Λένε για τον Λοΐζο πως, αν ζούσε, το τραγούδι σήμερα θα ήταν διαφορετικό. Τι πιστεύετε ότι έκανε διαφορετικά;

Δεν μπορώ να πω αν θα ήταν διαφορετικό ή όχι. Αυτό που πιστεύω είναι ότι θα συνέχιζε τον δρόμο που είχε χαράξει, αγωνιζόμενος πάντα για το καλύτερο μέσα στη σημερινή βιομηχανία του τραγουδιού.

Γιατί πιστεύετε ότι ο Μάνος Λοΐζος εξακολουθεί να συγκινεί έτσι τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο του;

Σίγουρα το γεγονός ότι έφυγε τόσο νέος δημιουργεί ένα μύθο. Αλλά πιστεύω δεν αρκεί αυτό. Συνεχίζει να συγκινεί με το ίδιο του το έργο, με τα τραγούδια του. Μέσα από αυτά κατάφερε να μας κάνει να καταλάβουμε τι σημαίνει αγάπη, έρωτας, διαμαρτυρία, κοινωνική δικαιοσύνη. Διαλεχτά ένα προς ένα, ακόμα και σήμερα ακούγονται τόσο φρέσκα σαν να γράφτηκαν μόλις χτες.

Περνούν από γενιά σε γενιά με μεγάλη ευκολία. Και αυτό γιατί ο ανεπανάληπτος δημιουργός τους δεν περιορίστηκε μόνο στις καθιερωμένες λαϊκές φόρμες· αναζήτησε και βρήκε την ελευθερία στη μελωδία, που σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές και ψαγμένες ενορχηστρώσεις έκανε τα τραγούδια του να γίνουν διαχρονικά.

Υπήρξε ένας από τους λίγους εκείνους καλλιτέχνες που στην κάθε τέχνη ανοίγουν νέους δρόμους, και η απουσία τους αφήνει ένα μεγάλο κενό· πολύ μεγαλύτερο, μάλιστα, όταν χάνονται τόσο νέοι.

Μπορεί η μουσική του κατάρτιση να ήταν συγκριτικά περιορισμένη, αλλά ήταν γεννημένος μελωδός! Τα σαράντα πέντε χρόνια της ζωής του ήταν πολύ λίγα για να εξαντλήσουν όλες τις μελωδίες που κουβαλούσε στις φλέβες του.