Πώς είναι δυνατόν μέσα σε λίγα λεπτά να αποτυπώσεις στο χαρτί όλες τις στιγμές και τις αναμνήσεις που σε συνδέουν μʼ ένα πρόσωπο...

Πώς είναι δυνατόν να μπορέσεις να ξεχωρίσεις τις πράξεις, καλές ή κακές, ενός ανθρώπου όταν οι εικόνες χάνονται στην παιδική σου ηλικία...

Θυμάμαι εκεί, στο υπόγειο της οδού Θεσσαλονίκης, καθισμένοι, παιδιά να παρατηρούμε την ροή του χαρτιού όπως περνούσε από τη μηχανή, αυτή τη μηχανή που τόσο “οικεία” νιώθουμε, γιατί την θυμόμασταν από τα νεανικά χρόνια. Δεν μας φόβιζε!

Και ξαφνικά τα πάντα έσβησαν όταν αυτή η φωνή, η τόσο βαριά και επιβλητική ακουγόταν από το μικρό μεγάφωνο που κρεμόταν στον τοίχο!

“Ωχ... ο μπαμπάκας”, αναφωνούσε η παιδική μου συντροφιά, ο φίλος και συμμαθητής, ο Ακης όπως τον λέγαμε...

Και τρέχαμε νʼ ανεβούμε τα σκαλοπάτια και να κρυφτούμε στην γειτονιά ή να απαντήσουμε στο κάλεσμα του... του κου Αλέκου!

Στο γραφείο, βαριά μυρωδιά από τσιγάρα, δέρμα και μοκέτα. Η λατρεία του χαρτιού σʼ όλο της το μεγαλείο! Η λατρεία του “λόγου” σʼ όλο του το μεγαλείο, η λατρεία της σοβαρότητας , της εμπιστοσύνης, του κύρους που ενέπνεε το όνομα, μα πιο πολύ η ανθρώπινη φιγούρα...

Ο κος Αλέκος Μυκωνιάτης, ο “μπαμπάκας”, ο κος διευθυντής...

Είναι εύκολο να διευθύνεις ανθρώπους, είναι δύσκολο να διευθύνεις τη ζωή σου! Και εσείς, τη ζωή σας την διευθύνατε όπως θέλατε, με σύνεση, ανθρωπιά, ανιδιοτέλεια... και μαζί διευθύνατε και τη ζωή πολλών ανθρώπων, με το ίδιο “μέτρο” με την ίδια καλοπροαίρετη διάθεση, με το ίδιο πάθος... γιατί το πάθος ξεχείλιζε στη ζωή σας...

Αυτό το πάθος σας έδινε ζωή, αυτή η φλόγα της “σωστής ενημέρωσης” αυτή η υπέρμετρη, αγάπη για την ίδια τη ζωή!

“Τι κάνατε πάλι”; φώναζαν όλοι όταν μας έβλεπαν να πλησιάζουμε σʼ αυτό το γραφείο.

Δεν κάναμε τίποτα φίλε μου... Απλά παρακολουθήσαμε την πορεία μιας λαμπρής ζωής, μιας ζωής που μας έδωσε ιδανικά, αξίες, ανθρωπιά...

Τη ζωή του πατέρα σου, την ζωή του κυρίου διευθυντή...

Ας είναι ελαφρύ το χώμα...

* Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς βρήκε το λάθος σε εκείνο τον ισολογισμό που δημοσιεύσαμε το 2006, μέσα σε λίγα λεπτά ανάγνωσης...

Ράδος Μαραγκουδάκης