Η τρίτη ατομική έκθεση της ήταν κεραμικές πλάκες – επιτοίχια εμπνευσμένα από τα ποιήματα του κ. Κ.Ψαρράκη. Μέρος του κάθε έργου ήταν και το κομμάτι του ποιήματος που την ενέπνευσε. Ήταν μια έκθεση με πολύ χρώμα και διαφορετικά σχήματα. «Μου άρεσε αυτό το παιχνίδι με το “Χώμα, το χρώμα και το λόγο” αυτός ήταν και ο τίτλος της έκθεσης» λέει.

Ακολούθησε η έκθεση που έκανε με το φίλο και συνάδελφο της Μανώλη Πατραμάνη στην πύλη Vitturi. «Για μένα, σχολιάζει, είχε αφετηρία μια επικονδυλίτιδα που έπαθε το χέρι μου. Έτσι μπήκα στην διαδικασία να αξιολογήσω και να σκεφτώ περισσότερο …τα χέρια».

Η έκθεση της με θέμα “Νερό και αλάτι” είχε πολύ θάλασσα και ταξίδι. Ταξίδι του νου και της ψυχής μας για τους δύσκολους καιρούς… «Ακόμα φτιάχνω ψάρια, βότσαλα και παραλίες έτσι μπορώ να έχω ήρεμο νου και ζωντανά όνειρα ως άμυνα για τους καιρούς που περνάμε» σχολιάζει.

«Έχω την πίκρα και την απορία επειδή ξέρουμε τόσα λίγα πράγματα γιʼ αυτήν την τέχνη που στην Κρήτη ανθεί από τους προϊστορικούς χρόνους.

Έμαθα ότι μέσα από τα κεραμικά τόσων χρόνων διαβάζεις την ιστορία, τις συνήθειες τις ανάγκες, την πορεία γενικά των ανθρώπων. Κατάλαβα ότι αυτή η τέχνη μπορεί να ταξιδέψει και να διδάξει το παρελθόν μας» καταλήγει η Μαριάνθη Σφακιανάκη.