Έγιναν αναφορές άτσαλα και κωμικά, χωρίς επαναστατική διάθεση, διότι σκοπός του ομοφυλοφιλικού κινήματος είναι η επανάσταση και εκεί δεν υπήρξε καμία επανάσταση

Η παρουσία ομοφυλόφιλων στις ελληνικές ταινίες περασμένων δεκαετιών αντανακλούσε την αντίληψη της κοινωνίας της εποχής;

«Ποια παρουσία; Αυτό που υπήρχε ήταν κάποια ψήγματα άφυλης γελοιότητας, όπως ο Σταύρος Παράβας και κάποιοι υστερικοί μόδιστροι, όπως ο Χρόνης Εξαρχάκος, που φυσικά δεν αντανακλούσαν καμιά κοινωνική αντίληψη της εποχής, περισσότερο αντανακλούσαν την περιορισμένη φαντασία ενός ατάλαντου δημιουργού παρά μια πραγματικότητα. Έγιναν αναφορές άτσαλα και κωμικά, χωρίς επαναστατική διάθεση, διότι σκοπός του ομοφυλοφιλικού κινήματος είναι η επανάσταση και εκεί δεν υπήρξε καμία επανάσταση. Περισσότερο γκέι ήταν οι γυναικείοι χαρακτήρες της εποχής παρά οι ανδρικοί. Από την μια είχαμε την Ναθαναήλ με μια πιο ευρωπαϊκής αισθητικής γοητεία, από την άλλη την Βουγιουκλάκη με όλο το τρασβεστιλίκι του Πίπι να κάνει νάζια στον Παπαμηχαήλ και να εκφράζει μια διαφορετική φαντασίωση του γκέι απέναντι στο cross-dressing. Δεν είναι τυχαίο που οι κακοί χαρακτήρες, όπως η Τασσώ Καββαδία, ήταν τόσο τραβηγμένοι που μόνο ένας Τζον Γουότερς θα μπορούσε να τους επινοήσει. Αυτό που σίγουρα αντανακλούσαν κοινωνικά οι τότε ταινίες ήταν η έντονη τάση στρουθοκαμηλισμού που διακατέχει τον Έλληνα.»

Ο κινηματογράφος μπορεί να αλλάξει νοοτροπίες;

«Οτιδήποτε κάνουμε, από τον τρόπο που τρώμε μέχρι τον τρόπο που καπνίζουμε, έχει διαμορφωθεί μέσα από το σινεμά. Άνθρωποι διαφορετικών καταβολών, γούστων, τάσεων και επιθυμιών βιώνουν την πραγματικότητά τους βάσει του σινεμά και σε προέκταση και της τηλεόρασης, γιατί η τηλεόραση είναι ένα σινεμά σε ίντσες. Το σινεμά διαμορφώνει μόδες, τάσεις και σίγουρα αλλάζει νοοτροπίες, μπορεί να σου κάνει την πρόοδο οπισθοδρομισμό και τον οπισθοδρομισμό πρόοδο. Είναι τρομερή η σχέση του σινεμά με αυτό που λέμε ζωή. Μπορείς να αλλάξεις σε ένα βράδυ όλο σου το πρόγραμμα γιατί μια ταινία σου έδειξε ότι αυτό είναι ή δεν είναι πασέ. Είναι απίστευτη η επιρροή του σινεμά στο πώς βιώνουμε την πραγματικότητά μας. Ο κινηματογράφος μπορεί να φέρει αλλαγή στην αισθητική αντίληψη των πραγμάτων και η αισθητική είναι ρυθμιστικός παράγοντας για όλες μας τις αποφάσεις. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αλλαγή έρχεται από τον τρόπο που βλέπουμε τον δίπλα μας και μετά το κοινωνικό σύνολο».