Επικίνδυνες διαστάσεις για την ενότητα της Ορθοδοξίας παίρνουν τα παιχνίδια εξουσίας με φόντο την Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η ξαφνική μεταστροφή Προκαθημένων, οι οποίοι είχαν εγκρίνει έξι μήνες πριν στο Σαμπεζύ της Γενεύης τα κείμενα της ημερήσιας διάταξης, τον Κανονισμό Λειτουργίας, τον τόπο και τις ημερομηνίες διεξαγωγής της Μεγάλης Συνόδου.

Πίσω από τα συνεχή προσκόμματα που προβάλλουν ορισμένες Ορθόδοξες Εκκλησίες, πολλοί διαβλέπουν συγκεκριμένο «δάκτυλο» που υποκινεί τακτικές διχασμού, επιδιώκοντας την αποδυνάμωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως εγγυητή της ενότητας. Μετά τις Εκκλησίες της Βουλγαρίας, της Αντιοχείας και της Ρωσίας, ζήτημα αναβολής θέτει και το Πατριαρχείο Σερβίας.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο καταβάλλει ύστατες προσπάθειες για να αποφευχθεί η επιχειρούμενη διάσπαση, όμως η ζημιά έχει γίνει. Τι άραγε σκέφτεται ένας ολόκληρος κόσμος που ενώ δοκιμάζεται σκληρά, βλέπει τους ηγέτες της Ορθοδοξίας να μην μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους;