Προς τους εργάτας, βιομηχάνους,

εμπόρους και λοιπούς παραγωγούς της κοινωνικής Ζωής

Λαέ:

Από πολλού αφέθης κυριολεκτικώς εις την τύχην σου, ουδεμία υπέρ σού και των συμφερόντων σου καταβάλλεται μέριμνα εκ μέρους των διαφόρων εντολοδόχων σου, οίτινες εκ σου μόνο, ως κυριάρχου, αρύονται την δύναμιν της εξουσίας. Ουδέν δεικνύουσιν υπέρ σου ειλικρινές ενδιαφέρον και ουδεμίαν μέριμναν υπέρ βελτιώσεως της καταστάσεώς σου. Μόνον εν παραμοναίς εκλογών σε βαυκαλίζουσι δια παντοειδών υποσχέσεων, όπως σοί υποκλέψω σου την ψήφον. Καθημερινώς σε επιβαρύνουσι δια φόρων, ούς λαμβάνοντες εκ του πενιχρού σου βαλαντίου, σπαταλώσι χωρίς ουδέν να σκεφθώσι κάν περί σού.

- Γνωρίζεις ότι είσαι το Πάν και δεν είσαι σήμερον ουδέν, έχεις ού μόνον το καθήκον, αλλά και την υποχρέωσιν, ίνα επιβαλλόμενος δια το όγκου της δυνάμεώς σου ζητήσης την αναγνώρισιν των αναφαιρέτων δικαιωμάτων σου και δυνηθής ούτω να καταστής το Πάν. Μη αναμένης το τοιούτον παρʼ άλλων, αλλʼ ενήργησον σύ αυτός, ουχί μεμονομένως ως άτομον, ως σύντριμμα του συνόλου, αλλʼ ως σύνολον, ως ομάς. Η ένωσις καθιστά σε ισχυρόν και επιβλητικόν, κοινήν έχεις την τύχην, κοινοί σε συνδέουσι πόθοι και ελπίδες, ενώθητι και εν κοινώ αγώνι, εξ ού κοινήν θα έχης και την επιτυχίαν.

- Την ένωσιν σου ταύτην προς τον κοινόν αγώνα επιδιώκομεν και ημείς δια του συσταθέντος “Κοινωνιστικού Συλλόγου”.

- Πανταχού του πεπολιτισμένου κόσμου υπάρχουσι σύλλογοι όμοιοι επιδιώκοντες σκοπόν και αγωνιζόμενοι υπερ ηθικής και υλικής του λαού ευημερίας, κατά εκατοντάδας δε χιλιάδων αριθμούσι μέλη, και καθίστανται ούτω επιβλητικόν σύνολον προς το κοινόν συμφέρον. Μετά των συλλόγων τούτων εις αδιάλειπτον θα διατελώμεν επικοινωνίαν, και θα προστεθώμεν και ημείς, οι μέχρι τούδε εν τω ζητήματι τούτω υστερούντες, μαχηταί και απόστολοι μιας και της αυτής ιδέας.

Κοινωνισμός ή Σοσιαλισμός δεν θα είπη τι άλλο ειμή πρόοδος και ανθρωπισμός, δεν ζητεί τι άλλο, ειμή το δίκαιον, την ελευθερίαν, την ισότητα, την αδελφότητα είναι η σημαία ήτις αφέθη εις τους λαοόυς να συνεχίσωσι το έργον της εκπολιτιστικής Γαλλικής επαναστάσεως, ήτις δεν ηδυνήθη να είπη την τελευταίαν λέξιν.

Πρόσελθε Λαέ, και ενώθητι μεθʼ ημών, έχε πλήρη εμπιστοσύνη ότι ούτω θα επιτύχης την βελτίωσιν της καταστάσεώς σου.

Εν Αθήναις τη 1 Μαΐου 1902.

Εκ του γραφ. του “Κοινωνιστ. Συλλόγου Αθηνών”

“Ο ΛΑΟΣ”