-Πιστεύετε ότι το ''γονίδιο ''έπαιξε ρόλο στην δική σας περίπτωση, με παππού τον Ανταίο της κρητικής λογοτεχνίας Κωστή Φραγκούλη;

Ίσως είναι ένας παράγοντας,αλλά για μένα είναι πιο σημαντικό ότι η συγγραφή βιβλίων είναι κάτι συνηθισμένο στην οικογένεια μου. Δεν ήταν ασυνήθιστο να θέλεις να γράψεις ποιήματα ή ιστορίες, οπότε δεν υπήρξε ποτε εποχή που να με αποθαρρύνει από το να γίνω συγγραφέας.

-Ποιες είναι οι αναμνήσεις σας απʼ αυτόν;

Τον θυμάμαι κυρίως ως τον παππού μου. Κάποιον που ήταν ευγενής και με κατανόηση και με περιέργεια για ότι είχα να του πω και ήταν περήφανος που ακολούθησα τα βήματα του.

-Σας είχε δώσει κάποιες συμβουλές σχετικά με τη συγγραφή;

Το μόνο πράγμα που θυμάμαι να μου λέει αφού είχα γράψει το πρώτο μου βιβλίο είναι ότι έπρεπε να γράψω πολλά περισσότερα πριν βρώ το θέμα μου και τη δικιά μου φωνή. Επίσης μου είχε πει ότι είμαι τυχερή που γράφω στα Αγγλικά γιατί θα μπορούσα να πλησιάσω περισσότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

-Έχετε βρει το θέμα του επόμενου σας βιβλίου;

Όχι ακόμα. Το να γράψεις ένα μυθιστόρημα μπορεί να σου πάρει παρά πολύ καιρό. Αυτό μου πήρε δέκα χρόνια, έτσι θέλω να είμαι σίγουρη ότι θα είμαι πραγματικά δοσμένη με όποιο θέμα καταπιαστώ στη συνέχεια.