Υπάρχει κάποια συμβουλή που δίνετε στους φοιτητές σας;
“Δεν έχω να δώσω κάποια συμβουλή. Όταν η ίδια η ιστορία της τέχνης μας έχει δείξει ένα σωρό πράγματα, όταν πολύ σπουδαίοι δάσκαλοι της τέχνης έχουν μιλήσει για όλα αυτά που εμείς συζητάμε, δε νομίζω ότι εγώ έχω να προσθέσω κάτι. Το μόνο που μπορώ να πω, το συμπέρασμα μου είναι ότι το ταλέντο και η διάθεση είναι μόνο η αρχή, όλα όμως μορφοποιούνται με τη δουλειά. Μόνο αν δουλέψει κάνεις μπορεί να δώσει μορφή σε όλα αυτά, τα οποία θεωρούμε ως προϋπόθεση για τη καλλιτεχνική δημιουργία“.
Μιλήστε μας για το εργαστήριο χαλκοχυτικής.
“Λειτουργεί πλήρως από το 2008. Η χαλκοχυτική είναι μια σπουδαία διαδικασία που έχει συμβάλει πάρα πολύ στην εξέλιξη της γλυπτικής και του πολιτισμού γενικότερα. Εργαστήριο Χαλκοχυτικής υπήρχε στη σχολή ως το 1986 που για κάποιους λόγους σταμάτησε να λειτουργεί. Δεν είναι εύκολο να ιδρυθεί ξανά ένα τέτοιο εργαστήριο γιατί χρειάζεται εξοπλισμό, ειδικευμένο προσωπικό κλπ. Είχαν γίνει πολλές συζητήσεις, καθηγητές και φοιτητές είχαν ζητήσει την επαναλειτουργία του. Μετά από πολλές προσπάθειες το κατορθώσαμε, αξιοποιώντας το Γ ΚΠΣ. Ήμασταν τυχεροί γιατί καθηγητής στην ΑΣΚΤ είναι ο γλύπτης, Γιώργος Χουλιαράς, με ιδιαίτερη αγάπη για τη χαλκοχυτική και τότε κατείχε τη θέση του αντιπρύτανη. Συνδυάστηκαν λοιπόν αυτά, η ανάγκη και η δυνατότητα και έτσι σήμερα έχουμε ένα σύγχρονο εργαστήριο όπου οι σπουδαστές της γλυπτικής μπορούν να αποκτήσουν αυτή την ιδιαίτερη γνώση“.
Είστε και ο δημιουργός ενός dvd για την εκπαιδευτική τηλεόραση.
“Η ανάγκη να δημιουργηθεί το dvd ήταν διπλή. Ήθελα να υπάρχει εποπτικό υλικό για τους φοιτητές, να το βρίσκουν στη βιβλιοθήκη της σχολής, να παρακολουθούν όλη τη διαδικασία, το ιστορικό και το τεχνικό μέρος. Σε αυτό τον τομέα δεν υπάρχει εκπαιδευτικό υλικό στην Ελλάδα. Επίσης, η εκπαιδευτική τηλεόραση έπρεπε να απαντήσει στο αυτονόητο ερώτημα των πολιτών, πώς γίνονται αυτά που βλέπουν στις πλατείες. Έτσι, αυτές οι δύο ανάγκες συναντήθηκαν, προέκυψε η συνεργασία και το dvd.”
Ο κόσμος δεν έχει σχέση με τη γλυπτική όσο με τη ζωγραφική, γιατί; Υπάρχουν ερασιτέχνες γλύπτες;
“Το γιατί όσοι έχουν έφεση ασχολούνται με τη ζωγραφική θα πρέπει να αναζητηθεί σε ιστορικούς και πρακτικούς λόγους. Όταν ήμασταν παιδιά ήταν πιο εύκολο να έχουμε χρωματιστά μολύβια και νερομπογιές από το να έχουμε σκαρπέλα, καλέμια, σκληρά υλικά, και να κάνουμε φασαρία για να τα δουλέψουμε. Υπάρχουν όμως και ιστορικοί λόγοι. Ενώ στην αρχαία Ελλάδα η κυρίαρχη τέχνη ήταν η γλυπτική, για πάρα πολλά χρόνια υποχώρησε. Η θρησκοληψία του Μεσαίωνα που δεν επέτρεπε τη δημιουργία αγαλμάτων που προβάλλουν τη σωματική ομορφιά και δύναμη και μετά η Τουρκοκρατία που καταδίκασε την Ελλάδα σε στασιμότητα, τη στιγμή που στην Ευρώπη συνέβαινε η Αναγέννηση, οδήγησαν τη γλυπτική σε δραματική συρρίκνωση. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα ιστορικό κενό. Η γλυπτική σώθηκε από τη λαϊκή γλυπτική. Έχουμε πάρα πολύ ωραία λαϊκά μοτίβα, λαϊκούς τεχνίτες, αλλά όχι συνέχεια της γλυπτικής που υπήρχε στην Αρχαία Ελλάδα. Για αυτό, είναι πιο εύκολο ο καθένας να προσανατολιστεί στη ζωγραφική. Πέρα όμως από τους επαγγελματίες υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι ερασιτέχνες γλύπτες“.

