
Ρέθυμνο, τέλη καλοκαιριού 1992...
Ξαναγυρίζω.
Δεν είχα άλλη επιλογή.
Πάντα θα ξαναγυρίζω.
Δεν είναι απλά ένας τόπος όπου πηγαίνεις, αλλά απʼ όπου επιστρέφεις.
Ρέθυμνο,
τέλη καλοκαιριού 1992...
Ξαναγυρίζω.
Δεν είχα άλλη επιλογή.
Πάντα θα ξαναγυρίζω.
Δεν είναι απλά ένας τόπος
όπου πηγαίνεις, αλλά απʼ όπου
επιστρέφεις.
Από επαγγελματική (δημοσιογραφική) συνήθεια που ενίοτε καταντάει διαστροφή εδώ και τρεισήμισι δεκαετίες μου αρέσει να χρησιμοποιώ ως εργαλεία διάφορες ατάκες οι οποίες ταιριάζουν στην εκάστοτε περίσταση, μα θαρρώ πως στην προκειμένη περίπτωση οι στίχοι του Γιώργου Σταυριανού που τόσο συγκλονιστικά ερμήνευσε η Κάτια Δανδουλάκη μου φτάνουν και μου περισσεύουν...
Αστειεύομαι καμιά φορά με τη μάνα μου και της παραπονιέμαι γιατί δεν με γέννησε στο Ρέθυμνο, αλλά όσο περνάει ο καιρός, αυτή αποδεικνύεται μια εντελώς τυπική λεπτομέρεια. Και τώρα που ωρίμασαν οι συνθήκες και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, επιστρέφω κι εγώ για να... εκτεθώ!
Να εκτεθώ στην κυριολεξία και όχι μεταφορικά: συστρατεύομαι με τον Σταύρο Αρναουτάκη και τη Μαίρη Λιονή, κι ενώνω τις δυνάμεις μου και την επιθυμία μου για να συνεχίσει να παίρνει σάρκα και οστά ο μεγάλος και δεδηλωμένος στόχος της Περιφερειακής Ενότητας...
Κρήτη, Πρώτη Δύναμη κι όχι μονάχα εντός των ελληνικών συνόρων, αλλά και πέρα από αυτά!
Δεν ξέρω εάν οφείλω μια εξήγηση για την τολμηρή απόφαση μου που μπορεί κιόλας να αντίκειται στο timing των βουρλισμένων καιρών μας: εάν πάλι την οφείλω, την απευθύνω περισσότερο προς εκείνους που με ξέρουν καλά και δεν μου το είχαν να πολιτευθώ! Αυτοί (θα) εξεπλάγησαν περισσότερο, παρά οι υπόλοιποι...
Η γενιά μου, όσοι καβαλήσαμε τα πενήντα, μεγαλώσαμε στο μεταίχμιο μιας εποχής πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων: βιώσαμε, αμέσως μετά το Πολυτεχνείο και τη Μεταπολίτευση την έντονη πολιτικοποίηση και τον άκρατο κομματισμό, περάσαμε από... πράσινα και μπλε καφενεία κι ύστερα νιώσαμε αυτό το ρεύμα να καταλαγιάζει και να εξατμίζεται...
Έχω την εντύπωση πως αυτή τη μετάβαση στην απολιτίκ φάση, την πληρώσαμε ακριβά και οι...τόκοι συνεχίζουν να τρέχουν: η γενιά μου που ανατράφηκε μέσα στις πολιτικές αντιπαραθέσεις στα πανεπιστήμια και συνεγειρόταν με το “πότες θα κάμει ξαστεριά”, κάποια στιγμή ένιωσε βολεμένη, έχασε την πνοή της, γίναμε ανδρείκελα και υποχείρια των κάθε λογής επιτήδειων και των “τα φαιά φορούντων”, που έλεγε ο Καβάφης...
Δεν έχω την πρόθεση να βγάλω πολιτικό μανιφέστο, άλλωστε πιστεύω πως η Περιφέρεια ξεπερνάει τα στενά όρια της πολιτικής και των κομμάτων. Κι αυτός εντέλει είναι ο λόγος που μου έδωσε το ιδεολογικό υπόβαθρο, τα επιχειρήματα και το ισχυρό “άλλοθι” για να άρω τις προσωπικές επιφυλάξεις μου και να αποδεχτώ την εξόχως τιμητική πρόσκληση που μου απηύθυνε εδώ και μήνες η Μαίρη Λιονή...
Εδώ επιβάλλεται ν' ανοίξω μια παρένθεση που κατατείνει στη γνωστή γαλλική έκφραση: Cherchez la femme!
Τη γυναίκα εμείς οι Ρεθυμνιώτες τη βρήκαμε, δεν έχουμε λόγο να την ψάξουμε.
Τον Σταύρο Αρναουτάκη πάλι τον γνώρισα πριν από κάμποσα χρόνια στις Αρχάνες, ένα χωριό που σε έκανε να ντρέπεσαι να πατήσεις!
Έχω συγκρατήσει μια κουβέντα που άκουσα εσχάτως για τον περιφερειάρχη Κρήτης και θεωρώ πως είναι ευλογία για την Κρήτη μας: (σε μια εποχή που έχουν στρέψει οι κάνουλες) ο Αρναουτάκης έχει ταλέντο στο να βρίσκει λεφτά!
Αυτοί οι δυο άνθρωποι με τίμησαν με το ενδιαφέρον και με την πρόταση τους. Είμαι από εκείνους που δυσκολεύονται να πουν “όχι”, αλλά ετούτη τη φορά το “ναι” το βροντοφώναξα και μπορεί να ακούγεται μακάβριο, αλλά όπως λέω σε τέτοιες περιπτώσεις, “η νεκροψία θα δείξει”!
Είναι πολλά και μεγάλα τα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Περιφέρεια της Κρήτης και ανάλογες οι προκλήσεις όλων όσοι στοιχηθήκαμε σε αυτόν τον εκλογικό αγώνα: ένα διακύβευμα, που ξεφεύγει κατά πολύ από την πολιτική με τη στενή έννοια του όρου και τις κομματικές αντιπαραθέσεις και αφορά τη ζωή μας και κυρίως τη ζωή των παιδιών μας.
Εμφορούμενος από την αγάπη για τον τόπο μου, συνεπαρμένος από το νόστιμον ήμαρ (στον τόπο όπου πάντα θα ξαναγυρίζεις), πρόθυμος, αποφασισμένος, αλλά και πεπεισμένος ότι μπορώ να βάλω κι εγώ ένα χεράκι σε αυτή τη νέα και μεγάλη προσπάθεια, έπιασα στον αέρα το γάντι που μου πέταξαν και συστρατεύομαι με τον Σταύρο Αρναουτάκη, τη Μαίρη Λιονή και μια πατούλια εκλεκτών συνυποψηφίων για τα αυτονόητα τα οποία ώρες ώρες τα θεωρούμε πολυτέλεια!
Με καθαρή ματιά προς το μέλλον, και με ανασηκωμένο το βλέμμα προς τους ανοιχτούς ρεθυμνιώτικους, κρητικούς, ελληνικούς και διεθνείς ορίζοντες μας...
Αναντρανιστά μωρέ κοπέλια, απού λένε και στα χωριά μου!
* Ο Αμαριώτης δημοσιογράφος Βασίλης Σκουντής συμμετέχει ως υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος στον συνδυασμό “Κρήτη, Πρώτη Δύναμη” με επικεφαλής τον περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη και την αντιπεριφερειάρχη Ρεθύμνης Μαίρη Λιονή.

