Από την ίδρυση του το 1925 ο ΟΦΗ ήταν ομάδα που έκανε πρωταθλητισμό. Μόνο που αυτό αρχικά δεν κόστιζε ή τουλάχιστον δεν κόστιζε τόσο πολύ. Στα χρόνια του ερασιτεχνισμού ή ακόμα και αργότερα που τα πράγματα έγιναν ημιεπαγγελματικά τα έξοδα ήταν αντιμετωπίσιμα και δεν …ξέφευγαν. Το 1978 ένα χρόνο πριν οι ποδοσφαιρικές ομάδες γίνουν ανώνυμες εταιρίες ο τότε πρόεδρος του ΟΦΗ Μύρος Μαθιουδάκης παραιτήθηκε και η κρητική ομάδα για πρώτη φορά βρέθηκε προ οικονομικού αδιεξόδου. Έπειτα από 3 συσκέψεις στο «τέννις» στις οποίες έλαβαν μέρος επιφανείς Ηρακλειώτες ο Νίκος Δουλουφάκης πείθεται να αναλάβει την προεδρία με την παρότρυνση των υπολοίπων οι οποίοι υποσχέθηκαν ότι επρόκειτο να τον βοηθήσουν οικονομικά. Οι υποσχέσεις όμως έμειναν υποσχέσεις και ο Νίκος Δουλουφάκης αναγκάζεται να απευθύνει έκκληση για βοήθεια σε 33 επιφανείς Κρητικούς σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στην αμερικανική βάση η οποία τότε ήκμαζε και προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει προσφέροντας στον ΟΦΗ αθλητικό υλικό και τις εγκαταστάσεις της για προπόνηση. Από τους υπόλοιπους ο μόνος που ανταποκρίθηκε ήταν ο Βαρδής Βαρδινογιάννης προσφέροντας το ποσό των 500.000 δρχ. και βοηθώντας αρκετά στη διάρκεια της χρονιάς. Το 1979 όμως οι ποδοσφαιρικές ομάδες έγιναν ανώνυμες εταιρίες και τα δεδομένα άλλαξαν. Ο ΟΦΗ έπρεπε υποχρεωτικά να γίνει ΠΑΕ. Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρίας προσδιορίστηκε στα 12.000.000 δρχ. Εκδόθηκαν 6.000 μετοχές των 2.000 δρχ. οι οποίες πωλήθηκαν όλες έπειτα από μεγάλες προσπάθειες της διοίκησης που βγήκε πόρτα – πόρτα στο Ηράκλειο για να τα καταφέρει.

Τα χρήματα όμως που εξοικονομήθηκαν δεν έφταναν για να καλύψουν τις αυξανόμενες ανάγκες της ΠΑΕ και παρά το γεγονός ότι είχε ληφθεί η απόφαση η εταιρία να είναι λαϊκής βάσης και να μην πάει σε κανέναν κεφαλαιούχο βρέθηκε σε αδιέξοδο. Ο κόσμος δεν ανταποκρίθηκε οικονομικά στην πρόκληση. Έτσι η διοίκηση απευθύνθηκε εκ νέου στον Βαρδή Βαρδινογιάννη με τον ίδιο αρχικά και τον αδελφό του Θόδωρο στη συνέχεια να στηρίζουν πλέον οικονομικά την ΠΑΕ.