Η μεταβατική περίοδος για την αποχώρηση του ΟΦΗ από το προηγούμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς ουσιαστικά ξεκινάει τον Μάρτιο του 2003, όταν μεγαλομέτοχος με ποσοστό 53,47% γίνεται ο Ερασιτέχνης. Η αλλαγή γίνεται αρχικά δεκτή με ενθουσιασμό, όμως όπως αποδεικνύεται στη συνέχεια ο Ερασιτέχνης δε μπόρεσε να σηκώσει το βάρος της οικονομικής συντήρησης της ΠΑΕ. Παρά το γεγονός ότι τα εισιτήρια διαρκείας ξεπέρασαν για πρώτη φορά το φράγμα των 1000, ενώ με καθυστέρηση αρκετών ετών έγιναν κινήσεις στον τομέα του μάρκετινγκ και των χορηγιών οι οικονομικές απαιτήσεις ήταν δυσβάσταχτες. Η ΠΑΕ οδηγήθηκε σε οικονομικό αδιέξοδο και οδηγήθηκε στο Πρωτοδικείο για το Διορισμό Διοικούσας Επιτροπής. Η προσπάθεια που έγινε από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Γιάννη Παπαματθαιάκη για να βρεθούν άνθρωποι που θα είχαν τη δύναμη να στηρίξουν οικονομικά τον ΟΦΗ δεν στέφθηκε από επιτυχία, ενώ η ΠΑΕ βρέθηκε σε αδιέξοδο.

Τελικά η λύση δίνεται τον Μάιο του 2004 όταν ο Παντελής Μυριοκεφαλιτάκης συγκροτεί ψηφοδέλτιο που κατεβαίνει στη Γενική Συνέλευση αναλαμβάνοντας πρόεδρος με στόχο τον περιορισμό των εξόδων και την αύξηση των εσόδων της ΠΑΕ, αλλά και την εύρεση επενδυτή. Στη διάρκεια της θητείας του Παντελή Μυριοκεφαλιτάκη δεν παρουσιάζονται οικονομικά προβλήματα με τις υποχρεώσεις να καλύπτονται, όμως η προσπάθεια για τη μεταβίβαση των μετοχών βρήκε ξανά σε «τοίχο».Οι φήμες και τότε έδωσαν και πήραν παραπέμποντας πότε σε όμιλο Κρητών επιχειρηματιών και πότε σε εταιρίες που είχαν έδρα την Κύπρο.

Ο επενδυτής βρίσκεται τελικά έναν χρόνο αργότερα τον Ιούνιο του 2005 και είναι ο Φανούρης Βατσινάς με την τελική επιλογή να αιφνιδιάζει. Ο ΟΦΗ έμπαινε σε μια νέα περιπέτεια...