“Π”: Πιστεύετε στη λειτουργία ανεξάρτητων φορέων διανομής και προβολής, όπως οι κινηματογραφικές λέσχες, έξω από το κεντρικό κύκλωμα;
Αυτό που λέω στα παιδιά μου είναι ότι πέρα απʼ τις ταινίες τους, πρέπει να δραστηριοποιηθούν και να βρουν το κοινό τους, να ψάξουν οι ίδιοι. Φυσικά και είναι σημαντικό, έστω και μέσα από μία κινηματογραφική λέσχη που δεν έχει το μεγάλο κοινό της πόλης, νʼ αρχίσουν να δημιουργούν το δικό τους κοινό. Εγώ το ʽκανα απʼ την πρώτη μου ταινία, κι ένα μεγάλο κομμάτι της σχέσης που έχω με ανθρώπους που βλέπουν τις ταινίες μου έχει δημιουργηθεί από τα ταξίδια που κάνω σʼ όλη την Ελλάδα: στο Κιλκίς, στην Αλεξανδρούπολη, στην Καστοριά. Είναι από τα πιο βασικά πράγματα που πρέπει να κάνει αυτή γενιά, να ξεφύγει λίγο απʼ την Αθήνα και να ταξιδέψει μαζί με τις ταινίες, να δημιουργήσουν μια δυναμική η οποία στον χρόνο είναι σίγουρο ότι θα αποδώσει.
Ένα άλλο που θα μπορούσε να συμβεί από το υπουργείο Πολιτισμού, είναι να ενισχύει κινηματογράφους των ακριτικών περιοχών. Πήγα στην Αλεξανδρούπολη με την ταινία κι έχει μείνει ένας ή δύο κινηματογράφοι. Αυτός στον οποίο παίχτηκε η ταινία είχε κάνει 80 εισιτήρια ολόκληρο τον Οκτώβριο, κι ο ιδιοκτήτης επιμένει και δεν τον έχει κάνει σούπερ-μάρκετ. Λοιπόν, καταλαβαίνετε τι σημαίνει γιʼ αυτόν να έχει έκπτωση στη φορολογία…

