Πώς σας φαίνεται σήμερα η αποκατάσταση των τειχών;

Είμαι της άποψης ότι ειδικά τα τείχη έχουν μια χροιά ιστορικού ντοκουμέντου, δεν έχουν καλλιτεχνική αξία, πέρα από δύο τρεις πόρτες κι έτσι πιστεύω ότι θα έπρεπε με την αποκατάσταση τους να παίξουν πιο ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα της πόλης. Φοβάμαι ότι αποκόπτονται πιο πολύ , ερχόμαστε σε επαφή οπτικά μαζί τους περισσότερο αλλά σαν δομή είναι κάτι άλλο. Οι γειτονιές, είτε τα προσφυγικά είτε και πριν από τα προσφυγικά, μικρές γειτονιές αυθαίρετες που κατασκευάστηκαν στις υπώρειες των τειχών δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να συνδέουν την πόλη με αυτό το χώρο.

Σήμερα γίνεται τειχίο, πάρκινγκ, γεφυρούλα δεν είναι τόσο ζωηρό, δεν το κατοικεί ο κόσμος. Κάτι παρόμοιο γίνεται και στα Χανιά, σα μια μουμιοποίηση δίνεται ένα στίγμα που δεν ζητάει η ζωή σήμερα . Θα ήταν ενδιαφέρον να μιλάμε για τα τείχη σα πάρκο αλλά όχι μόνο αυτό, μας λείπουν οι χρήσεις. Ευτυχώς που υπάρχει το γήπεδο του Εργοτέλη και πηγαίνει κόσμος για κάποιο λόγο που δεν είναι μόνο ο περίπατος.

Κατά τα άλλα το ότι ανοίγονται πύλες και χρησιμοποιείται η χαμηλή πλατεία Βηθλεέμ για σινεμά είναι εξαιρετικές λύσεις».