Πιστεύετε πως τα βιβλία μάς βοηθάνε να βρούμε τον εαυτό μας; Ανακαλύπτουμε κοινά στοιχεία με τους ήρωες;
«Πάρα πολύ, όπως και ο κινηματογράφος. Μπορεί κάποιος να πει «α, αυτός είμαι εγώ» και ξαφνικά το ενδιαφέρον μεγαλώνει και προσπαθεί να δει τι έκανε σε αυτή την περίπτωση. Μπορεί να είναι μια στιγμή αλήθειας, να δει τον ήρωα και να πει «αυτό ήταν το λάθος μου, αυτό πρέπει να κάνω, έτσι έγινε και στη δική μου ζωή»... κάτι που μας βοηθάει να βρούμε το δρόμο μας.»
Είναι λεπτές οι ισορροπίες στη μετάφραση για να μην αλλάξει το ύφος, το νόημα του πρωτότυπου κειμένου;
«Όταν μεταφράζω προσπαθώ να βρίσκω ό,τι μεταφράσεις υπάρχουν μέχρι εκείνη τη στιγμή σε ό,τι γλώσσες μπορώ να διαβάζω.
Πιστεύω ότι ο μεταφραστής πρέπει να είναι πολύ ταπεινός, να σέβεται όχι μόνο το λόγο του συγγραφέα αλλά και τον τρόπο που θέλει να το εκφράσει ακόμα και τα λάθη που πιθανώς να υπάρχουν.
Πιστεύω ότι ο μεταφραστής είναι ένας πολύ ταπεινός δημιουργός.
Από την άλλη μεριά, όμως, προσπαθώ από συγγραφέα σε συγγραφέα να αλλάζω και στυλ και ύφος. Όταν τα διαβάζετε, ακούω τη δική μου φωνή κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, αυτό είναι που, τελικά, με επιβραβεύει. Δε χρειάζεται να το κάνω δικό μου το κείμενο, να το γράψω όπως θα το έγραφα εγώ, σέβομαι τα δικά του, το λόγο του συγγραφέα.»
Οι μεταφραστές είναι οι αφανείς ήρωες, λοιπόν, κάτι που το κοινό, ίσως, δεν έχει αντιληφθεί.
«Σίγουρα. Πέρα από το αφανείς, σίγουρα είναι ήρωες γιατί η μετάφραση είναι μια πάρα πολύ μοναχική και δύσκολη δουλειά.»

