Εξαιρετικά ενδιαφέρον ήταν το αφιέρωμα στην Collectif Jeune Cinema (CJC), την καλλιτεχνική κολεκτίβα που οργάνωσε ο Μαρσέλ Μαζέ στο Παρίσι τη δεκαετία του ʼ70, με στόχο την ανάδειξη του λεγόμενου ʽπειραματικούʼ, γενικότερα μη-συμβατικού κινηματογράφου.
Από τις μικρού μήκους ταινίες που παρακολουθήσαμε, ξεχωρίσαμε το πεντάλεπτο «Focalises» («Εστιάσεις») του Μαζέ, ένα παιχνίδι για τη σημασία της εστίασης του φακού μέσα στα διάφορα πεδία του ίδιου πλάνου. Διαφορετικές μονότονες δράσεις εκτυλίσσονται στο πολύ μπροστινό και στο πιο πισινό σημείο του πλάνου, ώσπου η μία απʼ αυτές μεταβάλλεται ενώ είναι φλουταρισμένη, θολή, παίζοντας με τις προσδοκίες του θεατή. Στα «Γκρατινέ μυαλά της Πουπιλίγια Φέρκεβερκ» που γύρισε το 1970 ο Σλοβένος Κάρπο Γκόντινα, πέντε άντρες κινούνται ανέμελα μέσα στη θάλασσα ενώ ταυτόχρονα μια κοπέλα κάνει κούνια μέσα στο νερό, δείγμα της παιγνιώδους ανατρεπτικής διάθεσης του πειραματικού σινεμά.
Επίσης, στο αφιέρωμα για τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη, είχαμε την ευκαιρία να δούμε μερικές από τις μικρού μήκους ταινίες του, όπου ανακαλύπτει κανείς την πειραματική πλευρά του σκηνοθέτη. Ως επί το πλείστον ομοφυλοφιλική εικονογραφία όπως στα «European Son: queer διαδήλωση», «The kiss» και «Black Derek boy», αφηρημένα σχέδια όπως οι τρεις «Πέτρινες υδρόγειοι», αλλά και εικόνες που στοιχειώνουν όπως στο «Η Ελένη παντρεύεται σήμερα», με υλικό τραβηγμένο μάλλον σε βορειοελλαδίτικο χωριό, σε κηδεία όπου η νεκρή κηδεύεται ντυμένη νύφη τη μέρα του γάμου της, με κουφέτα να προσφέρονται αντί για κόλυβα.

