1ον) Ιδρυσις Κοινοτικών Σχολείων εις έκαστον νόμον προς συντήρησιν, ανατροφήν και υποχρεωτικήν εκπαίδευσιν των ορφανών και απόρων παίδων των πολιτών. 2ον) Αι γαίαι του Δημοσίου και τα εν γένει κοινοτικά κτήματα να παραχωρηθώσιν εις τους πτωχούς και ακτήμονας Ελληνας άνευ του δικαιώματος πωλήσεως ή παραχωρήσεως εις τρίτους υπʼ αυτών.
3ον) Περιορισμός του τόκου των Εμπόρων και Τραπεζών εις 4% και ουχί εις 7, 8, 9 και 12, όπως συμβαίνη σήμερον.
4ον) Ιδρυσις Ειδικής Τραπέζης υπό του Κράτους προς παροχήν χρεωλυτικών δανείων εις τους αγρότας και βιομηχάνους με τόκον μόνο 3%.
5ον) Ιδρυσις Αποθηκών υπό του Κράτους εις όλα τα κέντρα και παράλια των επαρχιών προς παρακαταθήκην των πολιτών, όπως απέναντι ταύτης λαμβάνωσι δάνεια.
6ον) Απόλυτος ελευθερία του τύπου και του προφορικού λόγου.
7ον) Ιδρυσις Βιβλιοθηκών και Αναγνωστηρίων εις τας πρωτευούσας των Νομών δια την ανάπτυξιν των πολιτών.
8ον) Ιδρυσις Γεωργικών και Βιομηχανικών Σχολών εις έκαστον Νομόν δια την ανάπτυξιν της Γεωργίας και Βιομηχανίας.
9ον) Ιδρυσις Νοσοκομείων και Νηπιαγωγείων εις έκαστον Νομόν και συντήρησιν αυτών διʼ εξόδων του Κράτους.
10ον) Ιδρυσις Ταμείου Δημοσίων Εργων μετά γραφείων αυτού καθʼ όλους τους Δήμους του Κράτους προς παροχήν εργασίας εις τους άνευ τοιαύτης διατελούντας υγιείς πολίτας. Μη υπαρχούσης δε εργασίας τα γραφεία ταύτα να παρέχωσι τα μέσα συντηρήσεως εις αυτούς μέχρι της εξευρέσεως τοιαύτης, διότι πας πολίτης έχει το δικαίωμα της υπάρξεως και συνεπώς το Κράτος οφείλει να έρχηται αρωγόν προς τούτον.
11ον) Ορισμός της ημερησίας εργασίας των αγροτών και βιομηχάνων εργατών εις οκτώ ώρας κακώτερον δε όριον του ημερομισθίου δραχμαί τέσσαρες, ήτοι λεπτά 50 καθʼ ώραν.
12ον) Ιδρυσις Ασύλων εν εκάστω Νομώ προς συντήρησιν των ανικάνων προς εργασίαν, γερόντων, τυφλών και λειπομελών προς άρσιν της επαιτείας.
13ον) Αποκέντρωσις των εξουσιών, ανεξαρτησία των Δήμων με δικαστικά δικαιώματα των Δημοτικών Συμβουλίων επί μικροδιαφορών των πολιτών μέχρι του ποσού 100 δραχμών.
14ον) Υποχρέωσις πάντων των ιατρών δια νόμου να επισκέπτωνται τους πτωχούς δωρεάν, τα δε φάρμακα να παρέχωνται υπό του δήμου, και ορισμός των επισκέψεων των ιατρών δια τους εν γένει ασθενείς εις το ανώτατον όριον των 3 δραχ.
15ον) Τα μεταλλεία, οι σιδηροδρόμοι, αι ατμοπλοϊκαί εταιρείαι και πάσαι αι εταιρικαί εκμεταλλευτικαί εργασίαι να καταληφθώσιν υπό του Κράτους διʼ αποζημιώσεων κατʼ εκτίμησιν προς τας προνομιούχους εταιρίας.
16ον) Υποχρεωτική παίδευσις εις τους αγραμμάτους στρατιώτας και φυλακισμένους πολίτας.
17ον) Κατάργησις της προσωπικής κρατήσεως δια χρέη εν γένει.
18ον) Κατάργησις της θανατικής εκτελέσεως.
19ον) Φορολογία ανάλογος του κεφαλαίου και της ιδιοκτησίας εκάστου πολίτου.
20ον) Περιορισμός της ιδιοκτησίας και του κληρονομικού δικαιώματος.
Διατί γίνεται τις Πρακτικός Σοσιαλιστής
Οταν έν άτομον κατανοήση να αναγνωρίση τας αδικίας τας οποίας περιέχουσιν οι σημερινοί θεσμοί όταν εννοήση όλον το βάρος των κοινωνικών αδικιών και το μέγεθος της θλίψεως την οποίαν υποφέρει ο λαός, όταν κατορθώση να σχηματίση μίαν ακριβή ιδέαν παντός ό,τι υπάρχει άθλιον, ταπεινόν, ευτελέως και υποκριτικόν εις την παρούσαν κοινωνίαν και το οποίον καλύπτει το κάλυμμα της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, του έρωτος και της αληθείας, ο άνθρωπος ούτος δεν δύναται παρά να είνε εξεγερτικός. Αλλά εάν ο άνθρωπος ούτος ρίψη εν βλέμμα επί της ανθρωπότητος και θεωρήση μίαν στιγμήν την εξέλιξιν της μετά των επαναστάσεών της θα εννοήση ότι δεν αρκεί να είνε τις εξεγερτικός ότι δεν πρέπει μόνον να πολεμώμεν τα δεινά τα οποία μας κατατρώγουν, αλλά να ζητήσωμεν να εύρωμεν το αίτια αυτών δια να τα πολεμήσωμεν, να τα καταστρέψωμεν.
Ο άνθρωπος ούτος ζητών τα αίτια των αθλιοτήτων μας θα αναγνωρίση ότι είνε φυσικώς αλληλένδετα και ότι έν αποτέλεσμα γίνεται με την σειράν του αίτιον.
Πράγματι θα εννοήση ότι, εάν υπάρχωσι πτωχοί, τούτο συμβαίνει διότι υπάρχουσι πλούσιοι, ότι, εάν υπάρχωσι πλούσιοι τούτο συμβαίνει διότι υπάρχει το κεφάλαιον, και το κεφάλαιον δεν είνε ειμή εν αποτέλεσμα της ιδιοκτησίας, όπως η ιδιοκτησία είνε εν αποτέλεσμα της οικογενείας, η οποία και αυτή δεν είνε ειμή αποτέλεσμα του πρώτου αιτίου των κοινωνικών αθλιοτήτων, το οποίον είνε η εξουσία.
Οταν συλλογισθή τοιουτοτρόπως ο άνθρωπος αυτός θα εννοήση ότι πρέπει τα πάντα να προσβληθούν και τα πάντα να μεταβληθούν· ότι δεν δύναται να κτυπήση εις το κεφάλαιον και να προστατεύση την ιδιοκτησίαν, να κτυπήση την ιδιοκτησίαν και να φεισθή την οικογένειαν, ούτε δύναται τις να υπονομεύση τα θεμέλια ταύτης χωρίς να καταρρίψη την εξουσίαν, και αντιστρόφως. Ο άνθρωπος λοιπόν αυτός θα γείνη πρακτικός σοσιαλιστής και επομένως αδιάλλακτος.
Πρακτικός Σοσιαλιστής
Κοσμοπολίτης

