“• Το πρώτο σχόλιο αφορά την απουσία ενός συστήματος καταγραφής των ανασφάλιστων (θα μπορούσε να γίνει σε επίπεδο περιφέρειας) που θα συνέβαλλε στην εκτίμηση του κόστους και του φορτίου.
• Απαιτείται ουσιαστική συζήτηση για το μείγμα των ελάχιστων (βασικών) υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που θα πρέπει να προσφερθούν στους ανασφάλιστους. Η αποτελεσματικότητα και το κόστος των υπηρεσιών αυτών θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.
• Απαραίτητες προϋποθέσεις για να είναι αποδοτικές αυτές οι υπηρεσίες είναι: η συνέχεια τους (π.χ. χρέωση σε ένα προσωπικό γιατρό), ο συντονισμός τους (π.χ. συντονισμός από ένα θεσμικό όργανο όπως η Περιφέρεια) και η ολοκλήρωση τους (η διασύνδεση τους με άλλες υπηρεσίες).
• Η συμβολή των εθελοντικών οργανισμών σε ένα οργανωμένο και συντονισμένο περιφερειακό σύστημα φροντίδας είναι επιθυμητή και απαραίτητη”.
Για την υπερεργασία των γιατρών αλλά και την μετακίνηση πολλών απʼ αυτούς στο εξωτερικό υπογραμμίζει:
“• Υπάρχει αρκετή ανησυχία για την εξάντληση των ιατρών και των υγειονομικών στο δημόσιο σύστημα υγείας, που προϋπήρχε πριν την περίοδο της λιτότητας και ήδη είναι σε κρίσιμο σημείο.
• Η μεγαλύτερη ανησυχία για την ποιότητα και αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών υγείας στο μέλλον προέρχεται από τη μετακίνηση πτυχιούχων ιατρών για ειδίκευση στο εξωτερικό καθώς και νέων ειδικευμένων σε χώρες της Ευρώπης, Αμερικής και Αυστραλίας. Ακόμα είναι αναγκαία η συζήτηση θεμάτων όπως η ποιότητα και η ασφάλεια των υπηρεσιών υγείας που δεν είχαν συζητηθεί και πριν την περίοδο της λιτότητας.
• Τέλος, η εμπλοκή των επαγγελματιών στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι ουσιαστική και απαραίτητη”, λέει ο καθηγητής.
