Ο επιχειρηματίας κ. Ζωγραφάκης είχε δύο φορές στείλει εξώδικο στον υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Δικαιοσύνης (στις 18/1 και στις 26/1) καταγγέλοντας στελέχη του ΣΔΟΕ κι άλλων υπηρεσιών ότι προσπαθούν να καταστρέψουν δολίως τον Όμιλο Καρούζου, αλλά και τον ίδιο.

Στα εξώδικα αυτά ο κ. Ζωγραφάκης αναφερόταν σε μια σειρά από “σκοτεινές πτυχές” αυτής της υποθέσεως με ανάμειξη κρατικών υπαλλήλων, τραπεζικών στελεχών, αλλά όχι και του ίδιου του κ. Καρούζου τον οποίο θεωρούσε θύμα.

Μόνο στο τελευταίο του σχέδιο αναφέρει ότι... ανακάλυψε ότι όλη αυτή η ιστορία ήταν σε γνώση του ίδιου του κ. Καρούζου που τον εξαπάτησε. Μάλιστα στο πρώτο εξώδικο περιγράφει την πρώτη του συνάντηση με τον κ. Καρούζο:

“Προς τα τέλη Ιουλίου του 2010, γνωρίστηκα με τον κύριο Ιωάννη Καρούζο μέσα από μια νομική αντιδικία που υπήρχε μεταξύ μας, ενώ τα γραφεία των εταιρειών μας είναι πολύ κοντά στον ίδιο δρόμο και ενώ για πολλά χρόνια προσπαθούσα να τον συναντήσω για να λύσουμε εξωδικαστικά μία αντιδικία που είχαμε, εκείνος αρνιόταν πεισματικά να συναντηθούμε και οι συζητήσεις για το θέμα που μας αφορούσε γίνονταν με διάφορους εκπροσώπους του και έτσι ουδέποτε κατάφερα να τον συναντήσω, παρά μόνον τον Ιούλιο του 2010 που και πάλι με δική μου πρωτοβουλία μέσω ενός εκπροσώπου του, ζήτησα να τον συναντήσω”...

“Ο κύριος Ιωάννης Καρούζος αυτή τη φορά προθυμοποιήθηκε να με συναντήσει παίρνοντας με ο ίδιος τηλέφωνο και αυτό έγινε. Οταν λοιπόν για πρώτη φορά τον συνάντησα έμεινα έκπληκτος, και ο λόγος είναι ότι ενώ διαδιδόταν παντού και σε μένα προσωπικά ότι πρόκειται για κάποιον παλιάνθρωπο, εγώ αντιθέτως μετά από ολιγόλεπτη συζήτηση έκρινα ότι είχα μπροστά μου έναν πολύ καλό άνθρωπο, πολύ καλό επιχειρηματία και πολύ αξιόλογο επιστήμονα και έτσι μου δημιούργησε τον σεβασμό και την εκτίμηση προς το πρόσωπο του. (Επειδή μέρος της αντιδικίας που είχαμε ήταν και ότι δεν μου είχε πληρώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα το ενοίκιο από ένα κατάστημα ιδιοκτησίας της εταιρείας μου) του έκανα λοιπόν ένα απλό ερώτημα πώς είναι δυνατόν ένας όμιλος τέτοιου μεγέθους να μην μπορεί να πληρώνει 4.000 ευρώ το μήνα: (Τόσο περίπου ήταν το ενοίκιο).

Εκείνος λοιπόν, άρχισε το ίδιο βράδυ (και ενώ η γνωριμία μας ήταν λίγης ώρας), να μου εξιστορεί διάφορους λόγους για τους οποίους όχι μόνον δεν μπορούσε να μου πληρώνει το ενοίκιο, αλλά υπήρχε και κίνδυνος να καταρρεύσει ο όμιλος. Εγώ έμεινα έκπληκτος για δεύτερη φορά από αυτά που μου έλεγε, γιατί όλα τα προβλήματα που μου ανέφερε εκείνο το βράδυ, παρότι ήταν πολλά σε αριθμό για μένα ήταν τόσο εύκολο να επιλυθούν, για το λόγο ότι έχω πολλά χρόνια στην ιδιοκτησία μου κατασκευαστική εταιρεία, με πολύ μεγάλη δραστηριότητα στο χώρο της κατασκευής και επειδή εγώ ασχολούμαι από την αρχή ως το τέλος του κάθε έργου προσωπικά, γνωρίζω και έχω τεράστια εμπειρία από όλες τις φάσεις της κατασκευής.

Το ίδιο βράδυ του δήλωσα ότι αποκλείεται να είναι αυτοί οι λόγοι για τους οποίους φοβάται ότι θα καταρρεύσει ο όμιλός του. Τον ρώτησα μήπως μου κρύβει κάτι άλλο και εκείνος με έπεισε ότι δεν μου κρύβει τίποτα ύποπτο και τα προβλήματα του ομίλου είναι αυτά που μου ανέφερε και μόνο. Εγώ από εκείνο το βράδυ αφού πείστηκα ότι δεν μου κρύβει κάτι άλλο προσφέρθηκα να τον βοηθήσω να λύσει μερικά από αυτά που για μένα θεωρούσα ότι είναι πολύ εύκολο. Θέλω να διευκρινίσω ότι προσφέρθηκα να βοηθήσω γιατί από την φύση μου είμαι έτσι, (αν μπορώ να βοηθήσω κάποιον το κάνω ακόμα και αν είναι εχθρός μου), δεν το έκανα για να ωφεληθώ κάτι, ούτε έβαλα στο μυαλό μου κάποιο μελλοντικό όφελος, το έκανα και μονο για ανθρωπιστικούς λόγους, εκτός από αυτό όμως επειδή πείστηκα τόσο πολύ ότι είναι τόσο αξιόλογος άνθρωπος. Δημιουργήθηκε και μία φιλία μεταξύ μας από το ίδιο βράδυ, ξεχάσαμε και οι δυο μας ότι ήμασταν αντίδικοι τόσα χρόνια και όσο επαγγελματικό μίσος τρέφαμε ο ένας για τον άλλον ως τότε, μετατράπηκε σε ένα βράδυ σε φιλία και εκτίμηση.

Το ίδιο βράδυ πριν χωρίσουμε του έδωσα το χέρι μου και του υποσχέθηκα με ειλικρίνεια ότι θα τον βοηθήσω να λύσει ο όμιλος τα προβλήματα του και να παύσει να κινδυνεύει από χρεοκοπία. Επειδή για μένα ο λόγος μου και η υπόσχεση μου είναι ιερός και μάλιστα όταν γίνει με χειραψία και όχι μόνον προφορικά, την άλλη μέρα το πρωί ξεκίνησα να υλοποιώ την υπόσχεσή μου”.

“... Μέσα από αυτή την προσπάθειά μου άρχισα να δίνω και χρήματα και για την επιβίωση του φίλου μου πια, Ιωάννη Καρούζου, αλλά και για να πληρώνονται διάφορες επείγουσες υποχρεώσεις του ομίλου.

Φτάνοντας προς το τέλος Αυγούστου 2010 ο κύριος Ιωάννης Καρούζος ξαφνικά μου ανακοινώνει ότι ο όμιλος του κατέθεσε στο πτωχευτικό δικαστήριο αίτηση για ένταξη του ομίλου του στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα. Αυτή η πληροφορία μου έφερε την μεγαλύτερη έκπληξη στη ζωή μου, πρώτον γιατί από τα έως τότε στοιχεία που είχα αποκομίσει, ήμουν σίγουρος ότι ο όμιλος δεν είχε κανέναν λόγο να υπαχθεί σε κανένα άρθρο του πτωχευτικού κώδικα και δεύτερον δεν μπορούσα να εξηγήσω τη συμπεριφορά του κυριου Καρούζου, που ενώ εγώ είχα κάνει ήδη τόση μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να σωθεί ο όμιλός του, είχα δώσει ήδη αρκετά χρήματα και εκείνος χωρίς να με ενημερώσει, χωρίς να με συμβουλευτεί, κρυφά από μένα πήγε και έκανε την αίτηση για την ένταξη στο άρθρο 99.

Εκνευρίστηκα πάρα πολύ και σχεδόν με υβριστικό τρόπο του ζήτησα εξηγείσεις. Εκείνος λοιπόν παρά τον εκνευρισμό μου και με ήρεμο τρόπο, μου είπε πολύ απλά ότι “έτσι με συμβούλεψε η σύζυγός μου, η οποία με έπεισε να μην το πω σε κανέναν ούτε και σε σένα, για το λόγο ότι αν το μάθουν οι πιστωτές ότι πρόκειται να συμβεί αυτό και μαζευτούν στο δικαστήριο, ο δικαστής θα φοβηθεί να κάνει δεκτή την αίτηση ένταξης στο άρθρο 99”.

Σʼαυτό το εξώδικο ο κ. Ζωγραφάκης ισχυρίζεται ότι στόχος κάποιων ήταν να πτωχεύσει ο όμιλος Καρούζου για να χαθούν τα ίχνη πράξεων που δεν ήταν νόμιμα...