Το «καυτό» θέμα της συνειδητής απαξίωσης της Βικελαίας από τη Δημοτική Αρχή θέτουν προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, με σχετική ερώτηση που κατέθεσαν, οι Σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» οι οποίοι διατυπώνουν μια σειρά από καίρια ζητήματα για το παρόν και το μέλλον της Βιβλιοθήκης. Στην ερώτηση τους προκαλούν το Δήμαρχο να τοποθετηθεί επισήμως και να αποκαλύψει επιτέλους τις προθέσεις του, για το πώς θα διαχειριστεί έναν από τους κορυφαίους πνευματικούς φορείς του τόπου μας, που εδώ και χρόνια βρίσκεται σε μια κατάσταση απόλυτης εγκατάλειψης.
Όπως είναι γνωστό, το όλο θέμα αναδείχτηκε από τα αλλεπάλληλα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα της «Π» που ανέδειξαν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την έκταση του προβλήματος της Βικελαίας, που δεν εστιάζεται μόνο στο γεγονός ότι εδώ και επτά χρόνια στεγάζεται σε χώρους παντελώς ακατάλληλους και κάτω από κακές συνθήκες αλλά στο ότι η λειτουργία της και το πολύ σημαντικό έργο της αφήνει παγερά αδιάφορη τη Δημοτική Αρχή, που δείχνει να την απαξιώνει.
Στο κείμενο τους οι Σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» αναφέρονται μεταξύ άλλων στην η «οδύσσεια» της Βικελαίας που ξεκίνησε πριν από μια επταετία, όπου λόγω προβλημάτων στατικότητας του Αχτάρικα, «εξοστρακίστηκε» σε κτήρια ακατάλληλα για την περιφρούρηση του μοναδικού αρχειακού υλικού που διαθέτει.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν «σήμερα η Βικελαία στεγάζεται σε δύο μικρά κτίρια, όπου δεν μπορούν να αναπτυχθούν τόσα αρχεία και βιβλιοθήκες. Ο μεγάλος αριθμός και τα πιο σημαντικά βιβλία και οι εφημερίδες μεταφέρθηκαν στο υπόγειο της λεωφόρου Αντιστάσεως, όπου παραμένουν από το 2005. Η αποθήκευση του 90% των βιβλίων και των εφημερίδων της έχει γίνει σε χώρους ακατάλληλους, (στα υπόγεια του ενοικιασμένου εδώ και 6 χρόνια κτιρίου της λεωφόρου Εθνικής Αντιστάσεως). Ο ανεκτίμητος πλούτος της Βικελαίας βρίσκεται σε κούτες ή στοίβες, χωρίς καμιά ασφάλεια και φυσικά χωρίς δυνατότητα οποιασδήποτε αξιοποίησης του υλικού. Μέσα στην υγρασία, τα ποντίκια και υπό τη δυνατότητα ανεξέλεγκτης πρόσβασης άσχετων ανθρώπων (εκεί είναι η μοναδική τουαλέτα του κτιρίου για υπαλλήλους και κοινό του δημοτολογίου) χωρίς να μπορεί κανείς να αποκλείσει την πιθανότητα κλοπής ή πυρκαγιάς. Μια πρόχειρη ματιά στις προδιαγραφές των κτιρίων των βιβλιοθηκών και των κανονισμών λειτουργίας τους αρκεί για να φανεί η εγκληματική αμέλεια και συνειδητή απαξίωση της Βικελαίας.
Η συνειδητή απαξίωση των Βιβλιοθηκών γενικότερα, όπως γίνεται συνήθως και με άλλα δημόσια αγαθά, στοχεύει σʼ ένα μεγαλόπνοο σχέδιο για «μπίζνες» με βιβλιοθήκες και αρχεία. Κι αυτό δεν είναι φαντασίωση της Λαϊκής Συσπείρωσης, ούτε του ΚΚΕ. Στις 27/1/2011 η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, στην έναρξη σχετικής διήμερης Συνδιάσκεψης στο Ζάππειο με θέμα τη «διαμόρφωση Εθνικής Πολιτικής για τα Αρχεία και τις Βιβλιοθήκες», προανήγγειλε «μεγαλόπνοο» σχέδιο διασύνδεσης δημόσιων βιβλιοθηκών και αρχείων και ψηφιοποίησης του συνόλου των βιβλίων τους και του υλικού τους. Η υπουργός υποσχέθηκε ότι «αναλαμβάνει προσωπικά» η ίδια την αναδημιουργία της Εθνικής Βιβλιοθήκης, η οποία θα είναι ο συντονιστής του Εθνικού Συστήματος Βιβλιοθηκών και ο κεντρικός πάροχος του ψηφιακού «ενιαίου εθνικού καταλόγου» που θα δημιουργηθεί για το περιεχόμενο όλων των βιβλιοθηκών και της ειδικής «μηχανής αναζήτησης» που θα δημιουργηθεί για την πλοήγηση και τη χρήση του περιεχομένου των βιβλιοθηκών από το κοινό. Συγκεκριμένα, η υπουργός είπε ότι «από τον προϋπολογισμό (αν αφαιρεθεί η μισθοδοσία του προσωπικού) μένουν περίπου 2 εκατομμύρια ευρώ» και πρόσθεσε: «Το ποσό ακούγεται χαμηλό για τη χρηματοδότηση των σχεδιαζόμενων δράσεων. Είναι απαραίτητη ανάγκη η εξεύρεση ή η ανακατανομή πόρων. Εφόσον έχουμε σαφείς πολιτικές(...;!) οι πόροι βρίσκονται»!
Στο κείμενο τους οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» θέτουν στη Δημοτική Αρχή, τα παρακάτω καίρια ερωτήματα.
«Ποια η θέση της για τους σχεδιασμούς του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης σχετικά με την «Εθνική Πολιτική για τα Αρχεία και τις Βιβλιοθήκες», που προβλέπει την αυτόνομη λειτουργία των βιβλιοθηκών και τη χρηματοδότησή τους υπό όρους, οδηγώντας τις έτσι στην ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης, προκειμένου να επιβιώσουν;
Θεωρεί χρήσιμη την ύπαρξη της βιβλιοθήκης ως δωρεάν παρεχόμενο κοινωνικό αγαθό στους δημότες, με αποκλειστική ευθύνη χρηματοδότησης από το κράτος, χωρίς την επιβολή δημοτικού ανταποδοτικού τέλους ή την αντιμετωπίζει ως μια απλά «κοστοβόρα» υπηρεσία επειδή δεν έχει κέρδη;
Αν θεωρεί χρήσιμη την ύπαρξη της Βικελαίας, τι μέτρα προτίθεται να πάρει:
Για τη διάθεση του απαιτούμενου κατάλληλου μόνιμου προσωπικού (επιστήμονες, αρχειοθέτες, βιβλιοθηκονόμους, φύλακες, κ.ά.) για την εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία της;
Για τη διεκδίκηση από την κυβέρνηση των απαιτούμενων πόρων για τη λειτουργία της, τη συντήρηση και ψηφιοποίηση του ανεκτίμητου υλικού (εγγράφων, βιβλίων και εφημερίδων);
Για την προστασία των θησαυρών της βιβλιοθήκης, με δεδομένο ότι η παράδοση των Αχτάρικων αργεί ακόμη (τουλάχιστον ενάμισι έτος) λόγω έλλειψης πιστώσεων για την πληρωμή των εργολάβων;
Ποιες είναι οι προθέσεις του για το κτίριο Αχτάρικα μετά την ολοκλήρωση των εργασιών; Θα δοθεί ολόκληρο το κτίριο (μαζί με τα ισόγεια και τα υπόγεια) στη Βικελαία ;
Γιατί δεν τοποθέτησε ακόμη πολιτικό προϊστάμενο;
Γιατί δεν τοποθετήθηκε επιτροπή εποπτείας;
Ποιος κάνει τις επιλογές των εκδόσεων; Πρόσφατα ανακοινώθηκε έκδοση για τη Σπιναλόγκα, η οποία όμως σταμάτησε. Τι ακριβώς συνέβη;».

