Του Γιάννη Ζωράκη

Είναι η κυρία που έκανε την Παιδική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου πραγματικά εθνική ταξιδεύοντάς τη σε όλη την Ελλάδα.

Άλλοι τη θυμούνται σαν Κικίτσα, άλλη σαν γιαγιά του Λεωνίδα και πολλοί περισσότεροι ως δημιουργό ποιοτικού παιδικού θεάτρου.

Ο λόγος για την Κάρμεν Ρουγγέρη που και φέτος βρέθηκε στο Ηράκλειο παρουσιάζοντας τους άθλους του Ηρακλή.

Σʼ ένα πρωινό διάλειμμα από τις υποχρεώσεις της, η «Π» την βρήκε στη σάλα του ξενοδοχείου, να γράφει το επόμενο θεατρικό με τους μύθους του Αισώπου.

Σε μια εκ βαθέων συνέντευξη η Κάρμεν Ρουγγέρη αναλύει την πορεία της, αναλύεται, αλλά και μιλά για το θέατρο, την τηλεόραση, τον κινηματογράφο και ασφαλώς τα παιδιά.

Ερ.: Το Ηράκλειο σας έχει αγκαλιάσει σε όλες τις παραστάσεις που έχετε πραγματοποιήσει. Υπάρχει κάποια…μαγική συνταγή;

Απ.: Είναι αλήθεια πως το Ηράκλειο με έχει αγκαλιάσει πάρα πολύ. Νομίζω πως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η δική μου αγάπη είναι τόσο ειλικρινής απέναντι στα παιδιά και γενικά τους θεατές, σε συνδυασμό με το σεβασμό που αντιμετωπίζω μία παράσταση η οποία απευθύνεται σε παιδιά. Την ίδια στιγμή όμως είναι τόσο ειλικρινής και η αγάπη των παιδιών και του κόσμου προς τις παραστάσεις που κάνει όλη τη διαδικασία μαγική. Είναι μια διαδικασία θεωρώ αμφίπλευρη και όχι μονομερής. Είναι μια διαδικασία δούναι και λαβείν. Δίνω αγάπη παίρνω αγάπη. Δίνω σεβασμό παίρνω σεβασμό.

Ερ.: Όταν ξεκινούσατε τις θεατρικές σας παραστάσεις είχατε μια έντονη παρουσία στην τηλεόραση. Θεωρείτε πως η τηλεόραση βοήθησε στην μετέπειτα πορεία σας στο θέατρο;

Απ.: Κοιτάξτε, πλέον δεν γίνονται σειρές στην τηλεόραση. Εγώ κατά σύμπτωση είχα τηλεόραση φέτος. Η αλήθεια είναι πως η τηλεόραση με βοήθησε πάρα πολύ. Κα με βοήθησε διότι είχα τη χαρά να παίξω σε πολύ γνωστά και αγαπημένα σίριαλ. Με φώναζαν να μιλήσω λοιπόν για τα σίριαλ και απαντούσα πως θα έρθω με την προϋπόθεση να μιλήσω και για τις παιδικές μου σκηνές διότι με ενδιέφερε να διαδώσω το έργο μου. Γιʼ αυτό μπορώ να πω ότι έχω πολύ μεγάλη ευγνωμοσύνη στην τηλεόραση. Τώρα όμως μπορώ να σας πω, ότι ενώ για παράδειγμα δέκα χρόνια πριν όταν με συναντούσαν μου έδιναν συγχαρητήρια σαν πεθερά του Ακάλυπτου ή σαν Κικίτσα, τώρα κατά ένα 80 % μου μιλάνε για τις σκηνές και γιʼ αυτό που κάνω για τα παιδιά. Κι αυτό με γεμίζει χαρά. Διότι, όπως ξέρετε οι ηθοποιοί αγαπούν περισσότερο τα θέατρα.