Μια προφανής ερώτηση είναι, γιατί Καρδίτσα κι όχι, ας πούμε, Λάρισα;
Καταρχάς, είναι χαρακτηριστική η ντοπιολαλιά. Εγώ επειδή έχω καταγωγή από την Κρήτη κι από τη Μυτιλήνη κι έχω εκπληρώσει τις υποχρεώσεις μου απέναντι στα δύο μέρη κάνοντας μια σειρά για τη Μυτιλήνη και μια σειρά για την Κρήτη, «Της αγάπης μαχαιριά», είπα να κάνω και κάτι για ένα άλλο μέρος. Έτυχε να διαβάσω αυτό το σενάριο, το οποίο μου άρεσε όχι τόσο για την ιστορία του, όσο για το ότι ασχολιόταν με προβλήματα και σατίριζε κατά κάποιο τρόπο τον νεοέλληνα της επαρχίας. Η πλοκή είναι η αφορμή για να γίνει μια σάτιρα του νεοέλληνα, αλλά του επαρχιώτη, όχι του αστού. Σκέφτεται το εύκολο κέρδος, αν κι όχι βέβαια όλοι, κάποιοι νέοι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να τα βρίσκουν όλα έτοιμα από τους γονείς τους κι αυτό που σκέφτονται είναι πώς θα γίνουν σπουδαίοι και να έχουν μια οικονομική επιφάνεια στην Αθήνα. Βέβαια στη διαδρομή οι δυο ήρωες καταλαβαίνουν ότι η ουσία των πραγμάτων είναι άλλη: η καλή σχέση, τα παιδιά και η εργασία εν πάσει περιπτώσει- μέσα πάντα από τις κωμικές καταστάσεις.
Τι διαφοροποιεί την τηλεοπτική από την κινηματογραφική κωμωδία που σας κάνει να στρέφεστε στο σινεμά;
Καταρχάς επειδή εμένα προσωπικά μʼέχουν χαρακτηρίσει σκηνοθέτη δραματικών σειρών, ήθελα να περάσω και λίγο καλά, επειδή στις δραματικές σειρές βάζουμε την ψυχή μας, αλλά δε γελάς. Εδώ περάσαμε καλά και ήθελα να δω τις αντοχές μου στην κωμωδία, κάτι που ήταν πρόκληση για μένα, και αν πετύχαμε θα μας το δείξουν τα εισιτήρια και ο κόσμος.
Νομίζετε ότι η κωμωδία μπορεί μέσα από τη σάτιρα να θίξει κοινωνικά ζητήματα ή πρέπει πάντα να μένει στο εύκολο γέλιο;
Νομίζω ότι αυτό μπορεί να γίνει εδώ, δεν ξέρω κατά πόσο κι εμείς μπορούμε να το πετύχουμε. Στο συγκεκριμένο θέμα με ιντριγκάρισε περισσότερο να βγάλω γέλιο παρά να έχω ένα “δίδαγμα”. Εδώ το είχα απωθημένο να κάνω μια καλή κωμωδία, που θʼ αγγίξει τους νέους, και ειδικά τους νέους της επαρχίας, που μπορεί να μην ταυτιστούν με τους χαρακτήρες αλλά σίγουρα θα γελάσουν με τα καμώματά τους.

