Με δάκρυα στα μάτια και με τη συγκίνηση ολοφάνερη στην έκφραση και τα λόγια τους, άμεσοι συγγενείς, άνθρωποι που συνεργάστηκαν, έκαναν παρέα και μοιράστηκαν εμπειρίες και βιώματα μαζί του, αλλά και εκπρόσωποι τοπικών φορέων, αποχαιρέτησαν με την εκφώνηση επικηδείων λόγων τον Αλέκο Μυκωνιάτη.



H κόρη του



Πρώτη από αυτούς, όπως είναι φυσικό, ανέβηκε στο βήμα και μίλησε, η αγαπημένη του κόρη κ. Μίκα Μυκωνιάτη, η οποία με τρεμάμενη φωνή απευθύνθηκε στον πατέρα της: «Aγαπημένε μας μπαμπά, ο Άκης κι εγώ θέλουμε, να σας μιλήσουμε δυνατά για να τ ακούσουν όλοι. Ίσως θέλουμε να το φωνάξουμε ότι σας αγαπήσαμε και ίσως σας λατρέψαμε τόσο ζωντανά που και μόνο η μορφή σας στη σκέψη μας ήταν αναφορά στη ζωή μας. Είμαστε πάντα περήφανοι για σας, μπαμπά. Νιώθαμε άνθρωποι δυνατοί μόνο που λέγαμε ότι είμαστε τα παιδιά του Αλέκου Μυκωνιάτη. Είναι μια δύναμη που μας έδωσε ο τρόπος που μας μεγαλώσατε , ο δρόμος που μας χάραξε τη σκέψη μας, η δύναμη της ανθρωπιάς που πήραμε από τη δική σας ατελείωτη αξιοπρέπεια.

Σήμερα θέλουμε να φωνάξουμε δυνατά σε όλους τους φίλους που έχετε γύρω σας, μπαμπά, ότι αυτή την αγάπη που σας επιστρέφει ο κόσμος τώρα στο στερνό του αντίο, την εισπράτταμε όλα τα χρόνια. Την ξέραμε, τη βιώναμε. Και είμαστε σίγουροι ότι αν μας μιλούσατε θα θέλατε να λέγαμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους σας γιατί σας την ανταποδίδουν. Εκ μέρους της υπόλοιπης οικογενείας, της μαμάς, της Κατερίνας, της Σόφης, του Μάξιμου, της Μαρίας – Υβόννης, του Αλέξανδρου και της Μαρίας – Ελένης, σας ευχαριστούμε γιατί ήσαστε μαζί μας».



Ο αρχισυντάκτης της “Π”



Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο επί πολλά χρόνια στενός συνεργάτης και φίλος του, αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Πατρίς», κ. Γιώργος Λαγουβάρδος, ο οποίος επίσης φανερά συγκινημένος απευθύνθηκε στον αείμνηστο «κύριο Αλέκο» σαν αυτός να ήταν παρών: «Αλέκο, σήμερα δεν θα πούμε για το μελάνι, το χαρτί ή για τις φωτογραφίες. Αυτά τα φρόντισε ο Άκης. Και να σου πω κάτι, τα ΄φτιαξε πιο καλά από σένα και να το παραδεχθείς.

Εδώ και η Μίκα σου, με το χαμόγελο πάντα. Ήταν και η Μαρίκα σου στη θέση της για να σε ρωτήσει αν θα πάρεις μαζί σου το παλτό. Σε νοιαζόταν πάντα βλέπεις.

Εγώ άλλα θέλω να σου πω σήμερα.

Πως είναι όλοι καλά, αυτοί για τους οποίους ρωτούσες χθες.

Ο Αλέκος, ο Κώστας, η Άννα, η άλλη Άννα, η Πέλλα, η Λίλιαν, ο Θάνος, η Σοφία, ο Γιώργος, η Κατερίνα, η Βέτα, ο Κώστας, ο Βαγγέλης.

Όλο το προσωπικό!

Και οι φίλοι σου, οι άνθρωποι που αγάπησες, είναι όλοι εδώ. Όλα στη θέση τους! Αυτό δεν ήθελες; Το ξέρουμε όλοι πως θα μας λείπεις εκεί στις γειτονιές του φεγγαριού που θα ΄σαι.

Αλλά τα βράδια, «όταν θα βράζει το σίδερο» που έλεγες και συ, θα σε ψάχνουμε ανάμεσα στ΄ αστέρια.

Θα αναζητούμε το χαμόγελο σου, το σκέρτσο σου, το χάδι. Θα ζητούμε τη σοφή σου σκέψη, τη μαγκιά σου.

Κοιμήσου ήσυχα λοιπόν και μη σε νοιάζει για τ΄ άλλα.

Τα φρόντισε κι αυτά ο Άκης.

Σε ξεπέρασε, φίλε, σε ξεπέρασε.

Όσο για το άλλο…. Το ακούσαμε όλοι κι αυτό. Μου είπες να πω χαιρετίσματα σε όλους και να ΄χουμε το νου μας να μην αδικήσουμε κανέναν.

Ό,τι είπαμε θα γίνεται!

Κοιμήσου ήσυχα λοιπόν κι όλοι σου ζητούμε να μην μας ξεχάσεις γιατί εμείς θα σε περιμένουμε».



Ο δημοσιογράφος Σ. Παιδάκης



Στενός συνεργάτης και πολύτιμος φίλος του εκλιπόντος ο δημοσιογράφος Σώτος Παιδάκης που τον αποχαιρέτησε λέγοντας: «Στο ταξίδι σου για την αιωνιότητα σε συνοδεύουν σήμερα άρχοντες του τόπου και λαός, οι αγαπημένοι σου Ηρακλειώτες, τον παλμό των οποίων αφουγκραζόσουν καθημερινά και φρόντιζες να είσαι πάντα συνεπής σε ο, τι σου εμπιστευόταν. Είχα την τύχη και την ευτυχία, την τιμή, αν θέλεις, να συμπορευθώ μαζί σου επί μισό περίπου αιώνα και να μπορώ να πω αυτή τη στιγμή που γίνεται αποδεκτό ότι ήσουν άνθρωπος με Α κεφαλαίο, ότι είχες πολλά ψυχικά χαρίσματα, τα οποία φρόντιζες να μεταλαμπαδεύονται και σε όλους εμάς. Η “Πατρίδα”, ο περιφερειακός Τύπος έγινε φτωχότερος κι εγώ έχασα ένα καρδιακό φίλο. Γιατί πάνω από όλα Αλέκο μου είμαστε φίλοι…»



Ο εκδότης Γ. Χαλκιαδάκης



Στη συνέχεια, ένας ακόμα στενός φίλος και συνεργάτης του Αλέξανδρου Μυκωνιάτη, ο εκδότης της εφημερίδας «Ρεθεμνιώτικα Νέα», κ. Γιάννης Χαλκιαδάκης μίλησε για εκείνον, αποχαιρετώντας τον κι αυτός με το δικό του τρόπο: «Όταν φεύγει ένας καλός συνάδελφος όλοι έχουμε τη συνήθεια να του πλέκουμε το εγκώμιο. Ένα περισσότερο, όταν ο συνάδελφος αυτός, ήταν ένας καλός και επιστήθιος φίλος. Tου αφιερώνουμε συνήθως κολακευτικά λόγια, πολλές φορές πέραν της πραγματικότητας. Aυτός ο κανόνας δεν ισχύει σήμερα για τον Aλέκο Mυκωνιάτη. Tο διαλεκτό συνάδελφο και φίλο ,ο θάνατος του οποίου, αν και αναμενόμενος, με κεραυνοβόλησε χθες το πρωί. Mε κεραυνοβόλησε και με συνεκλόνισε. Kι αυτό έστω και αν ,γνώριζα την επιδεινωμένη κατάσταση της υγείας του.

Eίχα την τύχη να τον γνωρίσω τον σημερινό νεκρό από τα πρώτα χρόνια της αμέριμνης νιότης μας.

Ήμουν τυχερός που ευτύχησα να γνωρίσω και τον αξέχαστο πατέρα του. Tον Aθηναγόρα. Ένα πραγματικό άνθρωπο αδαμαντίνου ήθους. Όπως άλλωστε και ο συνονόματος εγγονός του, Aθηναγόρας, που επωμίζεται από εδώ και πέρα την ευθύνη, να διαιωνίσει τη λαμπρή παράδοση που του κληροδότησε, από σήμερα, ο πατέρα του και ο συνονόματος παππούς του. O προκείμενος νεκρός Aλέκος Mυκωνιάτης διακρινόταν για αρετές που σπανίζουν στην εποχή μας. Για το ήθος και την παροιμιώδη εντιμότητά του και προπαντός την ακεραιότητα του χαρακτήρα του. Mια ακεραιότητα η οποία δυστυχώς δεν φαίνεται ότι διακρίνει τους ανθρώπους της εποχής μας.

Καλό κατευόδιο αξέχαστε φίλε και συνάδελφε. Kαι να με περιμένεις να συνεχίσουμε τη φιλία και τη συντροφιά μας στον άλλο κόσμο, για τον οποίο διάβηκες ήδη την Aχερουσία».



Ο πρόεδρος της ΕΙΗΕΕ



Ιδιαίτερα συγκινητικά στη συνέχεια ήταν και τα λόγια με τα οποία θέλησε να αποχαιρετήσει το φίλο και συνεργάτη του, ο εκδότης της εφημερίδας «Μεσόγειος» και πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερήσιων Επαρχιακών Εφημερίδων κ. Κώστας Γραμματικάκης: «Καθώς, φίλε Αλέκο, συντροφιά με τις ριπές του Κρητικού Πελάγους αναχωρείς για τη νέα σου κατοικία, αμήχανος στέκω ενώπιον σου, ως φίλος και ως επίτιμος Πρόεδρος της Ε.Ι.Η.Ε.Ε., αγωνιζόμενος να βρω τον καλύτερο τρόπο να σε κατευοδώσω κι εγώ, μαζί με όλους – χωρίς υπερβολή – τους Ηρακλειώτες.

Νʼ απαριθμήσω άραγε τα τόσα σου προσόντα, να επικεντρωθώ στην απόλυτη ακεραιότητα του χαρακτήρα σου ή να στενέψω τον κύκλο και νʼ απαριθμήσω τα πόσα σου οφείλει ο τόπος, τα πόσα ο περιφερειακός Τύπος!

Κοινότοπα μου φαίνονται όλα αυτά γιατί, στις τόσο δύσκολες αυτές στιγμές, προσωπικά δεν ψελλίζω καλό κατευόδιο στο συνάδελφο εκδότη, αλλά κυρίως στον φίλο μου με την ανοικτή καρδιά, την έμφυτη ευγένεια και την κακοκρυμμένη τρυφερότητα.

Άλλωστε, Αλέκο, ο τόπος μας δεν οφείλει τίποτα και σε κανέναν. Το ήξερες αυτό κι έτσι πάντοτε τον υπηρέτησες με αφοσίωση και υπερηφάνεια. Και η Κρήτη στο αναγνώρισε. Έζησες εκτιμώμενος και φεύγεις εν μέσω βαθιάς θλίψης, φεύγεις για τόπους χλοερούς όπου ο Παντοδύναμος αποφάσισε να μετοικήσεις, φεύγεις-κι ας μου συγχωρεθεί η επιφανειακά ανακόλουθη σκέψη- αλλά δεν απομακρύνεσαι. Θα ζεις, μια και πάντα θα σε θυμόμαστε , θα ζεις μια και το έργο σου, η εφημερίδα σου, στα χέρια του γιου σου θα εξακολουθήσει τους αγώνες της.

Ο Θεός, στον οποίο πάντοτε με τόση θέρμη πίστεψες, ας σε τοποθετήσει στα δεξιά του και η Πλατυτέρα των Ουρανών ας χαρίσει την παρηγοριά στην οικογένεια σου».



Η νομάρχης

Στη συνέχεια το λόγο πήρε η νομάρχης Ηρακλείου κ. Βαγγελιώ Σχοιναράκη, η οποία δε θέλησε να μακρυγορήσει και με μερικά χαρακτηριστικά λόγια είπε το δικό της «αντίο» στον Αλέξανδρο Μυκωνιάτη: «Χριστός σε αναπαύσοι εν χώρα ζώντων και πύλας Παραδείσου ανοίξοι σοι, και βασιλείας δείξοι πολίτην». Με τους παραπάνω στίχους των Μακαρισμών εις κεκοιμημένους, ο υμνογράφος εκπροσωπώντας το πλήρωμα της Εκκλησίας προσεύχεται στον θεό να αναπαύσει τον προκείμενο νεκρό, να του ανοίξει τις πύλες του Παραδείσου και τέλος να τον αναδείξει πολίτη της εξουσίας του.

Στη σημερινή πάνδημη σύναξη αποχαιρετούμε τον Αλέκο Μυκωνιάτη.

Τον άνθρωπο, τον εκδότη και διευθυντή της εφημερίδας «Πατρίς», που δικαίως επί γης έφερε τον τίτλο του ενεργού και εξέχοντος πολίτη της πόλης του.

Κληρονόμος μιας μεγάλης δημοσιογραφικής παράδοσης του ιδρυτή πατέρα του Αθηναγόρα, ανέλαβε και συνέχισε επαξίως τη λειτουργία της οικογενειακής εφημερίδας.

Και όντως, πάνω από μισό αιώνα ο Αλέκος Μυκωνιάτης, με σύνεση, ευγένεια και καλοσύνη, ως πραγματικός άρχοντας οργάνωσε την εφημερίδα, με την επιλογή εξαίρετων συνεργατών δημοσιογράφων, που διέπρεψαν και διαπρέπουν στη Δημοσιογραφία του επαρχιακού τύπου, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τον αθηνοκεντρικό λεγόμενο.

Γιατί, αυτή είναι η σπουδαία και μεγάλη δεινότητα του ηγέτη: H επιλογή άξιων συνεργατών και βοηθών στο έργο του.

Έχοντας ο ίδιος χαρίσματα οργανωτικά αλλά και ψυχικά, κατόρθωσε να βάλει τη σφραγίδα του μέσω της εφημερίδας του στον επαρχιακό Τύπο δίδοντας διαχρονικά το στίγμα, ως προς τον πραγματικό ρόλο της λεγόμενης έντυπης δημοσιογραφίας.

Έτσι σε καιρούς είτε ειρηνικούς είτε χαλεπούς και δύσκολους, εθνικά και πολιτικά , με τιμονιέρη τον Αλέκο Μυκωνιάτη, η «Πατρίς» του αναδείχθηκε ως πραγματική Τέταρτη Εξουσία, όργανο πληροφόρησης, διαφώτισης , καθοδήγησης και τόνωσης των δημοκρατικών αισθημάτων του λαού μας και των αναγνωστών της, στους αγώνες υπέρ της δημοκρατίας, ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, συντηρώντας παράλληλα την αγάπη στην πατρίδα και τον ιδιαίτερο τόπο μας, το ιστορικό και πνευματικό Ηράκλειο και τον Νομό του.

Ο Αλέκος Μυκωνιάτης, παραλλήλως, διακρίθηκε και ως καλός οικογενειάρχης, σύζυγος και πατέρας, φέρνοντας άξια παιδιά στην κοινωνία, αντάξιούς του πολίτες στην κοινωνία του Ηρακλείου και της Κρήτης.

Ως νομάρχης του Ηρακλείου μπορώ να διαβεβαιώσω ότι ο Αλέκος Μυκωνιάτης υπήρξε Άξιος πολίτης του τόπου του.

Εκφράζοντας τα αισθήματα των πολιτών του Νομού Ηρακλείου εύχομαι στην οικογένειά του την εξ ύψους παρηγορίαν, στον δε άξιο πολίτη του Ηρακλείου Αλέκο Μυκωνιάτη ο Θεός να τον αναδείξει , κατά τον εκκλησιαστικό υμνωδό, και άξιον πολίτη της ουράνιας εξουσίας του».



Ο δήμαρχος Ηρακλείου



Αμέσως μετά τον Αλέκο Μυκωνιάτη αποχαιρέτησε ο δήμαρχος Ηρακλείου Γιάννης Κουράκης λέγοντας: «Αποχαιρετά σήμερα η πόλη του Ηρακλείου ένα άξιο τέκνο της. Αποχαιρετά η δημοσιογραφική οικογένεια ένα δραστήριο, έντιμο και ικανό μέλος της. Αποχαιρετά η ιστορική εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», το μαέστρο της, το δάσκαλό της, τον πρωτοπόρο, τον αγαπημένο «κυρ Αλέκο της». Αποχαιρετούν οι φίλοι ένα πιστό, ειλικρινή και πρόσχαρο φίλο. Αποχαιρετά η οικογένεια του Αλέξανδρου Μυκωνιάτη τον καλό σύζυγο, το στοργικό πατέρα. Αποχαιρετούμε όλοι μας ένα άνθρωπο που αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη ζωή του με πίστη και σεβασμό στις υψηλές αξίες. Αξίες που οφείλουμε να σεβόμαστε και να υπηρετούμε όλοι.

Ο Αλέκος Μυκωνιάτης υπήρξε μια εξέχουσα προσωπικότητα της πόλης μας. Με υπευθυνότητα, αμεροληψία και αφοσίωση υπηρέτησε τον τύπο και την ενημέρωση. Με σκληρή δουλειά και προσωπική προσπάθεια κατέστησε την εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” βήμα των πολιτών για κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά θέματα. Μια εφημερίδα που πρόβαλε με δυναμισμό τα προβλήματα της πόλης και του νομού και συνέβαλε σημαντικά στην προώθηση τους.

Τον διέκρινε, η ευγένεια, η πραότητα, η καλοσύνη και η παρουσία του ήταν ιδιαιτέρα αγαπητή σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις. Αγάπησε την πόλη μας και υπηρέτησε με συνέπεια το κοινό καλό. Φεύγει μετά από ένα σκληρό αγώνα αφήνοντας ένα έργο με στέρεα θεμέλια. Οι αρχές που εκείνος υπηρέτησε είναι βέβαιο ότι θα εξακολουθήσουν να κυριαρχούν και στην εφημερίδα του. Η μορφή του, το μειλίχιο ύφος του, και ο καλός του λόγος θα μείνουν πάντοτε στη μνήμη όλων μας.

Νικήθηκε στον αγώνα με τον θάνατο, οπού κανείς δεν βγαίνει νικητής. Κέρδισε, όμως, την καταξίωση στον αγώνα της ζωής και θα παραμείνει στην μνήμη μας και στην καρδιά μας. Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του. Την αγαπημένη του σύζυγο Μαρία, την κόρη του Μίκα, τον γιο του Άκη και την νύφη του Κατερίνα. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».



Ο πρόεδρος της Περιηγητικής



Ενας ακόμα αγαπημένος φίλος του Αλέξανδρου Μυκωνιάτη, πήρε τον λόγο για να αποχαιρετήσει με το δικό του τρόπο τον «κυρ Αλέκο», ο πρόεδρος της Περιηγητικής Λέσχης Ηρακλείου κ. Δημήτρης Βαθύπετρος: «Φίλε Αλέκο, βρίσκομαι εδώ με δύο ιδιότητες, του προέδρου της Περιηγητικής Ηρακλείου και του παιδικού σου φίλου. Υπήρξες και με μεγάλη επιτυχία μάλιστα, πρόεδρος της Περιηγητικής Ηρακλείου, του ιστορικού αυτού συλλόγου και προσέφερες πάρα πολλά. Σε ευχαριστούμε…Είμαι, όμως, εδώ και σαν παιδικός φίλος. Γιατί οι μητέρες μας, μικρά κοριτσάκια ήρθαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, από τη μικρασιατική καταστροφή και μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά. Γνωρίσαμε πείνα, κατοχή, πολέμους, όμως καταφέραμε να επιβιώσουμε. Αλέκο, θα μπορούσα να πω πολλά, μα πάρα πολλά για να μάθουν οι νέοι ότι «τα αγαθά κόποις κτώνται». Αλέκο, σε αποχαιρετώ εκ μέρους των απείρων φίλων σου που έχεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Να μην ανησυχείς για ό, τι με τόσους κόπου δημιούργησες. Αφήνεις έναν άξιο διάδοχο και απόγονο του πατέρα σου, του Αθηναγόρα Μυκωνιάτη, τον υιό σου τον Αθηναγόρα – Άκη Μυκωνιάτη. Θα σε θυμόμαστε πάντα, καλή αντάμωση…»

Ιδιαίτερα συγκινητική, δε, και χαρακτηριστική της ζωής και του έργου του εκλιπόντος ήταν η κατάθεση των λόγων και των επαίνων για εκείνον και των συλλυπητηρίων που για την οικογένεια του εκφράστηκαν από τους ανώτατους εκπροσώπους και του εκκλησιαστικού φορέα.

Έτσι, λοιπόν, πριν από την εκφώνηση των επικηδείων λόγων από τους παριστάμενους διαβάστηκε και το μήνυμα που για την περίσταση κατέφτασε από την Κωνσταντινούπολη και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και το οποίο ανέφερε τα εξής: «Μετά πολλής λύπης επληροφορήθημεν την εν Κυρίω κοίμησιν του προσφιλούς πατρός της υμετέρας αγαπητής Εντιμότητος αειμνήστου Αλεξάνδρου, εκδότου της εν Ηρακλείω Κρήτης εγκρίτου εφημερίδας «Πατρίς». Δεηθέντες υπέρ αναπαύσεως της ψυχής αυτού εν σκηναίς δικαίων μετά των απʼ αιώνος ευαρεστησάντων τω Κυρίω, εκφράζομεν τη υμετέρα Εντιμότητι και τοις οικείοις αυτοίς την πατρικήν συμπάθειαν και τα συλλυπητήρια ημών επί τω θανάτω του μακαριστού πατρός υμών, ευχόμενοι όπως ο και νεκρών και ζώντων την εξουσίαν έχων Χριστός ο Θεός ημών αναπαύση την ψυχήν του αφ΄ ημών μεταστάντος υπό τη σκιάν του ξύλου της ζωής παρά τας διεξόδους των υδάτων, η δε μνήμη αυτού η αγήρως. Επί δε τούτοις, απονέμομεν τη υμετέρα Εντιμότητι πανοικεί ολόθυμον την Πατριαρχικήν ημών ευλογίαν και επικαλούμεθα εφʼ υμάς τη χάριν του Αναστάντος Κυρίου και το άπειρον Αυτού έλεος».



Ο Αρχιεπίσκοπος



Με θερμά λόγια, λόγια αγάπης και ιδιαίτερης εκτίμησης αποχαιρέτησε τον ευπατρίδη της δημοσιογραφίας ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος.

«Στην ατμόσφαιρα της ανθρωπιάς και της κατανύξεως αυτής της ακολουθίας στον ιστορικό ναό του Αγίου Μηνά, μέσα στο πάνδημο πένθος της πόλεως και του νομού, αποχαιρετούμε σήμερα τον απερχόμενο αδερφό μας Αλέξανδρο. Για το πρόσωπο του, το πέρασμα του από τη ζωή και την προσφορά του ακούστηκαν τα δέοντα. Τόσο αληθινά, τόσο εμπνευσμένα, τόσο εκφραστικά και χαρακτηριστικά. Από την πλευρά της Αρχιεπισκοπής μας και της τοπικής μας Εκκλησίας τιμούμε το πρόσωπο του αδερφού μας ως εικόνα του Θεού, ως εντίμου ανθρώπου, ως λειτουργού της οικογενείας, της ζωής και της δημοσιογραφίας. Στην εποχή μας το ανθρώπινο πρόσωπο συνεχώς υποτιμάται και περιθωριοποιείται. Και μόνο να κοιτάζει κανείς τον άνθρωπο ως εικόνα του Θεού, με το μεγαλείο που έχει, με την αιωνία αξία, είναι υπόθεση μεγάλη. Σαφώς αυτό βλέπουμε στο πρόσωπο του αδελφού μας Αλεξάνδρου. Ταυτόχρονα βλέπουμε την ιερότητα αλλά και την ομορφιά του έργου που επιτέλεσε, του λειτουργήματος της δημοσιογράφου, αλλά και του καθήκοντος του ανθρώπου που υπηρετεί την αλήθεια και την εκφράζει, τη διαδίδει, αλλά και συμβάλλει με τον τρόπο του ώστε η κοινωνία μας να τη γνωρίζει και να πορεύεται με αυτήν. Ατενίζοντες εις το πρόσωπο και εις την προσφορά του αδερφού μας με αυτά τα αισθήματα, εκ μέρους της τοπικής μας Εκκλησίας, αλλά και εκ μέρους μου και εκ μέρους και των αδελφών μου και συλλειτουργών μου και των αδελφών αρχιερέων, ευχόμεθα ο Κύριος να αναπαύσει την ψυχή του αδελφού μας με τους αγίους και τους δικαίους του, το έργο του να συνεχιστεί και η οικογένεια του, οι φίλοι του και όλοι αυτοί που τον αγαπούν να έχουν πλούσια την ευλογία του Θεού. Αιωνία σου η μνήμη, αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών…»