Η δική μου γνώμη είναι ότι το “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” είναι το αριστοτέχνημά του
Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη μελέτη του έργου του Νίκου Καζαντζάκη;
«Το 1957, όταν έκανα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου, ένας συμφοιτητής και φίλος που ήταν ευσεβής Ρωμαιοκαθολικός ήρθε στο διαμέρισμά μου και μου έδωσε The Greek Passion (την αμερικανική μετάφραση του “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται”) λέγοντας ότι η μεταχείριση της Παναγίας στο μυθιστόρημα τούτο ήταν τόσο χυδαία που έκανε αυτός εμετό! Εγώ συμπέρανα ότι ένας συγγραφέας που γίνεται αιτία για εμετό στο αναγνωστικό του κοινό πρέπει να αξίζει».
Υπάρχει κάποιο βιβλίο του που ξεχωρίζετε;
«Η δική μου γνώμη είναι ότι το “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” είναι το αριστοτέχνημά του. Πολύ σπουδαίο επίσης είναι το “Βούδας”. Όμως ίσως θα τον θυμόμαστε πρώτʼ απʼ όλα σαν επιστολογράφο».
Σήμερα διαπιστώνετε ότι ο κόσμος, όχι μόνο στην Ελλάδα, εξακολουθεί να τον διαβάζει;
«Δεν έχω αξιόπιστα δεδομένα. Οι Εκδόσεις Καζαντζάκη ίσως θα μπορούσαν να μας ενημερώσουν αν τα βιβλία (πόσα; ποια;) πωλούνται σε διάφορες χώρες. Πάντα ο Καζαντζάκης είχε-και έχει-θερμούς οπαδούς. Διαβάζουν χωρίς άλλο τον Ζορμπά και το “Ο τελευταίος πειρασμός” (που έγιναν και ταινίες), όμως αμφιβάλλω αν διαβάζονται πολύ “Ασκητική”, “Οδύσσεια” ή τα θεατρικά του».

