Ως ψυχολόγος θα λέγατε ότι ο χορός βοηθάει κάποιον να ανοίγεται στην προσωπική του ζωή;

Έρρικα- Ειρήνη Βασιλάκη «Βοηθάει πάρα πολύ, το λέω και από την προσωπική μου εμπειρία. Είχα ξεκινήσει το τάνγκο σε περίοδο μεγάλης μοναξιάς, πήγαινα μόνη μου και γυρνούσα σπίτι χωρίς να νιώθω μοναξιά, σπάει τη μοναξιά την ατομική και του ζευγαριού. Έχω δει να έρχονται δύσκολοι άνθρωποι, πονεμένοι και ταλαιπωρημένοι που δεν είναι κοινωνικοί, είναι δύσπιστοι ...σταδιακά αυτός ο άνθρωπος αλλάζει, γίνεται κοινωνικός, αρχίζει να αγαπάει και να αγαπιέται και αρχίζει να μοιράζεται. Η πίστα είναι ένα μοίρασμα.»

Πώς διδάσκετε το τάνγκο;

Sven Piehl «Έχω ιδιαίτερη μέθοδο για τη διδασκαλία. Προσπαθώ να μάθω στον κόσμο βήματα και όχι φιγούρες. Όσοι μαθαίνουν μόνο φιγούρες δεν ξέρουν τι να κάνουν αν σταματήσουν μετά το τρίτο βήμα και ξεκινούν από την αρχή. Είναι σημαντικό για μένα να ξέρουν τι να κάνουν μετά από κάθε βήμα, να έχουν φαντασία και να επηρεάζονται από τη μουσική, το ρυθμό. Κάθε τάνγκο είναι διαφορετικό.

Το πιο σημαντικό είναι να σκέφτεσαι πώς να χορέψεις με τη σύντροφό σου, όχι τις φιγούρες. Χορεύουμε με τη μουσική, με το δικό μας αλφάβητο, στην κοινότητα. Αυτό το τάνγκο διδάσκω. Λόγω της γλώσσας του σώματος, μπορείς να βρεις μιλόγκα σε κάθε μέρος του κόσμου. Σε διακοπές, όσοι χορεύουν τάνγκο, κρατούν μαζί τα ειδικά παπούτσια τους. Έρχονται μαζί μας από τις ΗΠΑ και όλο τον κόσμο και απολαμβάνουν το χορό. Δεν είναι, απλώς, ένα χόμπι.»

Είναι τρόπος ζωής;

Sven Piehl «Ακριβώς. Όσοι χορεύουν τάνγκο είναι πολύ ανοιχτοί, ξέρουν τη γλώσσα του σώματος, έχεις ένα κώδικα επικοινωνίας με τον άλλο. Ίσως, βρεις και έναν τρόπο να επικοινωνήσεις και μετά το χορό. Έτσι, εξάλλου, γνώρισα τη γυναίκα μου.»