Γιατί διαχρονικά ο κόσμος απομονώνει το διαφορετικό και πολλές φορές το αποβάλλει;
«Δυστυχώς, όπως λέτε, αυτό συμβαίνει διαχρονικά, συμβαίνει και στις μέρες μας. Δεν μπορώ να εξηγήσω με επάρκεια την αναζωπύρωση του ρατσισμού, του νεοφασισμού, του θρησκευτικού φανατισμού, των εθνικισμών, της πολλαπλής λογοκρισίας, της υπονόμευσης των δημοκρατικών θεσμών στη σύγχρονη Ελλάδα. Διακρίνω αρκετές αιτίες, προσπαθώ να εμβαθύνω και να καταλάβω. Όμως, αφού βρεθήκαμε σχεδόν «ανεπαισθήτως», όπως θα έλεγε ο Καβάφης, εδώ, καλό θα ήταν να μη μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Δηλώνοντας το πρόβλημα με κάθε τρόπο (η λογοτεχνία είναι κι αυτή, νομίζω, ένας τρόπος), συζητώντας το, αντιδρώντας στις ακραίες συμπεριφορές, συμμετέχοντας σε ευρύτερα σχήματα - με όλους δηλαδή τους τρόπους που μας επιτρέπει ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Γιατί, ενώ είμαστε πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία που αντιδρά σʼ αυτά, εν τούτοις δεν λειτουργούμε πια τόσο συλλογικά. Βρισκόμαστε απομονωμένοι, ανυπεράσπιστοι απέναντι στην απειλή, στη βία.»
Η Κρήτη σας εμπνέει, οι μύθοι, οι άνθρωποι… Υπάρχει κάποιος, κάτι στο οποίο θα αφιερώνατε μελλοντικό σας βιβλίο;
«Δεν έχω καμιά ιδέα για το επόμενο βιβλίο μου. Ακόμη ανασαίνω με το τελευταίο μου.»
Το γεγονός ότι τώρα ζείτε μακριά από το νησί, σας κάνει να έχετε μια πιο ξεκάθαρη ματιά για τα όσα συμβαίνουν εδώ;
«Ζω μακριά και ταυτόχρονα πολύ βαθιά στην Κρήτη. Η απόσταση, αν δεν κοπεί η επαφή, είναι γόνιμη. Διαβάζω κάθε μέρα την ηρακλειώτικη «Μεσόγειο», που έχει την ευγένεια να μου στέλνει ο Κώστας Γραμματικάκης. Διαβάζω επίσης με ευχαρίστηση μελέτες και βιβλία για την Κρήτη. Το κυριότερο, έχω τη μάνα μου ακόμη στο Ηράκλειο, καλούς συγγενείς, αγαπημένους φίλους, και ιερούς νεκρούς σʼ αυτή τη γη. Δεν έρχομαι όσο συχνά θα ήθελα, έχω μοιραστεί ανάμεσα σε Αθήνα, Πάτρα, και σε άλλες υποχρεώσεις μου.
Οι συγγραφείς, ωστόσο, έχουμε τους δικούς μας τρόπους προσέγγισης. Εκτός από την αγάπη, έχουν να κάνουν με το βάθος χρόνου της πατρίδας, με τις πληγές της, με τη διερεύνηση του προσώπου της. Νομίζω ότι τα τέσσερα μυθιστορήματα που έχω γράψει για την Κρήτη μαρτυρούν απείρως περισσότερα απʼ όσα μπορώ τώρα να σας καταθέσω.
Έχοντας γράψει αυτά τα τέσσερα μυθιστορήματα, νομίζω ότι δεν ζω μακριά. Το αντίθετο, ζω με την Κρήτη ασταμάτητα.»

