"Ακόμη και τώρα έχω μεγάλη ευκολία να σχεδιάσω ένα κλειδί, ίσως γιατί ακόμη με ενδιαφέρουν οι νέες διαδρομές και οι εμπειρίες που θα μου δώσουν.

Είναι πολύ μεγάλη χαρά για μένα να μου παραγγείλει κάποιος ένα κλειδί και να το σχεδιάσω με τις προδιαγραφές που θα μου δοθούν"

Η πορεία της Μαριάνθης Σφακιανάκη στην κεραμική, είναι άμεσα εξαρτημένη από την ζωή της και τις διαδρομές που διανύει.

«Η προσπάθεια μου και η ανάγκη μου, λέει, να ανοίξω και να κλείσω πόρτες, να τελειώσω ή να αρχίσω πορείες να εξελίξω την τέχνη μου πέρα από την τεχνική και να διαλέξω μονοπάτια για την ζωή μου, την ψυχή και το νου μου, αποτυπώθηκαν στον πηλό σαν κλειδιά και κερκέλια. Το παιχνίδι με το σχήμα του κλειδιού και του κύκλου στα κερκέλια μου άρεσε και μου αρέσει πολύ. Ακόμη και τώρα έχω μεγάλη ευκολία να σχεδιάσω ένα κλειδί, ίσως γιατί ακόμη με ενδιαφέρουν οι νέες διαδρομές και οι εμπειρίες που θα μου δώσουν.

Είναι πολύ μεγάλη χαρά για μένα να μου παραγγείλει κάποιος ένα



κλειδί και να το σχεδιάσω με τις προδιαγραφές που θα μου δοθούν. Π.χ την δουλειά του, το όνομα του, τα θέλω του. Αν είναι για ένα παιδί που μόλις γεννήθηκε, ένα ζευγάρι που παντρεύετai ή ένα φοιτητή που πήρε το πτυχίο του κ.τ.λ». Η πρώτη ατομική έκθεση της έγινε με θέμα “Κλειδιά, κερκέλια και σιδεριές” στο Γαλλικό Iνστιτούτο το 1995. Κάθε κλειδί είχε τίτλο και ένα σχόλιο. «Θα ήθελα πολύ, μας λέει, κάποια στιγμή να γίνει ένα βιβλίο-λεύκωμα με τις φωτογραφίες αυτών των κλειδιών, τους τίτλους και το σχόλιο τους. Έτσι ακριβώς όπως εκτέθηκαν». Την επόμενη χρονιά τα “Kλειδιά” της ταξίδεψαν στη Γαλλία με πρόσκληση από Γάλλους φιλέλληνες. Τίτλος της έκθεσης “Από την Κρήτη των ονείρων μου με αγάπη”.

«Δεν ξέρω αν η χαρά μου ήταν τόσο μεγάλη ή αν η πόρτα που μου ανοιγόταν μου φάνηκε τόσο βαριά, σχολιάζει, όμως αυτήν την φορά τα κλειδιά έγιναν μεγαλύτερα.

Και για τις δύο μου αυτές εκθέσεις χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην τότε διευθύντρια του γαλλικού ινστιτούτου την Κατερίνα Χέλερ».