Οι ήρωες του βιβλίου καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι απαιτούνται πράξεις και όχι λόγια. Σήμερα, τι μπορεί να πράξει κανείς για να αλλάξει τη χώρα μας;

«Θα σου απαντήσω με στίχους του Αρχαίου μας ποιητή, Αρχίλοχου, τους οποίους βρίσκω καίριους για την εποχή: «Ψυχή μου, Που σε ταράζουν αδιέξοδες έγνοιες, σηκώσου νʼ αμυνθείς. Πρόταξε το στέρνο σου στις ενέδρες, ορθώσου ακλόνητη απέναντι στους εχθρούς σου. Αν νικήσεις, μη δείξεις πολλή χαρά, κι αν νικηθείς μην οδύρεσαι. Για τα ευχάριστα χαίρου, για τα κακά μη θλίβεσαι πολύ και μάθε ποιος ρυθμός κυβερνά τους ανθρώπους».

Τι μας λέει; Να σηκωθούμε, να μην είμαστε δειλοί, να μην είμαστε ούτε αλαζόνες ούτε κακομοίρηδες και τέλος, το κυριότερο: να κατανοήσουμε το τι μας συμβαίνει. Ο Κερτές περιγράφει καταπληκτικά στο «Το μυθιστόρημα ενός ανθρώπου δίχως πεπρωμένο», πώς η σιωπηλή ευπρέπεια των Εβραίων βοήθησε τους Ναζί να οδηγήσουν έξι εκατομμύρια ανθρώπους στο Ολοκαύτωμα δίχως αντίσταση. Τελικά θεωρώ ότι οφείλει να βρει ηχηρό λόγο και δράση η σιωπηλή ευπρέπεια. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτε για το μέλλον. Ξέρεις, συχνά σκέπτομαι ότι για τον καθένα από εμάς αντιστοιχεί ένα απειροελάχιστο κομμάτι από την αιωνιότητα. Αυτό μας έλαχε. Αυτά μας έλαχαν. Τι να κάνουμε; Ας τα ζήσουμε, ας τα εξαντλήσουμε με συνέπεια και τόλμη και δίχως εκπτώσεις στους προσωπικούς οδικούς χάρτες».