που κουβεντιάσαμε.
Μίμης Ανδρουλάκης: Τώρα ξέρω ότι ο Παπανδρέου πρέπει να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε. Τα πέντε χειροπιαστά πράγματα που θα κάνει ως πρωθυπουργός-γιατί δε μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα σε μια θητεία- πρέπει να τα ξεκαθαρίσει βαθύτερα, τώρα είναι η ώρα που να το κάνει και ταυτόχρονα το σχήμα της νίκης και της διακυβέρνησης. Αυτό το ξέρει καλύτερα από μένα και από σένα ότι πρέπει να τους δώσει μια οριστική μορφή πλέον.
«Π»: Όμως είναι μόνος του;
Μίμης Ανδρουλάκης: Δεν είναι μόνος του. Αυτό είναι και συν και πλην από μια άποψη. Ποτέ κόμμα δεν είχε τέτοια αφθονία ικανών στελεχών και εδώ προκύπτουν τα προβλήματα σύνθεσης σε ένα τελικό αποτέλεσμα. Αλλά έχει έναν εκπληκτικό αριθμό και μια τεράστια εφεδρεία ηγετικών στελεχών το ΠΑΣΟΚ. Γιατί έχει μαζέψει εδώ που τα λέμε όλα αυτά τα χρόνια ό,τι υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία.
«Π»: Αυτό είναι και πρόβλημα όμως.
Μίμης Ανδρουλάκης: Ναι, ταυτόχρονα είναι και ένα μικρό πρόβλημα, όπως όταν λέμε στο ποδόσφαιρο, λέει ο Σόλιντ εγώ θέλω είκοσι παίχτες, δε θέλω παραπάνω. Όταν έχεις πολλούς πάντα δημιουργείται η ανάγκη μιας τελικής σύνθεσης που πάντα κάποιους θʼ αποκλείσεις, σε κάποιους θʼ αναθέσεις ρόλους που δεν είναι πρώτης γραμμής και αυτό γεννά μια δυσκολία.
«Π»: Εσείς είσαστε στην ομάδα της ιδιότυπης συνεργασίας που κάλεσε ο Γιώργος Παπανδρέου.
Μίμης Ανδρουλάκης: Σε καμία ομάδα. Εγώ ήμουν από το ʼ91 σʼ αυτό το χώρο.
«Π»: Είστε ο συνδετικός κρίκος μʼ αυτό το χώρο. Το Μάνο και τον Ανδριανόπουλο.
Μίμης Ανδρουλάκης: Ποτέ, τίποτα. Το αντίθετο. Είχα αρνηθεί το 2004 να είμαι υποψήφιος στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ και το λέω πρώτη φορά στην «Πατρίδα» αυτό. Το λέω για πρώτη φορά από την πατρίδα μου. Του είχα πει ότι θα είμαι πιο δυνατός απʼ έξω και δέχτηκα μόνο για να αντιρροπήσω μια απόφαση που υπήρχε γιʼ αυτή τη διεύρυνση. Σου το λέω για πρώτη φορά στα ίσια.
«Π»: Ναι, αλλά μου είχατε πει στο παρελθόν ότι εσείς συνομιλούσατε με τον Ανδριανόπουλο.
Μίμης Ανδρουλάκης: Οι βουλευτές Πειραιά πάντα συζητούσαμε και συγκρουόμαστε. Ήμαστε τρεις βουλευτές στον Πειραιά, είχαμε πράγματι μια παράδοση πολιτικής συζήτησης και σύγκρουσης και διαλόγου, Σημίτης από το ΠΑΣΟΚ, Ανδρουλάκης από την Αριστερά και Ανδριανόπουλος από τη δεξιά. Ναι ήταν η καλή περίοδος του Πειραιά, που ξεπεράστηκε οριστικά εδώ και πολλά χρόνια. Η καινοτομία η δική μου ήταν ότι ενώ ήμουν ηγετικό στέλεχος της Αριστεράς και ενώ ήξερα ότι θυσιάζομαι πολιτικά, δηλαδή ουσιαστικά αποχωρώ, έγραψα το “Μετά”, πρόβλεψα αυτή την ανασύνθεση του χώρου της κεντροαριστεράς με βάση τα νέα δεδομένα. Κάνω την τομή το ʼ91 και βγαίνω από το πολιτικό σκηνικό για δεκατρία χρόνια.
«Π»: Τότε είχατε στο μυαλό σας ότι μετά από δεκατρία χρόνια θα ξαναγυρίζατε;
Μίμης Ανδρουλάκης: Ανά πάσα στιγμή. Μα δεν αποχώρησα σαν σκέψη, σαν ιδέες, σαν παρουσία. Απλώς από το πολιτικό προσκήνιο. Κάποιες φορές λέμε ότι αν σέβεσαι τον εαυτό σου, πρέπει να έχεις τη δύναμη να διαβείς την έρημο. Άρα εγώ έχω συμπληρώσει δεκατέσσερα χρόνια στενής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, και με τον Ανδρέα Παπανδρέου και με τον Κώστα Σημίτη και με το Γιώργο Παπανδρέου.

