Της Κατερίνας Μυλωνά

Στο ποιητικό εργαστήρι του ποιητή από την Κύπρο, κ. Κυριάκου Χαραλαμπίδη, ξεναγήθηκαν νοερά όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση για το περιοδικό «Παλίμψηστον» της Βικελαίας Βιβλιοθήκης Ηρακλείου που έγινε την Τετάρτη στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π», ο κ. Χαραλαμπίδης μιλά για την ποίηση και τονίζει πως «είναι ένας παλμός η ποίηση, δεν είναι νεκρό πράγμα».

Αναφέρεται στη συγγένεια της Κρήτης με την Κύπρο: «ο πατέρας μου έλαβε μέρος στη Μάχη της Κρήτης και βγήκε αντάρτης στα βουνά και πληγώθηκε στη Μάχη. Έχω συγγενείς, προπαππούδες που ξεκίνησαν από εδώ και έφτασαν στην Κύπρο», αναφέρει. Τονίζει ότι «μέγιστο εθνικό θέμα είναι η Κύπρος και το μέλλον της που είναι μέλλον του ελληνισμού γιατί αν το ανάχωμα σπάσει θα πλημμυρίσει Τουρκιά ολόκληρη η λεκάνη της Μεσογείου».

Η συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:

Μιλήστε μας για το αφιέρωμα στο τεύχος 27 του «Παλίμψηστον».

«Με το «Παλίμψηστον», είναι αλήθεια, έχω μία καλή σχέση, παλιά είχε γραφτεί μια ωραία κριτική για τη δουλειά μου, από το Μιχάλη Πιερή, ήταν σταθμοί της Κυπριακής λογοτεχνίας, από το «Χρονικό» του Μαχαιρά ως την «Αμμόχωστο Βασιλεύουσα», το δικό μου βιβλίο.

Πέρασαν τα χρόνια, το «Παλίμψηστον» είχε μια περίοδο σταματήσει και επανήρχησε την περίοδο την καινούργια με τα τρία τελευταία τεύχη με φιλόδοξες πραγματικά προσδοκίες, και νομίζω το δικαιώνουν τα τεύχη που βγήκαν τα αφιερωματικά σε διάφορους.

Το τελευταίο τεύχος έχει μικρό αφιέρωμα στην ποιητική μου δουλειά με 17 ποιήματα. Είχε τη σκέψη εκ μέρους της επιτροπής της Βικελαίας Βιβλιοθήκης η κ. Κλαίρη Μητσοτάκη, η οποία μου τηλεφώνησε και μου είπε «θέλουμε να κάνουμε ένα αφιέρωμα σε εσάς». Η αρχική σκέψη ήταν να μπουν κείμενά μου πεζά, δοκιμιογραφικού τύπου κείμενα ή άλλα ανέκδοτα αλλά και εκδεδομένα, αν υπήρχαν κάποια ενδιαφέροντα πράγματα. Τελικά, όμως, καταλήξαμε ότι θα ήταν καλύτερα να παρουσιάσω μια σειρά από ποιήματά μου, ανέκδοτα όλα».

Έχετε δηλώσει ότι η ποίηση γεννιέται μέσα από εμπειρίες, όσο πιο πλούσια η ζωή ενός ποιητή τόσο περισσότερα έχει να προσφέρει;

«Η αλήθεια είναι ότι οι εμπειρίες καθορίζουν το ποιητικό στίγμα, το στίγμα κάθε δημιουργού. Θυμάμαι αυτό που ο Ντοστογιέφσκι κάποτε είπε σε κάποιο νέο φέρελπι ποιητή, πήρε τα έργα του και σε ερώτηση «πώς σας φάνηκαν», λέει «πρέπει να πονέσετε». Σήμαινε ότι η τέχνη βγαίνει από τον πόνο. Η ινδική θεοσοφία λέει ο Θεός στη ζέση του πόνου δημιούργησε καθετί που υπάρχει, είναι οι ωδίνες ενός τοκετού, τίποτα δε γεννιέται χωρίς μόχθο, χωρίς προσπάθεια. Θυμάμαι τι λέει ο Πολ Βαλερί για την τέχνη, την ποίηση, ότι «η τελειότητα είναι στη δουλειά», να εργαζόμαστε σκληρά για να βγει αυτό το αποτέλεσμα. Μπορεί να φαίνεται εύκολο, να λέμε ότι ένας έχει ταλέντο, και πράγματι ο κόσμος είναι γεμάτος ταλαντούχους ανθρώπους και νομίζω ότι το ταλέντο είναι η προϋπόθεση, όπως ο σπόρος που τον φυτεύεις στη γη και μεγαλώνει με μόχθο πια του καλλιεργητή. Το τάλαντο πολλαπλασιάζεται όταν μοχθήσουμε για αυτό, όταν φροντίσουμε με μόχθο να το αναπτύξουμε».