Σύμφωνα με τον σχεδιασμό σκοπός είναι να διασωθούν μαζί με τα υπόλοιπα αρχαιολογικά κ.α. ιστορικά ευρήματα της Πεδιάδας, να δημιουργηθεί ένα γιγαντιαίο υπαίθριο πολιτιστικό πάρκο, ν' αναλάβουν οι δήμοι και οι πολιτιστικοί σύλλογοι σε συνεργασία με την αρχαιολογική υπηρεσία και τους τουριστικούς πράκτορες, να δημιουργήσουν υποδομή για την επισκεψιμότητα τους, να μπουν ταμπέλες, να καθαριστούν μονοπάτια και να οργανωθούν διαδρομές και περιηγήσεις σε ομάδες, να δημιουργηθεί μακροπρόθεσμα φιλική προς το περιβάλλον υποδομή εστίασης και φιλοξενίας για τους τουρίστες στην περιοχή.
Ο Σύλλογος βάζει στόχο την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2015 ν' ανάψουν ξανά μετά από χιλιάδες χρόνια οι φωτιές στις μινωικές φρυκτωρίες της Πεδιάδας, σύμβολο ειρήνης αλλά και αντίστασης, συσπείρωσης του ανθρώπινου δυναμικού του νησιού ενάντια στην επέλαση των ξένων συμφερόντων. Όσοι θα ήθελαν να βοηθήσουν σ' αυτή την προσπάθεια μπορούν να επικοινωνήσουν με τον Μανώλη Ηγουμενάκη, βιοκαλλιεργητή, πρόεδρο της "Πρωτοβουλίας ποιλιτών για την διάσωση, προβολή και αειφόρο ανάπτυξη της Πεδιάδος",τηλ. 6974-891750,που έχει αναλάβει να συντονίσει αυτή την προσπάθεια.
Πρόταση
Πρόταση για την προστασία-προβολή και ανάδειξη της τοπικής Ιστορίας με βάση τα αποτελέσματα της επιφανειακής αρχαιολογικής έρευνας στη γεωγραφική ενότητα της Πεδιάδας, που πραγματοποιήθηκε από τον αρχαιολόγο Νίκο Παναγιωτάκη.
Η έρευνα επιφανείας στη γεωγραφική ενότητα της Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου Κρήτης, η μεγαλύτερη μέχρι τώρα στον ελλαδικό χώρο, αποκάλυψε στο έδαφος της συγκεκριμένης γεωγραφικής ενότητας πλέον των δύο χιλιάδων αρχαιολογικών θέσεων. Μεταξύ αυτών τη θέση του ανακτόρου στον Γαλατά και τις θέσεις των μινωικών φρυκτωριών-Σωρών. Μάλιστα, το σύστημα αυτό επικοινωνίας των Μινωιτών, ήδη από την εποχή των πρώτων μινωικών ανακτόρων -ηλικίας δηλαδή τεσσάρων χιλιάδων ετών- είναι το πρώτο, μέχρι σήμερα, αναγνωρισμένο στον ευρωπαϊκό χώρο.
Τα οικονομικά, γεωγραφικά και στρατηγικά δεδομένα της παραπάνω περιοχής σʼόλες τις εποχές, από τη νεολιθική έως και την οθωμανική περίοδο, ήταν μεγάλης αξίας και επομένως αντιστοιχούν σε ισάξια ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα.
Η επιφανειακή αυτή έρευνα απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο τη διαχρονική εδραίωση των πολιτισμών στην Πεδιάδα, η οποία τους παρέχει όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις ανάπτυξης.
Τα συστατικά των εδαφών της, το πότισμά τους με τα όμβρια ύδατα, κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα, και η ύπαρξη δέντρων – δασών – ελαιώνων – αμπελώνων και θαμνωδών εκτάσεων, που κατακρατούν το νερό και δεν επιτρέπουν πλημμυρικά φαινόμενα, ήταν οι βασικές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, κύριων ενασχολήσεων του ανθρώπου από τη νεολιθική εποχή.
Αποτελεί και σήμερα σημαντικό γεωργικό και κτηνοτροφικό κέντρο, έχοντας εύφορες πεδιάδες, κοιλάδες, λαγκαδιές, παρόχθιες περιοχές, λόφους και λοφοσειρές, πληθώρα πηγών, πηγαδιών, αρωματικών φυτών και ποιοτικών προϊόντων, που αποτελούν πόλο έλξης για τους ανθρώπους κάθε εποχής.
Η διαχείμανση των κοπαδιών τόσο από τον Ψηλορείτη όσο και από τα Λασιθιώτικα Βουνά γίνεται κυρίως στους χαμηλότερους ορεινούς όγκους της γεωγραφικής ενότητας της Πεδιάδας, επειδή σπανίως πέφτει χιόνι και η βοσκοϊκανότητά τους είναι πολύ μεγάλη.
Η γεωγραφική ενότητα της Πεδιάδας ήταν, λόγω της θέσης της στην κεντρική Κρήτη, και σταυροδρόμι προσπέλασης προς το Τέμενος, το Μονοφάτσι, την πεδιάδα της Μεσσαράς, τη Βιάννο, τα Λασιθιώτικα βουνά με τα οροπέδιά τους -και κυρίως το μεγαλύτερο- και τέλος προς το Μεραμπέλο.
Η γεωγραφική ενότητα της Πεδιάδας ήταν, λόγω της θέσης της στην κεντρική Κρήτη, και σταυροδρόμι προσπέλασης προς το Τέμενος, το Μονοφάτσι, την πεδιάδα της Μεσσαράς, τη Βιάνο, τα Λασιθιώτικα βουνά με τα οροπέδιά τους -και κυρίως το μεγαλύτερο- και τέλος προς το Μεραμπέλο.
Ο λευκός μαλακός μαργαϊκός ασβεστόλιθος και ο γκρίζος σκληρός ασβεστόλιθος Τριπόλεως είναι τα κύρια πετρώματα εξόρυξης οικοδομικών υλικών, που αφθονούν στη γεωγραφική αυτή ενότητα και χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πόλεων, οικισμών και εγκαταστάσεων σε όλες τις εποχές.
