Σήμερα η γλυπτική είναι αναγνωρισμένη;

«Η γλυπτική σήμερα δεν έχει τη θέση που της αρμόζει. Όχι ότι δεν υπάρχουν γλύπτες. Γλύπτες υπάρχουν και μάλιστα άριστοι. Αλλά γιατί δεν υπάρχει η ανάλογη παιδεία και καλλιέργεια προς αυτό το είδος τέχνης. Δεν υπάρχει, επίσης, η κρατική μέριμνα για να ενισχύσει και να υποστηρίξει θαρραλέα αυτόν τον κλάδο. Αναρωτιέμαι γιατί στον τόπο μας να μην διοργανώνουμε μια biennale γλυπτικής. Αν εμείς οι Έλληνες δεν το φροντίσουμε αυτό, ποιος περιμένουμε να το αναλάβει; Από την άλλη πλευρά, ο γλύπτης σήμερα έχει πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Δεν είναι μόνον τα έξοδα ως προς το υλικό που αναλαμβάνει. Είναι και η εξεύρεση κατάλληλων χώρων για να δουλέψει. Είναι τα έξοδα του χυτηρίου (για τα μέταλλα) που πρέπει να καλύψει. Είναι, επίσης, και οι εκθεσιακοί χώροι, που, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν φιλοξενούν συχνά εκθέσεις γλυπτικής. Είναι, επιπλέον, η μεταφορά των έργων γλυπτικής, που κοστίζουν αρκετά στο δημιουργό τους. Στη χώρα μας δεν είναι λίγα τα καλλιτεχνικά δρώμενα που επιδοτούνται από το κράτος. Πολύ καλά κάνουν και τα επιδοτούν και μακάρι να τα πολλαπλασιάσουν. Δεν θα έπρεπε όμως να επιδοτούνται και οι γλύπτες; Όπως και οι εικαστικοί καλλιτέχνες άλλων κλάδων;

Για να ανθήσει η γλυπτική χρειάζεται ενθάρρυνση, βούληση και υλοποιήσιμες αποφάσεις. Πρέπει να επισημάνω πως όταν οι Έλληνες γλύπτες συμμετέχουν σε εκθέσεις ή διαγωνισμούς στο εξωτερικό, σχεδόν πάντα διακρίνονται και βραβεύονται. Θα άξιζε λοιπόν κανείς να σκεφτεί σοβαρά γύρω από το παρόν και το μέλλον της γλυπτικής. Δεν είναι σκόπιμο, συνεχώς, ο γλύπτης να εκθέτει μακέτες των έργων του, πρέπει να του παρέχεται η δυνατότητα και η υποστήριξη να τα εκτελέσει και σε μνημειακές διαστάσεις, γιατί, το μέγεθος στη γλυπτική, χωρίς να είναι ο μόνος παράγων, παίζει σημαντικό ρόλο.

Είναι, λοιπόν, απαραίτητο το κράτος και οι αρμόδιοι φορείς της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης να υποστηρίξουν τη δημιουργία Πάρκων Υπαίθριας Γλυπτικής, να χρηματοδοτήσουν τη διοργάνωση Συμποσίων Γλυπτικής και να επιμείνουν στην καθιέρωση υποχρεωτικών εικαστικών παρεμβάσεων, δηλαδή, στην τοποθέτηση γλυπτών έργων στα δημόσια, τουλάχιστον, κτίρια» .