Πώς συνδυάζεται η λογοτεχνία με την ιατρική;

«Υπάρχει ασυμβίβαστο; Δεν το έχω σκεφτεί. Κάτι πάντως πρέπει να κάνει, για να μιλήσουμε σοβαρά, προκειμένου να επιβιώσει ο καθένας που ασχολείται με τη λογοτεχνία στη χώρα μας. Γιατί αν περιμένει να ζήσει από το βιβλίο…

Ο Έλληνας δεν διαβάζει λογοτεχνία. Από τους συναδέλφους μου ζήτημα το πέντε τοις εκατό να διαβάζει ένα δύο βιβλία το χρόνο. Οι καιροί που οι επιστήμονες είχαν μια γενικότερη παιδεία στη χώρα μας, δυστυχώς μας άφησαν πίσω τους».

Βλέπουμε πως πολλοί συνάδελφοί σας ασχολούνται είτε με τη λογοτεχνία, είτε με τη μουσική, τη ζωγραφική... Θεωρείτε πως οι γιατροί χρειάζεστε κάτι για να ξεφεύγετε από τη σκληρή πραγματικότητα των νοσοκομείων;

«Η λογοτεχνία είναι ένας τρόπος, ο καλύτερος για μένα, να εκφραστείς. Κι ούτε την είδα ποτέ σαν διέξοδο.

Σχεδιάζετε κάποια παρουσίαση του βιβλίου στην Κρήτη;

«Ένα από τα απωθημένα μου. Πέρασα ένα καλοκαίρι πρόσφατα, οργώνοντας την Κρήτη απʼ άκρου εις άκρον. Αναγνωρίζω πια τις οσμές και τις γεύσεις της. Συντροφιά με το φίλο και σπουδαίο γιατρό τον Μανώλη τον Χελιδόνη γνώρισα ανθρώπους που αξίζουν τον κόπο. Ίσως θα είναι και μια ευκαιρία να ξαναζήσω στιγμές, αν και δύσκολο να ξαναζήσεις στιγμές που ήταν μοναδικές».

Το επόμενο σας βιβλίο, το έχετε σκεφτεί;

«Έχω διάφορα στο μυαλό μου, τώρα πού θα καθίσει η μπίλια…».