Παλλαϊκός ο αποχαιρετισμός!

Με τιμές και πλήθος κόσμου η κηδεία του ΑΛΕΚΟΥ ΜΥΚΩΝΙΑΤΗ


Πάντα οι μαζώξεις που οργάνωνε ο Αλέκος Μυκωνιάτης ήταν πληθωρικές με όλα τα αγαπημένα πρόσωπα παρόντα.

Έκρυβαν συγκινήσεις. Το καλύτερο όμως μας το επεφύλασσε ο ίδιος για το τέλος. Στην αναχώρησή του. Μα, ήταν όλοι εκεί! Το Ηράκλειο που εκείνος αγάπησε με πάθος στάθηκε μπρος στη σορό του για να του ανταποδώσει τον καλό λόγο, το μεγάλο ευχαριστώ , την ευγνωμοσύνη για όσα προσέφερε επί χρόνια. Για μια ζωή. Σταθήκαμε ενώπιόν του για τελευταία φορά για να του δείξουμε ότι τίποτα δεν πήγε χαμένο: Καμία πράξη του, καμία συμβουλή του, καμία κουβέντα του. Μία παρακαταθήκη που είναι το πιο σημαντικό που μπορεί να αφήσει ένας άνθρωπος.

Η ζωή ξεκινά από μια άβυσσο και τελειώνει σε άβυσσο. Το φωτεινό διάστημα μεταξύ τους είναι η ζωή, έλεγε ο Καζαντζάκης. Ο Αλ. Μυκωνιάτης δίδαξε με τη στάση του ότι αυτό το φωτεινό διάστημα μπορεί και πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερο. Αρκεί να στέκεσαι απέναντι με αξιοπρέπεια στο πρόβλημα, να συμπάσχεις στον πόνο του άλλου, να μην κομπάζεις για τις δήθεν επιτυχίες σου. Ο Αλ.Μυκωνιάτης μας τα δίδαξε όλα αυτά και χθες καταχειροκροτήθηκε από τους Ηρακλειώτες που βρέθηκαν στον Άγιο Μηνά όπου εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία χοροστατούντων του Αρχιεπισκόπου κ.Ειρηναίου, των μητροπολιτών Αρκαλοχωρίου Καστελίου και Βιάννου κ.Ανδρέα, Γορτύνης και Αρκαδίας κ.Μακαρίου και του Επισκόπου Κνωσού κ.Ευγενίου.

Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν χθες το μεσημέρι όταν έγινε η αναχώρηση από το σπίτι του στην οδό Λάππα. Και σπίτι και γραφείο και εφημερίδα-όλα όπως ήταν ένα στη ζωή του εκλιπόντος. Ο αποχαιρετισμός ήταν οδυνηρός και ο πόνος αβάσταχτος. Με το που μετεφέρθη η σορός στον Άγιο Μηνά τα δεκάδες στεφάνια και τόσος κόσμος που ήταν εκεί είχαν δημιουργήσει μια εικόνα μελαγχολική που ίσως δεν του ταίριαζε. Αλλά κάπως έπρεπε η γενέθλια πόλη να εκφράσει τη θλίψη, να πει τον πόνο για το άξιο τέκνο που έφευγε.

Η ακολουθία πνίγηκε στο βουβό κλάμα και όλοι παρακολούθησαν με σιωπή που έμοιαζε με κραυγή τους αποχαιρετιστήριους λόγους της Μίκας, του Γιώργου, του Σώτου-των δικών του ανθρώπων. Και του φίλου του Ι.Χαλκιαδάκη, της νομάρχη και του δημάρχου που τους αγαπούσε, του συναδέλφου του Κώστα Γραμματικάκη , αλλά και του ανθρώπου που μεγάλωσαν μαζί, του Δημήτρη Βαθυπέτρου. Τελευταίος , αλλά όχι έσχατος ο Αρχιεπίσκοπος που συγκίνησε ξανά με τη λεπτότητα και τη σεμνότητά του.

Εκεί στον Άγιο Μηνά ήταν και όλοι οι ιερείς με τους οποίους συνδέθηκε ο Αλ. Μυκωνιάτης. Ο πρωτοσύγγελος Μεθόδιος, ο πατήρ Αντώνης, ο παπα Ηλίας, ο παπά Νικόλας, ο πατήρ Μιχάλης κα.

Δύο μεγάλες οικογένειες ήταν εκεί μπροστά του. Η κ. Μαρίκα με την αδερφή του Αφροδίτη, η Μίκα, ο Άκης και η Κατερίνα, ο Μάξιμος και η Υβόννη, όλα τα παιδιά και τα εγγόνια που ήξεραν ότι ο παππούς ήταν πολύ μεγάλος κύριος. Όπως το ήξερε και η δεύτερη, πιο μεγάλη, οικογένειά του, εκείνη της “Πατρίδος”. Σύσσωμη η εφημερίδα ήταν στον Άγιο Μηνά και αργότερα στο νεκροταφείο του Αγίου Κωνσταντίνου. Κανένας δεν έλειψε από αυτό το τελευταίο ραντεβού που μας έδωσε ο κ. Αλέκος. Τόσο που ανησύχησαν ορισμένοι μη τυχόν και δεν εκδοθεί η εφημερίδα. Αλλά κάτι τέτοιο δεν θα το επέτρεπε ο ίδιος. Γιατί μας έλεγε πάντα ότι “η εφημερίδα δεν είναι δική μας. Είναι του κόσμου. Οι αναγνώστες μας είναι εκείνοι που κάνουν κουμάντο” και γιʼ αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Αλλά ο Άγιος Μηνάς ασφυκτιούσε από κόσμο. Εντός κι εκτός. Ποιον να πρωτοδείς, ποιον να πρωτοθυμηθείς; Ήταν εκεί ο περιφερειάρχης κ.Τσόκας, οι βουλευτές κ.Ματζαπετάκης, Σκουλάς, Στρατάκης και Φραγκιαδουλάκης, ο Κώστας Μπαντουβάς, ο Γιώργος Δεικτάκης ο ευρωβουλευτής Στ. Αρναουτάκης, η νομάρχης κ. Σχοιναράκη, ο πρόεδρος του ΝΣ κ. Αλεξάκης, ο δήμαρχος Ι. Κουράκης, ο πρόεδρος του ΔΣ κ. Καρατζάνης, αντινομάρχες, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί και νομαρχιακοί σύμβουλοι, δήμαρχοι από όλη την Κρήτη , κι ακόμη ο πρώην υπουργός κ.Μπαντουβάς, οι πρώην νομάρχες και δήμαρχοι κ.Γαρεφαλάκης, Σαρρής, Καρέλλης, Κληρονόμος. Αλλά και απλός κόσμος, εκδότες, δημοσιογράφοι ,κυρίως φίλοι του Αλ.Μυκωνιάτη από όλη την Κρήτη.

Όλοι τον συνόδευσαν στο κέντρο του Ηρακλείου υπό τους ήχους της μπάντας και από εκεί στο κοιμητήριο όπου από χθες αναπαύεται δίπλα στους αγαπημένους γονείς, τον Αθηναγόρα και τη Δήμητρα.