Του Βασίλη Εφραίμογλου*

Ξαφνικά και λίγο πριν από τις δημοτικές εκλογές, βρισκόμαστε μπροστά από μια καταιγίδα έργων που φαίνεται να ολοκληρώνονται ή εξαγγέλλονται με προφανή σκοπό.

Γιατί κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστέψει ότι έργα που έχουν αρχίσει πολλούς μήνες τώρα ή και χρόνια ή και δεκαετία πριν, δεν μπόρεσαν να ολοκληρωθούν μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα και να αποδοθούν για χρήση στους δημότες αλλά ως δια μαγείας δείχνουν τώρα να ολοκληρώνονται τις παραμονές των εκλογών.

Ας δούμε όμως μερικά από τα κριτήρια με τα οποία επιλέγει κάποιος πότε θα τελειώσει ένα έργο:

1. Tο κριτήριο της αυστηρής τήρησης του χρονοδιαγράμματος. Είναι το κριτήριο που λειτουργεί στις πολιτισμένες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Με αυτό το κριτήριο η ολοκλήρωση των έργων θα ήταν χρονικά ομοιόμορφη και δεν θα περιοριζόταν στις παραμονές εκλογών. Βέβαια εδώ στο Ελλαδιστάν αυτό φαντάζει περίπου αδιανόητο.

2. Tο κριτήριο της επαρκούς χρηματοδότησης. Ενώ στην πραγματικότητα θα έλεγε κανείς ότι το κριτήριο αυτό δεν είναι αναγκαίο αφού αποτελεί προϋπόθεση εκκίνησης ενός έργου, εν τούτοις, επειδή ακριβώς κατά κανόνα δεν τηρούνται οι προϋπολογισμοί, φαίνεται να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ολοκλήρωση ενός έργου. Βέβαια γεννώνται διάφορα ερωτηματικά. Ένα έργο του οποίου το κόστος αλλάζει λιγότερο ή περισσότερο σε σχέση με τον προϋπολογισμό του, συνεχίζει να είναι εξίσου επιθυμητό και αναγκαίο; Εάν οι αξιότιμοι δημοτικοί σύμβουλοι που συναίνεσαν στην απόφαση να υλοποιηθεί γνώριζαν το τελικό κόστος θα έπαιρναν την ίδια ή διαφορετική απόφαση; Μήπως τελικά βρισκόμαστε μπροστά σε «έργα βιτρίνας» των οποίων το κόστος κατασκευής αλλά και συντήρησης επισκιάζει την ωφέλεια από τη δημιουργία τους και θα αποτελέσουν μελλοντικά βαρίδια για το Δήμο; Ας δούμε το παράδειγμα του Σκαφιδαρά. Ένα έργο μεγαλόπνοο με κόστος εκατομμυρίων ευρώ, που στέκει σήμερα εγκαταλελειμμένο και αναξιοποίητο.

Σε αυτά τα ερωτήματα ο καθένας θα δώσει τη δική του απάντηση.

3. Tο κριτήριο της σκοπιμότητας. Είναι το κριτήριο που φαίνεται να κυριαρχεί στις μέρες μας. Η «φαινομενική» ολοκλήρωση ενός έργου αποτελεί ένα καλό διαφημιστικό τρυκ, ένα εργαλείο για την χειραγώγηση των ψηφοφόρων αφού οι δημότες δεν θα έχουν το χρόνο να το αξιολογήσουν και σε κάποιες περιπτώσεις (όχι σπάνια) να το απορρίψουν.

Νομίζουμε ότι όλα αυτά οφείλουν νʼ αλλάξουν και αυτές οι πρακτικές να γίνουν παρελθόν.

Η αναγκαιότητα και η απόφαση υλοποίησης ενός έργου πρέπει να εμπεριέχει άρρηκτα το χρόνο, τη διάρκεια, τον τρόπο, το τελικό κόστος, τον τρόπο και την ποιότητα αλλά κυρίως πρέπει να προκαλεί την ουσιαστική βελτίωση στην ποιότητα ζωής της κοινωνίας στην οποία απευθύνεται.

Στη ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ είμαστε αποφασισμένοι, στον τομέα των έργων, αξιολογώντας από μηδενική βάση τις ανάγκες και τις προτεραιότητες, να πραγματοποιήσουμε μια στροφή ουσίας, αυστηρής αξιολόγησης και σοβαρότητας, με ομοιόμορφη αναφορά σε όλη την περιφέρεια του Δήμου, γεγονός που σήμερα αποτελεί ζητούμενο.

*Ο Βασίλης Εφραίμογλου είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη «ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΛΙΤΩΝ» του Βασίλη Λαμπρινού