Κάποιοι Κρητικοί βαρβάτοι
μουʼ χαλάσαν το κρεββάτι,
και Προστάται ξακουσμένοι
μου το φτειάξαν οι καϋμένοι.

Πούρι, πούρι, πούρι, πούρι,
πάνε συνωμόται πούροι,
που μουʼ γίνηκαν τσιμπούρι.

Στρώστε δάφναις για να κάτσω
δίχως ναʼ ρωτάτε γιάντα,
Πρεσβευταί με πιάνουν μπράτσο
και μου λεν : πυγμή νταγιάντα.

Πούρι, πούρι, πούρι, πούρι,
μου γελά Μυλλόρδων μούρη.

Τους επήρα τον αέρα,
έκανα κιʼ αυτά κιʼ εκείνα,
έστειλα και την χολέρα,
έβαλα και καραντίνα.

Γιάντα θέλουν να το μπλέξουν
των Ανορθωτών το κόμμα
και μʼ Ευρώπη και Τουρκιά,
κιʼ από μέσʼ από το στόμα
να του πάρουν την μπουκιά;

Πούρι, πούρι, πούρι, πούρι,
έχω ροιζικό και γούρι.

Ανορθώσεις και μπουνάτσα...
πίσω σεις τα Κρητικάτσα,
παν εκείνα τα Γκραδάτσα.

Παν τα χρόνια τα παληά,
τώρα κάνουν νηοψίαις,
κιʼ εγώ κάνω χειραψίαις
μʼ ένα κιʼ άλλον Βασιληά.

Κιʼ έχω τώρα - πούρι πούρι-
κάθε θρόνο για ταμπούρι.

Τας πλεκτάνας ελλοχώντων μονονού θα διαλύσω,
κιʼ αν ακόμη κιʼ άλλα κάζα γίνουν μεγαλήτερα,
δεν σκοπεύω την Διπλή μου μήτε τότε να την κλείσω,
μα θα μείνη και του χρόνου ναʼ μιλή για πίτερα.

Όντως κάτι γεγονότα
μας εζάλισαν μεγάλα,
μα και πάλι σαν και πρώτα
θα περνούμε μέλι γάλα.

Ήτον ένα γεγονός
μέσα κι έξω της Βουλής,
πούχε μείνει κεχηνώς
Χηνιάδης και Πουλής.

Αλλά τώρα - πούρι - πούρι
τόκοψα κι ʽ αυτό ταγγούρι.