“Σε μια Ελλάδα τόσο πληγωμένη και τόσο ταλαιπωρημένη, θέλω να αλλάξουν τα πάντα” λέει η νηπιαγωγός Ελένη Μπετεινάκη σημειώνοντας ότι είναι καιρός να πάψει η Ελλάδα να έχει τον τίτλο της “ψωροκώσταινας”.
Η ίδια συμπληρώνει:
“Θα θελα να την δω να ναι ξανά υπερήφανη. Να μην «διώχνει» τόσο κόσμο, νέο κόσμο που δεν έχει καμία προοπτική να δουλέψει. Να φύγουν όλοι όσοι ευθύνονται για όλα όσα περνάει ο τόπος αυτή τη στιγμή… Να επενδύαμε ξανά και πολύ περισσότερο στην Υγεία, την Παιδεία και στην Ανάπτυξη που όλοι γι αυτήν μιλάνε αλλά μόνο σε ιδιωτικές και μεμονωμένες περιπτώσεις υπάρχει. Να σταματήσει όλη αυτή η καθημερινή μιζέρια και «τρομοκρατία» για το αύριο… Αισιόδοξη δεν ξέρω αν είμαι…Θέλω να είμαι…θέλω να πιστεύω πως κι εγώ από μόνη μου θα βοηθήσω να αλλάξει κάτι… όμως κάθε μέρα… κάθε στιγμή κάτι με συγκρατεί. Πρέπει όμως γιατί μεγαλώνουμε όλοι ~παιδιά, ζούμε με παιδιά, διδάσκουμε στα παιδιά κι είμαστε, αν όχι οι πρώτοι, οι αμέσως επόμενοι άνθρωποι που έχουμε υποχρέωση να δείξουμε την ευαισθησία και διδάξουμε ίσως την αισιοδοξία. Πολλή προσπάθεια θέλει και πείσμα. Και να κοιτάμε μπροστά!” καταλήγει.
