Πώς αποφασίσατε να μετακομίσετε στην Αϊτή;
Επηρεάστηκα από τo «The comedians» του Γκρέιαμ Γκριν, που εκτυλίσσεται στη χώρα επί καθεστώτος Ντιβαλιέ. Στις αρχές της δεκαετίας του ʼ80, το Δανέζικο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο μού πρότεινε να γυρίσω μια ταινία για έναν ξένο ανταποκριτή και την πίεση της δουλειάς που τον καταβάλλει. Εγώ επέμενα να το γυρίσω σε πραγματικές τοποθεσίες, κι έτσι το 1982 πήγαμε εκεί, παρά τον κίνδυνο. Ερωτεύτηκα την Αϊτή, η οποία δεν είναι καθόλου παραδεισένια, κι επέστρεφα στη διάρκεια της δεκαετίας του ʼ80 για να γυρίσω υλικό για διάφορα σχέδια. Το 1991 επρόκειτο να γυρίσω ακόμη ένα ντοκιμαντέρ, ήταν μια περίοδος όταν είχα μόλις χωρίσει, περνούσα παρατεταμένη κατάθλιψη, ένιωθα ότι χρειαζόμουν μια ριζική αλλαγή στη ζωή μου, κι έτσι πήγα εκεί, όπου παραμένω. Οι άνθρωποι είναι καλοί και όμορφοι, οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, αλλά υπάρχουν πράγματα που απολαμβάνω όπως ο κόσμος, οι τελετές βουντού, οι γυναίκες… Η χώρα έχει περάσει πολλές πολιτικές κρίσεις, και όποτε προκύπτει μια καινούρια, επιστρέφω στην πρώτη μου ιδιότητα, κάνοντας ρεπορτάζ για τη δανέζικη τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τον Τύπο.
Ο Πήτερ Γκρίναγουεϊ που ήταν επίσης καλεσμένος του φεστιβάλ, επανέλαβε τον γνωστό αφορισμό του ότι ο κινηματογράφος έχει πεθάνει, κι εκδήλωσε την προτίμησή του να δουλεύει με άλλες μορφές τέχνης. Εσείς τι πιστεύετε;
Χαίρομαι που με ρωτάτε , επειδή έχω εργαστεί εκτενώς σε άλλες μορφές τέχνης, και στη δεκαετία του ʼ60 ανήκα σε μια καλλιτεχνική ομάδα που έκανε ακριβώς αυτό, συνδύαζε δηλαδή πολλά διαφορετικά μέσα έκφρασης. Οπότε η ιδέα μού είναι οικεία, αλλά δε νομίζω ότι ο κινηματογράφος είναι νεκρός. Απλώς πρέπει να τον ανακαλύψεις, απορρίπτοντας ό,τι δε σου αρέσει και αναδεικνύοντας αυτά που απολαμβάνεις. Δεν έχω τη φιλοδοξία του Γκρίναγουεϊ να αναμείξω τις τέχνες. Μʼ αρέσει το θέατρο, ο χορός, να κάνω ταινίες για τον χορό, για ζωγράφους, αλλά δε φιλοδοξώ να αναμείξω τις τέχνες καθαυτές. Έχω περάσει απʼ αυτούς τους πειραματισμούς πριν από πολλά χρόνια, και πλέον δε μου κάνουν αίσθηση.
Κοιτώντας την καριέρα σας, είστε ευχαριστημένος με όσα έχετε πετύχει; Έχετε κάνει όσα θα θέλατε;
Μʼ ευχαριστεί η αναγνώριση τα τελευταία χρόνια, με αναδρομικά αφιερώματα σε πολλά μέρη, μου έγινε πρόταση για τον τίτλο του καθηγητή από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, κάνω διαλέξεις στη Νότια Αμερική, το απολαμβάνω να κοιτώ πίσω και να συνειδητοποιώ ότι έχω ένα έργο για το οποίο πια μπορώ να μιλώ. Αλλά όσον αφόρα τη φιλμογραφία μου, παρότι είμαι 72 χρονών, πιστεύω ότι το «Erotic human» πιθανότατα θα είναι η καλύτερή μου ταινία. Αναδρομικά κοιτώντας τον εαυτό μου, πιστεύω ότι υπήρξα τεμπέλης, ότι δεν έκανα πάντα αυτό που είχα ανάγκη. Με την καινούρια ταινία έχω το αίσθημα ότι ʽτεντώνομαιʼ ξανά. Δε θα ήθελα να επαναπαυτώ σε μια επανάληψη που απλώς θα μου εξασφάλιζε την επιβίωσή μου. Πάντα θέλω να κάνω ένα βήμα παραπέρα με κάθε επόμενο φιλμ, κι αυτό νομίζω ότι είναι που με κρατά ζωντανό.
Δεδομένης της καλοπροαίρετης και ταυτόχρονα ελαφρώς ειρωνικής απεικόνισης των λεγόμενων ʽανθρωπολογικώνʼ ταινιών σας, τι πιστεύετε για το ανθρώπινο είδος;
Δεν είμαι τόσο απαισιόδοξος. Έχω την οικογένειά μου, τα παιδιά μου, από τα οποία αντλώ μεγάλη ικανοποίηση βλέποντας τη διάθεσή τους να φανούν χρήσιμοι, και πόσο καλοί καλλιτέχνες είναι, μου δινουν ένα αίσθημα ελπίδας. Εξάλλου παρακολουθώ την επικαιρότητα, είμαι μανιώδης αναγνώστης εφημερίδων, δε μπορώ να ζήσω χωρίς να διαβάσω εφημερίδες καθημερινά, κι έτσι ξέρω τι συμβαίνει τον κόσμο, παρόλαυτά όμως δεν καταθλίβομαι. Περνάω διαστήματα μελαγχολίας, αλλά αυτή συνήθως είναι το γνωστό τίμημα των καλλιτεχνών. Παράδειγμα ο Λαρς φον Τρίερ, ο οποίος σίγουρα υποφέρει, παρότι πολλές στιγμές είμαι χειρότερα απʼ αυτόν. Πάντως δεν κατηγορώ τον κόσμο για την κατάθλιψή μου.
ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
Ο τέλειος άνθρωπος/ Det perfekte menneske 1968
Η ζωή στη Δανία/ Livet i Danmark 1972
Κινέζικο πινγκ-πονγκ/ Kinesisk bordtennis 1972
Η άπιαστη ώρα/ Den umulige time 1975
Καλό και κακό/ Det gode og det onde 1975
Μια Κυριακή στην Κόλαση/ En forårsdag i Helvede 1976
66 σκηνές από την Αμερική/ 66 scener fra Amerika 1982
Notes on love/ Notater om kærligheden 1989
Αϊτή: άτιτλο/ Haiti. Uden titel 1996
Οι πέντε δοκιμασίες/ De fem benspænd 2003
Όρχους/ Aarhus 2005
The erotic man 2010

